galerie

Karen | 16-04-2007 | Grote borsten

De verhalen over grote borsten herken ik heel goed. Ik ben 18 jaar en hebcup 70DD, en ik ben er láng niet tevreden over. Veel liever zou ik kleinere borsten hebben, die hebben zo'n mooie vorm enstaan mooi recht vooruit, zelfs zonder de steun van een beha. Dat kunnen de mijne wel vergeten.

Van jongens krijg ik veel aandacht, vooral bij het uitgaan. De enige reden daarvooris omdat ik grote borsten heb. Ik draag nooit truitjes met veel inkijk en probeer de aandacht er niet op te vestigen, maar je kunt er gewoon niet omheen.

Veel liever zou ik die aandacht krijgen omdat ze vinden dat ik een lief gezichtje heb of een mooi lichaam en mooie billen. Maar daar kijken ze niet naar, mijn gezicht of mijn lichaam vinden ze niet mooi, het zijn alleen mijn borsten. Terwijl ik daar zelf juist het meest onzeker over ben. Ik vind mezelf mooi, ik zie er leuk en spontaan uit, maar ik zou veel liever complimentjes krijgen over mijn mooie ogen en lieve lach, dan over de 'lekkere tieten' die ik heb, want zo zeggen jongens het tegen me.

Het wordt weer zomer en ik ga dan vaak met mijnvriendinnen naar het strand. Ik zie er nu al weer tegenop. Ten eerste is het altijd een hel om een mooie bikini te vinden. Ik zou zo graag ook een keertje een triangle-bikini willen, maar dat kunnen mijn borsten gewoon niet aan. Dus ben ik gedoemd tot de bikini's met een beugel enstevige bandjes om te zorgen dat mijn borsten niet de vrije loop krijgen. Het beeld dat de media schetsen, van sexy meiden met groteborsten in een kleine bikini (denk aan Mariah Carey) heb ik nooit gesnapt: hoe kunnen zúlke grote borsten nou in zo'n kleine bikini?! --> Dat moeten haastwel silliconen-borsten zijn, die staan namelijk altijd rechtop en vooruit. Met mijn borsten is dat niet zo, en met de meeste grote borsten niet.

Daarom zou ik zo graag kleinere willen: dan kan ik ook eens een sexy truitje aan zonder meteen een hoer te lijken. Ook eens een truitje met een V-hals zonder dat alle koppen mijn kant op draaien zodra ik een kroeg binnenstap. Ook eens in de zomer een spaghettihemdje aan zonder dat ik op de fiets zit en alle werklui me na roepen en fluiten. Ook eens een leuke bikini aan waar mn borsten genoeg steun aan hebben en er niet uit vallen bij de eerste beweging die ik maak. Ook eens de sexy lingeriedragen die je bij de H&M en Hunkemuller koopt.Nu moet ik naar de 'grote maten zaken', waar vrouwen van 60 komen, maar waar geen sexy lingerie is voor jonge meiden met grote borsten zoals ik. Soms voelt het alsof ik de enige ben. Waar moet ík nou mijn sexy lingerie vandaan halen?! Laat stáán dat ik een leuke bikini kan vinden met een schattig printje.

Pfff... waarom willen vrouwen altijd grote borsten? Grote borsten zijnlang niet altijd mooier en beter. Sterker nog: ze maken mij onzeker, het kost me klauwen met geld om een beha te vinden, áls ik er al een vind, ik krijg mijn bloesjes niet dicht, ze trekken de aandacht en zijn áltijd aanwezig, ze leiden mannen af, ik lijk een hoer wanneer ik en truitje of hemdje draag met ook maar een beetje inkijk en mannen hebben totaal geen aandacht voor wat ik nog meer te bieden heb.

Kortom: vrouwen met kleine borsten, maak je maar geen zorgen. Je bent niet de enige die onzeker is. Vrouwen met grote borsten zijn láng niet altijd tevreden en ook zeker niet beter af.

lees commentaar [40] | reageer

Vrouw Hooivork | 16-04-2007 | Fijne verjaardag!

Een familielid zei ooit tegen mijn zusje, op een verjaardag, luid en duidelijk, "Jij staat er gewoon, en je zus, tsja...." "Goh, ik weet ineens wie we niet meer uitnodigen!" zei ik verontwaardigd, maar met een grijns en minder luid en duidelijk dan de veroorzaker van mijn verontwaardiging. Wat was dat nu weer voor opmerking!? Waar haalde ze het vandaan? Meteen sloeg de onzekerheid en twijfel toe. Was mijn houding dan verkeerd, straalde ik iets uit wat mensen vertalen als , tsja, als wat? Droeg ik verkeerde kleding? Dagenlang ging het door mijn hoofd. Etalages werden als spiegel gebruikt, de twee minuten voor de kledingkast werden er minstens vijf, soms kleedde ik me weer om. En weer om. Mijn lieve vriend zei dat ik me er niets van aan moest trekken, mijn zusje zag er prakltisch hetzelfde uit als ik (dat klopt) en dat familielid was zelf ook niet het toonbeeld van hoe het moest. Maar hoe moet het dan, dacht ik? En ineens was het daar: er moet helemaal niks! Ieder individu is anders en dat is prima! En als mensen je wat minder vinden , hebben ze pech! Dat is een mening, niet de waarheid. De vijf minuten voor de kledingkast werden er weer twee en naar verjaardagen trek ik nu aan wat ik wil, ben ik wie ik wil en neem ik mijn relativatievermogen (en soms mijn terechtwijzende toon ;) ) mee!

lees commentaar [0] | reageer

ineke verdoner | 15-04-2007 | spreekt voor zich

uit de folder van de BodyShop 1997

lees commentaar [0] | reageer

ineke verdoner | 15-04-2007 | lijf

De Body Shop uit 1997

lees commentaar [0] | reageer

ineke verdoner | 15-04-2007 | Het Lieve Lijf - een blog

Het Lieve Lijf

Het was 1997 en in de wereld van de schoonheidsverzorging had een nieuwe benadering haar intrede gedaan. Een winkelketen die producten maakte van grondstoffen die milieuvriendelijk waren voor onze huid en voor Moeder Aarde. Crèmes en zepen en olien die niet de illussie in stand wilde houden dat schoonheid te koop is. De lipstics, ogenschaduw en geurtjes waren ook niet geproduceerd onder slechte arbeidsomstandigheden in Verweggistan. Er werden geen dierproeven gedaan om 'wetenschappelijk te onderzoeken' of iets werkte of niet. Toen nog een nieuwe aanpak, vooral omdat het in alle opzichten om eerlijke handel ging. Er verdwenen inderdaad geen rimpels en andere uiterlijke gevolgen van het leven met behulp van deze dag- of nachtcreme en je betaalde je ook niet ongelukkig voor een potje of een tube. De Body Shop gaf ook informatie over haar visie op schoonheid en was zeer kritisch over de gevolgen van het gepropageerde schoonheidsideaal.
Een van de folders die ze toen nog regelmatig uitgaven, heb ik nog; het heette 'eigen waarde en (echte) schoonheid'. Ik heb het vooral bewaard om de totale visie die ze uitdroegen en.... om de tekening op de middenpagina: een ronde, mollige, blote barbie op een bank met daarboven de tekst: "Slechts een paar vrouwen zien eruit als een topmodel. De overige drie miljard niet".

Het is 2007 en de info over alle mogelijke chirurgische ingrepen in vrouwenlijven is aan de orde van de dag. De make-over-tv-programma's vliegen over het scherm en het lijkt toch bijna een schande als je niet iets 'laat doen'.
Sunny Bergman maakte een moedige tv-documentaire over deze verminkingsindustrie. Jantien de Boer van de Leeuwarder Courant werd zeer geinspireerd door de ernstige gevolgen van het snijden in lichaam en geest en trok ten strijde. Ariel Levy schreef een boek en dit alles maakt dat we het er -godinnenzijgedankt- weer over hebben.

Nog veel langer geleden hadden we het over baas-in-eigen-buik. We verbrandden bh's en droegen vormloze tuinbroeken. We bedoelden dat we geen object waren en dat we zelf wilden weten wat we mooi vonden; we voelden ons sterk en zelfverzekerd. Wat lijkt dat lang, lang geleden.......
Ik heb wel eens stiekum gedacht dat ik mijn oogleden, heel misschien, ooit, alleen als het erger werd, als ik het heeel erg graag zou willen - en geld zat zou hebben - en als het zou kunnen natuurlijk, dat ik dan een piepklein, echt slim, ooglidliftje zou willen laten doen.
Ik heb het er zelfs eens met 2 vriendinnen over gehad of zij dat soort zondige gedachten ook wel eens hadden en of ze me ooit zouden kunnen vergeven als ik iets dergelijks zou laten doen......
Welnu, ik ben weer helemaal genezen.
Nooit laat ik in me snijen als het niet strikt noodzakelijk is voor mijn Leven. Ik geef deze industrie geen enkel aandeel in mijn Lieve Lijf. En laten we het in hemelsnaam aan onze dochters vertellen en aan onze zonen: trap er niet in, geloof de leugenaars en raddraaiers niet. Het is niet waar, geluk is niet te koop, schoonheid zit vooral van binnen en in frisse en zuivere lucht en liefdevolle mensen om je heen, ontplooing en goede voeding, in veel lachen en zingen bijvoorbeeld en vast in nog veel meer dingen. Maar niet in het mes van deze chirurgen.
Als je toch wat wil, hierbij een tip: shop voor je Body maar bij de Body Shop: Geen illusies en Eerlijke Waar. En voor inspiratie: www.beperkthoudbaar.nl
Ineke Verdoner

lees commentaar [2] | reageer

Ida | 13-04-2007 | borstverkleining

Als 20 jarige had ik al erg grote borsten en na 3 kinderen(met elk kind een maatje meer) cup 75 GG. Ik heb me altijd geschaamd en onzeker gevoeld over mijn borwsten.

Op mijn 40e na lang wikken en wegen een borstverkleinenede operatie laten doen. Mijn twijfel lag vooral op het ethische vlak: kmag je zomaar in een gezond lichaam laten snijden. Ik weet nbiet of het daardoor kwam maar na de operatie heb ik in een depressie gezeten. Op nacontrole bij de chirurg vroeg ik of hij zoiets wel vaker hoorde. Nee hoor, was zijn verbaasde antwoord, dat heb ik nog nooit als klacht gehoord (dan voel je je dus nog gekker dan je al bent). Later heb ik wel eens in een onderzoek gelezen dat ruim 40 % van de vrouwen psychische klachten krijgt na een cosmetische ingreep.

Wat ik ook nog wil zeggen en wat ik nog nergens teruggelezen heb, is dat na de ingreep het sexuele gevoel uit mijn tepels verdwenen was. Dit had niemand( en zeker de chirurg niet) mij verteld dat dit kon gebeuren. Ik ervaar het als een groot gemis! Ik zie een overeenkomst met het verkleinen van je schaamlippen. Ook daarin zit sexueel gevoel, dus bedenk je 3x voordat je zoiets laat doen!

Inmiddels ben ik 50 en alweer een cup E. Ben tevreden met mijn lichaam en vond de documentaire heel erg goed, een eye-opener. Ik ben nu minder gevoelig voor het beeld wat ons opgedrongen wordt, in mijn geval en op mijn leeftijd zeker ook de anti-rimpel reclames!!

lees commentaar [0] | reageer

Maartje | 11-04-2007 | iedereen zei altijd: 'maar je hebt wel echt een heeel mooi gezicht...'

Ik ben de afgelopen jaren een heel stuk zelfverzekerder geworden. Ik denk dat het komt omdat ik ben afgevallen (ik was ongezond dik en depressief waardoor ik niet lekker in mijn vel zat), omdat ik volwassen(er) geworden ben en al een paar jaar een hele fijne relatie heb. Toch heb ik ook nog mijn dagen dat al die beelden op tv en in de bladenme geen goed doen (=understatement).Erg dat ik nu blijer ben met mezelf omdat ik aan mijn eigen schoonheidsplaatje voldoe (zo goed als..), dat inhoudt dat anderen mij mooi vinden. Toen ik 20kilo zwaarder woogzeiden mensen (mannen en vrouwen) vaak tegen me: jij hebt echt een mooi gezicht.. ik WIST gewoon dat ze bedoelde: wat ben jij een dikke koe, maar je gezicht is (gelukkig voor jou) WEL de moeite waard.. Dat heeft me zo gekwetst! Ik wil nooit meer alleen een mooi gezicht hebben. Ik wil dat mensen me helemaal mooi vinden. -Maar dan komt ook meteen de vraag naar boven: WAAROM?!?! Als ik straks oud en uitgeluvbberd van het baren ben, zal mijn zelfvertrouwen dan nog net zo groot zijn? Ik vrees het ergste en richt me daarom maar op belangrijkere zaken zoals (voor mij) spiritualiteit: het boeddhisme. Waar je niet eens een ziel hebt, alles begoocheling is... dat relativeert erg goed kan ik je vertellen!

lees commentaar [3] | reageer

Ayla | 05-04-2007 | Kale kip

Hoi mensen!

ik vraag me iets af: waarom scheren sommige vrouwen hun schaamhaar weg? dat ziet er toch niet uit? dan lijk je net een kale kip! en bovendien ishet toch ook heel irritant, als het weer aan gaat groeien? waarom word je er op aangekeken als je blijft zoals moeder natuur je heeft geschapen? (met schaamhaar dus!)

dat zou ik nou wel eens willen weten!

lees commentaar [31] | reageer

Door | 04-04-2007 | Zelfkastijding

Zelfkastijding

"Ik ben natuurlijk wel een beetje te dik. Als je het héél eerlijk en objectief bekijkt. Wat zou je dan zeggen? Nee, ik wil het echt gewoon weten. Omdat ik me ongezond voel. En omdat ik het zelf niet goed kan zien. Of beoordelen. Volgen mij.Ben ik echt veel te dik, of gewoon een beetje? Gaat het meer naar (vriendin) X of (vriendin) Y? Echt gewoon een heel objectief antwoord."

Mijn arme, gemanipuleerde schat:

-"Nou ja, echt...van mij hoeft het écht niet hoor. Maar ja, misschien kan er, ja eh, wel íets af. Als het moet."

(.........)

Bij de Hema laat ik de vrolijke bikini's maar hangen. Ik ga voor het bikini-hemdje. Over ieder chocolade-eitje voel ik mijnuzo rond Pasen schuldig. Ik denk er 's avonds in bed aan, tel hoeveel ik totaal gesnoept heb. En neem me wéér voor: volgende week echt sporten. 's Ochtends tel ik de pukkels van de dagen kijk ik niet eens meer in de spiegel naar mijn naakte lichaam. Zes jaar geleden maakte dat lichaam me nog blij. Ik bewonderde mezelf graag in mijn nieuwe blitse bikini. Onzeker over alles, was dat lichaam mijn houvast. Wat jaren en wat anti-depressiva later voel ik me altijd naakt met mijn lichaam.Minder onzeker over al het andere. Maar mijn 'buitenste' ligt als een schreeuwend billboard om me heen. TE DIK!!

Over de film. Alles blijft hangen, maar het meest shockerend waren natuurlijk de dokter, maar zeker ook: de dame van Jackie. Het bikkelharde mooiste maar meest nare meisje uit de klas. Stuitend opportunisme. Stuitende domheid en hardheid. Ik voelde me je mee Sunny.

lees commentaar [4] | reageer

nina | 04-04-2007 | ik wil mezelf zijn!

Ik ben 23, zie er vrij goed uit : goed figuur, mooi gezicht, mooi haar (over smaak valt te twisten natuurlijk).Ook krijg ik regelmatig mannelijke aandacht. Nakijken, nafluiten, complimenten en dat soort dingen.

Ik weet dat het zo is. Vrienden en familie zeggen dat het zo is. En toch voel ik me vaak een lelijke trol. Ik maak me veel te vaak druk over hoe ik er uit zie. Ik heb twee grote moedervlekken in mijn gezicht, die nog eens extra goed opvallen omdat ik zo'n lichte huid heb. Ze zitten ook op mijn benen en er zit er zelfs een op mijn kont. Ook wordt ik bijna niet bruin, iets wat al jaren als heel belangrijk wordt ervaren. De ene dag voel ik me er doodellendig door, en de andere dag denk ik: 'ach het valt allemaal wel mee '.

Genoeg gezeurd nu! Het punt is, dat ik me eigenlijk helemaal niet wil druk maken over hoe ik er uit zie. Of ik nu mooi of lelijk ben, ik wil van mezelf kunnen genieten zoals ik ben. Als ik nu aan mezelf denk, komt als eerste mijn uiterlijk naar boven. Maar mijn uiterlijk definieert niet wie ik ben.

Ik heb drie jaar geleden een moeilijke tijd door gemaakt. Allerlei vervelende gebeurtenissen uit mijn verleden kwamen ineens weer bovendrijven en toen ben ik anderhalf jaar in therapie gegaan. Daar heb ik voor het eerst in mijn leven geleerd om van mezelf te houden met alles erop en eraan. Dat was een geweldige ervaring en ik ben er echt een ander persoon door geworden.

Nog steeds doe ik iedere dag heel hard mijn best om van mezelf te houden zoals ik ben. Het lukt me vaak wel, maar ik moet eraf en toe heelveel moeite voor doen. Het wordt me niet makkelijk gemaakt.

Ik hoef maar op straat te lopen en ik wordt omringd door veel te mooie, perfecte vrouwen op posters, met vaak veel te weinig kleren aan. Ik hoef maar de tv aan te zetten en dan wordt ik er daar ook weer mee dood gegooit. Ik krijg niet eens de kans om het niet onder ogen te krijgen. Daar maak ik me heel vaak kwaad over.

Ik ben er zelf van overtuigd dat ik me om die reden vaak onzeker over mijn uiterlijk voel. En nog belangrijker, dat ik me vooral met mijn uiterijk bezig hou en veel te weinig met wie ik ben. Ik wil juist dat het andersom is. Ik wil gewoon vrij over straat kunnen lopen zonder te denken: 'oh jee, ik zie er vandaag uit als een heks!'

Misschien lukt me dat op een dag wel, misschien moet ik daar ook wat ouder voor zijn.Gelukkig heb ik een hele lieve vriend, met wie ik inmiddels al weer vier jaar samen ben. Hij houdt van mij met alles erop en eraan, met moedervlekken en al. Ook hij stoort zich aan de manier waarop vrouwen worden afgebeeld en hij is verder ook geen playboy-type of een gluurder. Ik heb heel veel steun aan hem en daar ben ik hem ook altijd heel dankbaar voor.

Ik weet het, het is geen origineel verhaal. Maar toch weer een extra verhaal erbij. Ik zie de documentaire en de vele verhalen die ik op deze website gelezen heb, als een steun in de rug. Ik ben gelukkig niet de enige die met deze problemen kampt. Ik vind dit een hele goede actie!

lees commentaar [0] | reageer


[login]