galerie

Ik reageer hier onder een schuilnaam omdat ik het niet zo'n prettig gevoel vind dat iedereen mij kan herkennen.

Mijn naam is Lagoon, ik ben 19 jaar oud en heb sinds kort een positief zelfbeeld. Daarvoor was helaas wel anorexia nervosa nodig.
In mijn jeugd ben ik veel gepest, ook met mijn lichaam en ik heb mijn lichaam nooit mooi gevonden. Vanaf mijn 12e was ik er echt mee bezig en vond ik mijn lijf walgelijk. Ik vond alles te dik en alles was lelijk. Ik kon geen mooi puntje aan mezelf opnoemen.
In de loop der jaren raakte ik steeds meer bezig met eten, maar ook met modellen. Ik zou zelf wel model willen zijn. Dit is heel tegenstrijdig met hoe ik over mezelf dacht, maar ik dacht dat als ik dun zou zijn, net als modellen, dat ik dan wel gerespecteerd zou worden en mooi gevonden zou worden.
Ik keek veel naar modellen, op internet, in de tijdschriften, ze liggen overal voor het oprapen. Bijna allemaal even mager en naar mijn idee werden ze in de loop der jaren ook magerder, maar wie weet was dat ook mijn vertekende blik.

Vanaf mijn 14e had ik periodes van extreem weinig eten en periodes van redelijk normaal eten. Op mijn 16e liet ik me inschrijven bij een modellenbureau. Het commentaar was dat ik een mooi meisje was, maar waarschijnlijk niet de juiste maten had voor een Fashion Model en dat, terwijl ik onder de grens van gezond gewicht zat. (BMI 18,5)
Ik heb ook nauwelijks modellenwerk gedaan, alleen 2 onbetaalde fotoshoots waar van ééntje voor een kapper, die had ik zelf geregeld buiten het bureau om.
Ik vond mezelf nog steeds te dik en begreep niet dat die fotograaf steeds zei dat het niet zo was, maar ik vond in ieder geval mijn gezicht wel mooi, dat was al een heel verschil met eerder.

Op mijn 18e ging het heel hard bergafwaarts en uiteindelijk belandde ik begin 2006 in een eetstoorniskliniek. Daar werd ik geconfronteerd met mijn extreem vertekende lichaamsbeeld. Mezelf vond ik walgelijk dik en wanneer er een nieuw iemand in de groep kwam, met gevaarlijk ondergewicht (BMI 14), vond ik dat práchtig. De modellen in de blaadjes vond ik ook prachtig en daarin was ik daar ook niet de enige.
In 8 maanden tijd heb ik daar heel erg veel geleerd en ervaren. Ik kwam aan tot een gezond gewicht en leerde mijn lichaam te accepteren zoals het is. Ik kan zeggen dat mijn positieve lichaamsbeeld het mooiste cadeautje is wat ik ooit 'gekregen' heb en daar heb ik zelf ook veel voor gedaan!
Hier heb ik samen met groepsgenoten veel voor gedaan. Spiegelen, ondergoed-shoppen, video's in bikini, twijfels over bepaalde lichaamsdelen uitspreken, jezelf lekker insmeren met body lotion na het douchen, jezelf verwennen met een maskertje of een manicure en één van de belangrijkste: lichaamsdelen anders gaan benoemen.
Niet: "Mijn buik ziet er dik uit" Maar: "Mijn buik ziet er normaal uit" en elke keer, elke dag, elke minuut weer die negatieve gedachten over je lichaam weer relativeren met positieve en reële gedachten. Uiteindelijk heeft het wel zijn vruchten afgeworpen, want ik ging daar weg met een positieve kijk op mezelf en dát maakte mij mooi, ik Straalde!

Nu, na de kliniek weet ik mezelf aardig staande te houden, maar het modebeeld heeft nog steeds wel impact op me, ik moet uitkijken dat ik me niet weer ga vergelijken met iets waar geen enkel normaal mens zich mee kan vergelijken.
Ik vind het dan ook heel goed en belangrijk dat in de modewereld een discussie gaande is en dat modellen een hoger BMI moeten hebben om de catwalk op te mogen. Ze hebben toch een voorbeeldfunctie en dat heeft wel degelijk invloed op het zelfbeeld van mensen!

Ook vind ik sommige reclames over voeding werkelijk Belachelijk! Neem nou Optimel Control. In die reclame loopt een superslanke vrouw over een balk. Terwijl ze daar loopt hoor je de tekst: "Optimel Control helpt je om na een paar uur minder te eten."
Net of díé vrouw in de reclame af moet vallen of Optimel Control nódig heeft! Niet dus..

Ik vind het heel belangrijk dat deze discussie is geopend en van mij mag deze discussie leiden tot een verandering in de mode- en cosmeticawereld.
Ikzelf heb op mijn web-log er ook een stukje over geschreven, dat is te lezen op: http://www.lagoon.web-log.nl/
Vanavond ga ik zeker kijken en ik moedig vrienden, kennissen en familie ook aan om óók naar de documentaire te gaan kijken.

Op naar een beter zelfbeeld!

Liefs, Lagoon

lees commentaar [0] | reageer

In de puberteit werd ik wreed geconfronteerd met hoe anderen mijn uiterlijk beoordeelden. Ik had zelf geen problemen met mijn uiterlijk, mijn zelfbeeld was niet negatief, tot het moment dat anderen mij wezen op mijn forse neus. Heks was vanaf dat moment een pijnlijk woord. Tegenwoordig word ik nog regelmatig geconfronteerd met ideeen over het hebben van een grote neus. Vrouwen die een normale neus bezitten, beweren dat hun neus te lang is. Vanzelfsprekend ben ik dan het haasje. Als hun neus al lang is .. dan is die van mij toch zeker helemaal fout.

In extreme make-overs zie je regelmatig vrouwen die aan hun neus 'geholpen' worden. Als je het resultaat dan ziet, lijken ze allemaal op elkaar.Ik wijtde negativiteit rondom het uiterlijk van de vrouwaan de verhalen - goeie opmerking Freek (de Wereld draait door) - die door de eeuwen heen zijn geschreven. Denk maar aan sprookjes: een vrouw met een lange (kromme) neus is een heks = dus lelijk.

Het feit dat een vrouw alleen deugt als ze mooi is, is eveneens verwerpelijk. Kijk om je heen. Zoveel mannen zijn 'spuuglelijk' maar er is niemand die hen vertelt om daar wat aan te laten doen. (Al kun je bemerken dat er ook onder mannen steeds meer gekozen wordt voor een correctie aan het uiterlijk). Als ik zelf geen problemen met mijn uiterlijk heb, waarom zouden anderen mij er dan op moeten wijzen dat er in hun ogen iets mis met mij is. Die neus, dat wist ik zelf ook wel, die is langer en forser dan bij de meeste vrouwen. Ik vind het echter ziek dat men mij gaan vertellen dat als ik eronder lijd dat anderen mij op mijn uiterlijk beoordelen, ik maar plastische chirurgie moet ondergaan. Hoe zat het ook alweer: respect voor een ander?

Waarom kan men mij niet gewoon accepteren zoals ik ben. Had ik een donkere huid gehad, dan zou dat toch ook geen reden mogen zijn om mij te discrimineren. Het feit dat het 'normaal' gevonden wordt om een ander op haar / zijn uiterlijk te beoordelen dat zou meer onder de aandacht gebracht moeten worden. Het is een soort van discriminatie en daarin zou een stok gevonden kunnen worden om het stuitende fenomeen - beoordeling van een persoon op grond van uiterlijke kenmerken - te bestraffen.

Het komt er in het kort op neer dat ik kwaad ben op iedereen die mij niet accepteert zoals ik eruit zie. Dat is geen verplichting maar het is in ieder geval niet correct om mij vervolgens te stigmatiseren. Ik lijd er nog steeds onder, telkens als er iemand is die mij erop wijst dat ik op een heks lijk, ben ik weken van slag. Het is iets dat ik zelf moet overwinnen, maar het zou zo fijn zijn als ik terug kon slaan. Ik wil niets aan mijzelf veranderen (al heb ik er weleens aan gedacht), ik wil niet dat er een samenleving ontstaat waarin mensen met grote neuzen dusdanig aan de kant gezet worden dat zij bijna automatisch de keus maken om er iets aan te laten veranderen. Mensen met grote neuzen verenig u, zou ik willen zeggen. Ik wil zijn zoals ik ben of dat nu wel of niet voldoet aan de huidige schoonheidsidealen. Er is niets slechts aan mij en ik ben gezegend met een stukje meer. So what! Ik wil geaccepteerd worden zoals ik ben .. en ik ben geen heks.

lees commentaar [18] | reageer

Zelf vind ik dat ik een heelpositief zelfbeeld heb en zeer tevreden ben met mijn uiterlijk! Toch kwam er uit de test:" MATIG ZELFBEELD!" Ik was zeer verbaasd! Volgens de tabelletjes bij de apotheek mag ik maar 53kilo wegen maar ik vind mezelf met 75kilo erg mooi en aantrekkelijk! Heb dus ook positief beantwoord! was zeer verbaasd!

Ik dacht tijdens het invullen ook dat met een minder stabiele jeugd en pesten op school toch je eigen lichaam heel mooivinden, dat kan alleen maar omdat ik de vrouwenbladen nooit lees!!!!!!!! Maar helaas jullie test heeft anders beslist!

Ik schijn een matig zelfbeeld te hebben!

Ik ga nu maar weer even lekker van mezelf genieten!

en misschien moeten jullie de test ietsje aanpassen!

Verder een fantastisch initiatief!

groetjes Manon

lees commentaar [3] | reageer

Even voor de duidelijkheid; ik ben geen vrouw, maar een jongeman van 23 jaar die jullie vrouwen (en deze campagne) een hart onder de riem zal proberen te steken.

Ondanks dat ik geen ervaring heb met het vrouwelijk lichaam, ken ik echter wel alle neppe 'schoonheid' die op reclames/modellen te zien is. Echter doet dit mij vrij weinig en knap er soms zelfs van af. Het is leuk als 'entertainment' dat de huidige media de fotos bewerkt enzo, maar daar blijft het voor mij bij.

Ik vraag mij dan ook af, voor wie jullie vrouwen onder het mes gaan om er beter uit te zien? Persoonlijk zie ik liever 'femme naturelle' zonder gesleuteld lichaam, zonder makeup, en een beetje meer behaard dan de media's definitie van 'perfecte schoonheid'. Dit; Vanwege het feit dat een vrouw die zeker is van zichzelf, dit alles niet nodig zal hebben.

Echte schoonheid wordt niet bepaald door de media. Echte schoonheid, zit van binnen. En als de media zegt dat het 'eten van spruitjes, helemaal -in- is', dan ga ik toch echt nog geen spruitjes eten!! :P

Beste vrouwen, Accepteer uzelf in het geheel. Uw schoonheid zit van binnen en wordt niet bepaald door wat voor make-up u op een dag draagt, of de grootte of vorm van uw rondingen. Laat u niet gek maken door de media, want die speelt hier juist op in.

En mocht er nog iemand geinteresseert zijn.. ik ben nog steeds vrijgezel. :D

Groet,
Pascal

lees commentaar [6] | reageer

Na lezing van de artikelen in Trouw had ik vrij hoge verwachtingen van deze website. Die maken jullie echter, helaas, niet waar. Zojuist heb ik de "zelftest" van 17 series vragen gedaan. De conclusie die daar pardoes uit voortkwam, dat doet de waarzegster op de kermis beter met haar kaarten en haar kristallen bol! Werkelijk: dat raaktekant noch wal... En wat er ontbreekt bij die test is een ruimte om zelf nog een opmerking te plaatsen. Dan had ik nl. eenvoudig kunnen verklaren dat ik met een enkelzijdige schisis geboren ben met gevolgen voor bovenlip en bovenkaak, maar niet erger dan dat. Dat is in een grijs verleden keurig geopereerd toen ik 6 weken was, en wel zo mooi dat geen plastisch chirurg daar ooit nog met z'n handen aankomt! Maar de tandarts heb ik jaren geleden wel gevraagd om een kunststukje te maken i.p.v. m'n bestaande, niet symmetrische snijtanden (oorzaak: schisis). Kijk, en dan krijg je toch een heel andere uitslag van zo'n zelftest, zou ik denken....

Andere klacht over die test: "ben je ooit gepest?" Ooit is taalkundig 1x of desnoods meer. Iedereen is vast weleens 1x in z'n leven gepest. Maar dat wordt hier niet bedoeld. In mijn geval waren het leerkrachten in een paar opeenvolgende klassen lagere school, geen familie, geen buurtkinderen, geen vriendjes of wat er nog meer aan opties stond. Toch heeft het impact gehad voor m'n latere schoolcarrière. Maar de mogelijkheid ontbreekt om met een paar woorden daar bij dat deel van de test uitleg over te geven. En zo bepaalt u nu dat ik een slachtoffer ben van pesterijen in m'n jeugd, alsof"het" allemaal daar door komt....

Als ik Sunny Bergman was, gooide ik die ondermaatse, onprofessionele tante met haar zelftests ten spoedigste van deze website af wil e.e.a. nog een schijn van geloofwaardigheid houden.

Succes!

lees commentaar [3] | reageer

Ik ben altijd al te dik geweest, maar heb mezelf nooit lelijk of onaantrekkelijk gevonden. Maar dat hoort wel zo, jezelf als dikkerd onaantrekkelijk vinden. Steeds meer en steeds vaker lees je over de nare gevolgen van een te dik lichaam. Het Voedingscentrum hamert er maar op los hoe ongezond ik wel niet ben met dat dikke vette lijf van me. Ik sport overigens bijna dagelijks en eet stukken gezonder dan de meeste mensen om me heen. Ik moet wel als ik niet nog dikker wil worden.

De echt leuke kledingwinkels verkopen mijn maat niet. Je ziet de verkoopster al kijken als je binnenkomt en je weet dat ze zich afvraagt wat je er komt zoeken. Dik zijn is een maatschappelijk probleem geworden en dus ben ik een probleemmens. Op verjaardagen is het heel normaal voor anderen om opmerkingen over mijn lijf te maken. Als ik iets ben afgevallen dan word ik de hemel ingeprezen, alsof dat de belangrijkste prestatie is die ik leveren kan. In mijn werk red ik mensenlevens, maar daar word ik nooit zo voor geprezen als voor het verliezen van 5 onnozele kilo's.

Ik ben wel tevreden met mezelf, maar de maatschappij niet en dat maakt me verdrietig.

lees commentaar [1] | reageer

Ik ben 54 jaar en tevreden met mijn lijf al heb ik een cracel?ezicht vol groefjes. ik heb al zoveel in mijn leven gemankeerd,..dat ik er nog ben is een opsteker. Ik heb geleerd dat je lichaam niet je vyand is maar je beste vriend. Je lichaam knokt zo ontzettend hard om schades te herstellen en soms te compenceren. Dat is fenominaal. Alle medicijnen leverde alle bijverschijnselen op. Toch wist mijn lijf steeds weer met schade en pijn te herstellen. Zelfs na verbranding derde graad. De reuma- de galoperatie met vreselijke complicaties.. ik beperk me in de opsomming.. toch kan ik weer vanalles. Proef weer veel.

Er is maar ? ding waar iik NIET MEER TEGEN KAN. RECLAME. Ik neem wat ik wil zien op tv, op via de videorecorder en kijk later en spoel de reclames door. Ik heb altijd met kinderen gewerkt en ze zijn nog steeds mijn grootste 'hobby'. Ik kan het niet verdragen dat de invloed van de reclame hen zo beinvloed en beschadigd. Van anarectia tot bolimia en liposuctie "kleine correctie aan de lichaamsbouwconstructie!" ga nou gauw. ZE... worden gek gemaakt en maken daardoor elkaar gek. Niks eigenverantwoordelijkheid. Deze beinvloeding is z?ak en z?rdnekking dat is een vorm van permanente indoctrinatie. Het zou me wat waard zijn als we dat konden aanpakken. DAAR ligt volgens mij een bron van de ellende.

Chapeau voor je docu. Die over wit/zwarte school voor je kind was ook gewelig, dus ik neem morgen je docu BEPERKTHOUDBAAR zeker op en heb mijn vrouwkennissen getipt om te kijken. We kunnen ook leren ons ouder worden MOOI te vinden. Ik bezoek 75plussers en ontmoet geweldig interressante mensen, en als ze de levenskunsten verstaan zijn ze mooi om te zien. start met geen negatieve gedachten over je zelf en besef van wat je lichaam allemaal voor je verduurt, terwijl je wellicht 'roofbouw' pleegt. Dag mooi mens, Jeanne

lees commentaar [0] | reageer

Spiegeltje spiegeltje ....

lees commentaar [1] | reageer

Een filmpje van Rosa Claire van Vreden ('73) , beeldend kunstenaar te A'dam, 'Wat jammer dat ik toen niet wist'. Kijk voor meer over Rosa op : www.rosaclaire.nl

lees commentaar [1] | reageer

My hair grows from my bellybutton down to my toes,

There 's no use in shaving, since i don't know where to stop.

lees commentaar [3] | reageer