galerie

Andrey | 04-04-2007 | Mijn gezicht.

Ik heb het mooiste haar van de hele wereld. Vroeger, toen ik nog een meisje was, was mijn haar altijd kort. Toen ik vijftien was, liet ik mijn haar groeien, en toen ik zeventien was had ik lang, stijl, bruin haar tot over mijn schouders. Ik slikte toen de pil, waar mijn huid heel mooi egaal van werd. Ik was echt een popje. Op een gegeven moment was ik het zat. Het was een warme zomer, en ik had een favoriet rood jurkje waar ik ongeveer in woonde. In dat jurkje met mijn lange haar en mijn mooie koppie werd ik soms nagefloten. En dat stoorde me mateloos. Ik schoor mijn haar af. Het verschil tussen voor en na, qua hoe men me behandelde was waanzinnig. Ik was niet meer het mooie meisje. Ik was een gewoon meisje. Momenteel is mijn haar weer lang. Ik ben gestopt met de pil omdat ik slecht reageerde op de hormonen die daarin zitten. Ik ben een stuk rustiger geworden en voel me beter. Mijn huid is er op achteruit gegaan: ik heb permanent rooie vlekken in mijn gezicht, en heb eigenlijk standaard een forse ontbloemende puist ergens in mijn gezicht. De rooie vlekken zijn onderhuidse ontstekingen waar continue puisten uit groeien. Soms drijft me dat tot waanzin. Ik wil dat mijn huid weer wordt zoals ik die ken. Toen ik de pil slikte had ik een poezelig perzikhuidje. Maar ik wil me nooit meer zo waanzinnig in de war voelen als ik me voelde toen ik de pil slikte. Ik heb mijn haar weer laten groeien, omdat ik mijn haar zo mooi vind. Soms is het ook gewoon fijn om me achter mijn haar te kunnen verstoppen. Ik merk dat dat kan met lang haar. Om dezelfde reden doe ik nooit meer rokjes aan. Ik voel me kwetsbaarder met kort haar en in een rokje. Soms word ik boos op mezelf dat ik me zo druk maak over die puisten op mijn gezicht. Ik mis het soms om mooi gevonden te worden. Maar waarom, vroeg ik me keer op keer af. Ik wil me zo graag afkeren van het schoonheidsideaal. Ik heb gezworen om niet te lijnen, en dat doe ik dan ook niet. Ik eet gezond, maar ik dieet niet. De grote vraag, die eigenlijk de moraal van dit hele verhaal is: Waarom kan ik ondanks het feit dat ik een mooie jonge, intelligente vrouw ben me niet losmaken van mijn onzekerheid over mijn minder mooie huid ? Waarom ? Waarom spring ik soms uit mijn vel omdat ik ontzettend gefrustreerd ben omdat ik me zo lelijk voel ?

Marianne | 27-04-2007 | Mijn gezicht

Een hekel hebben aan het voortdurend hebben van pijnlijke en trekkende ontstekingen in je gezicht, heeft niets met het nastreven van een schoonheidsideaal te maken! Acne bij volwassenen is een huidaandoening en iets heel anders dan jeugdpuistjes. Het is dus niet raar dat je daar vanaf wilt.

Ik heb precies hetzelfde probleem en probeer uit allemacht van mijn acne af te komen. Bij mij blijkt de acne samen te hangen met voedselintoleranties. Ik ben lang (1.90m) en slank en ben nog nooit op dieet geweest, maar voel me door de acne niet mooi en ben onzeker over mijn uiterlijk. Terwijl ik weet dat ik er best mag zijn!

Doortje | 24-05-2007 | Je huid, de pil en je gevoelsleven

Ik begrijp precies wat je bedoelt! Sinds een jaar ben ik aan de Diane-pil omdat ik zoveel problemen had met mijn huid. Geen acne over het hele gezicht, maar inderdaad rode vlekken en altijd wel een grote ontsteking. Sinds ik de Diane slik is mijn gevoelsleven een grote achtbaan. Zin in seks heb ik niet meer (terwijl ik me toch echt een spetterend sexleven kan herinneren in een ver verleden)en dan die verschrikkelijke moodswings er ook nog bij. En waarom? Is het echt zo erg om puistjes te hebben als je volwassen bent? Ik ben heel blij met mijn gladde huidje, maar ik ben er nog niet uit of ik de voordelen zwaarder ga laten wegen dan de nadelen.

Julia | 09-09-2007 | diane pil, acne

Dag meiden,

Ik herken het probleem en idd, acne is niet zomaar 'niet mooi zijn' het is het voortdurend bezig moeten zijn met ontstekingen, reinigingsmiddelen, en wekelijks naar de huidtherapeut. Gek wordt je ervan, het is gewoon tijdverspilling en kost zoveel energie! En het vervelende is, ook al doe je nog zo je best met gezond eten of whatever, acne is gewoon een hormoonkwestie dus het enige wat helpt is de diane of roaccutane... Ik ben 24 en van mijn 17e tot 18e aan de diane geweest. Perzikhuid idd! Ik stopte omdat ik last kreeg van hoofdpijn en dacht dat dit aan de diane gerelateerd was. De acne kwam in een hevigheid terug zoals ik nooit beleefd had. Van alles geprobeerd, acapunctuur, homeopathie, chinese kruiden, gezond eten etc etc. Dit een jaar lang, tot dat ik een soort middenoplossing had bedacht, namelijk niet de diane maar de yasmin pil icm huidtherapie. 4 jaar later moest ik nog steeds even vaak naar de huidtherapeut en soms zelfs meerdere keren in de week. Heb ook de cilest geprobeerd maar 3 maanden geleden dacht ik, fuck it, deze pil of die pil, wat maakt het allemaal uit, ik ga weer aan de diane! Had nog helemaal geen last van bijwerkingen..! Tot gister, hele dag hoofdpijn en een soort misselijkheid die ik alleen ken wanneer ik de diane slik. Hij helpt overigens nog niet, want dat duurt altijd een poosje, vorige keer een half jaar voor ik ook echt acne-vrij was. Wegen de nadelen op tegen de voordelen, dat is volgens mij iets wat je keer op keer opnieuw moet beslissen. 'volwassen' acne is iets wat niet geneest (gaat weg in de overgang zei mijn dermatoloog) wat betekend dat je er mee bezig blijft. De ene keer wil je het misschien op die manier oplossen en de andere keer op die manier. Wanneer je acne vrij bent kun je je volgens mij niet voorstellen dat het de hoofdpijn waard is en wanneer je acne hebt denk je 'alles zou ik ervoor geven als ik maar geen puistjes meer heb'. Succes allemaal!

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]