galerie

nina | 04-04-2007 | ik wil mezelf zijn!

Ik ben 23, zie er vrij goed uit : goed figuur, mooi gezicht, mooi haar (over smaak valt te twisten natuurlijk).Ook krijg ik regelmatig mannelijke aandacht. Nakijken, nafluiten, complimenten en dat soort dingen.

Ik weet dat het zo is. Vrienden en familie zeggen dat het zo is. En toch voel ik me vaak een lelijke trol. Ik maak me veel te vaak druk over hoe ik er uit zie. Ik heb twee grote moedervlekken in mijn gezicht, die nog eens extra goed opvallen omdat ik zo'n lichte huid heb. Ze zitten ook op mijn benen en er zit er zelfs een op mijn kont. Ook wordt ik bijna niet bruin, iets wat al jaren als heel belangrijk wordt ervaren. De ene dag voel ik me er doodellendig door, en de andere dag denk ik: 'ach het valt allemaal wel mee '.

Genoeg gezeurd nu! Het punt is, dat ik me eigenlijk helemaal niet wil druk maken over hoe ik er uit zie. Of ik nu mooi of lelijk ben, ik wil van mezelf kunnen genieten zoals ik ben. Als ik nu aan mezelf denk, komt als eerste mijn uiterlijk naar boven. Maar mijn uiterlijk definieert niet wie ik ben.

Ik heb drie jaar geleden een moeilijke tijd door gemaakt. Allerlei vervelende gebeurtenissen uit mijn verleden kwamen ineens weer bovendrijven en toen ben ik anderhalf jaar in therapie gegaan. Daar heb ik voor het eerst in mijn leven geleerd om van mezelf te houden met alles erop en eraan. Dat was een geweldige ervaring en ik ben er echt een ander persoon door geworden.

Nog steeds doe ik iedere dag heel hard mijn best om van mezelf te houden zoals ik ben. Het lukt me vaak wel, maar ik moet eraf en toe heelveel moeite voor doen. Het wordt me niet makkelijk gemaakt.

Ik hoef maar op straat te lopen en ik wordt omringd door veel te mooie, perfecte vrouwen op posters, met vaak veel te weinig kleren aan. Ik hoef maar de tv aan te zetten en dan wordt ik er daar ook weer mee dood gegooit. Ik krijg niet eens de kans om het niet onder ogen te krijgen. Daar maak ik me heel vaak kwaad over.

Ik ben er zelf van overtuigd dat ik me om die reden vaak onzeker over mijn uiterlijk voel. En nog belangrijker, dat ik me vooral met mijn uiterijk bezig hou en veel te weinig met wie ik ben. Ik wil juist dat het andersom is. Ik wil gewoon vrij over straat kunnen lopen zonder te denken: 'oh jee, ik zie er vandaag uit als een heks!'

Misschien lukt me dat op een dag wel, misschien moet ik daar ook wat ouder voor zijn.Gelukkig heb ik een hele lieve vriend, met wie ik inmiddels al weer vier jaar samen ben. Hij houdt van mij met alles erop en eraan, met moedervlekken en al. Ook hij stoort zich aan de manier waarop vrouwen worden afgebeeld en hij is verder ook geen playboy-type of een gluurder. Ik heb heel veel steun aan hem en daar ben ik hem ook altijd heel dankbaar voor.

Ik weet het, het is geen origineel verhaal. Maar toch weer een extra verhaal erbij. Ik zie de documentaire en de vele verhalen die ik op deze website gelezen heb, als een steun in de rug. Ik ben gelukkig niet de enige die met deze problemen kampt. Ik vind dit een hele goede actie!

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]