galerie

Mariska | 26-02-2009 | Cellulites

Ik ben een 18 jarig slank meisje die toen ze 12 was een enorme groeispurt heeft gekregen (ik was in een keer 1.80lang) Toen al kreeg ik cellulites, en na alles geprobeerd te hebben (zelf massage/cremes/wisseldouchen/sporten) heb ik het nu nogsteeds. ik denk dat mijn huid niet mooi meerekte tijdens mijn groeispurt. Maar nu wil ik toch echt gladde benen/billen.. ook heb ik striea op mijn dijen.. Ik ben er erg onzeker over. Voral als het weer zomer word...

Heeft iemand tips/ideeen hier over?

Ik zag dat mensen hier foto's hadden gemaakt van hun billen. Dat wou ik ook even doen, na dat gedaan te hebben heb ik ook maar gelijk mijn hele naakte lichaam op de foto gezet.. Toen ik die uiteindelijk zag zag ik dat het heel anders is dan als je naar je spiegelbeeld kijkt. en ik ben na het zien van mijn foto's enorm trots op mn lichaam..

(ik heb ze wel gelijk verwijderd in geval dat laboyfriend ze ziet, uitprint, en boven zn bed hangt.. hihi)

julian K | 27-02-2009 | mariska

Geweldig verhaal, Mariska. Over striea en cellullitis zou ik me niet zorgen maken. De meeste mannen houden wel van een beetje vlees op de botten. Des te warmer en zachter wordt het onder de dekens zullen we maar zeggen. Ik denk dat vrouwen er meer een punt van maken dan mannen. Ik weet het eigenlijk wel zeker.

Wel jammer dat we nu je mooie vormen niet kunnen bewonderen. Ook jammer voor je boyfriend, maar wat niet weet wat niet deert...

Mariska | 28-02-2009 | julian

Dank je voor de leuke reactie.

Het is ook zo dat 9 van de 10 vrouwen cellulites heeft of heeft gehad.. Dus het komt enorm veel voor, maar toch blijft het een punt waar wij erg onzeker over zijn.

Mariska | 28-02-2009 | foto's

En die foto's.. ik deed het puur alleenvoor mijn zelfbeeld. omdat ik soms heel erg onzeker ben, terweil dat natuurlijk helemaal niet nodig is ;) daarom had ik ze gelijk verwijderd. omdat ik ze zelf had gezien en ik geen verdere reden had om ze te bewaren..

Toch ben ik nu wel nieuwschierig aan het worden wat mensen hier bij het forum vinden van mijn lichaam.. dus, misschien maak ik binnekort wel weer wat foto's...

julian K | 28-02-2009 | lekker jezelf

O, maar dat was een hele goede actie van jou om foto's van jezelf te nemen. Want precies zoals je het zegt, het is toch weer anders dan wanneer je voor een staande spiegel staat. (En dan verschilt het nog of die spiegel verticaal staat of een beetje schuin). Je kunt in een spiegel bovendien eigenlijk nooit goed de achterkant zien. Persoonlijk kan ik daar ook erg van genieten bij een vrouw. Misschien is het wel zo, dat wanneer je maar één invalshoek hebt (spiegel),de kans groter is dat je je gaat focussen op details die eigenlijk niet zo'n big deal zijn, zoals striea en cellulitis.

Als je een beetje handig bent met electronica, dan zou je kunnen proberen om de camera via een bijgeleverd snoertje op de TV aan te sluiten (video-ingang). Als je een statief hebt, nog beter. Zo kun je jezelf op een manier zien, die je normaal gesproken niet ziet van jezelf. En het lichaam kan zo mooi zijn in zoveel andere posities, vanuit andere invalshoeken.

En trouwens, denk je dat je over 10 jaar (of langer) niet geïnteresseerd zal zijn hoe je op je 18e er uit zag? Je kunt de foto's eventueel bewaren door ze te zippen met een wachtwoordbeveiliging.

http://support.microsoft.com/kb/306531

Mariska | 28-02-2009 | btje jammer

ik vind het trouwens erg jammer, dat er zo weinig mensen zijn die reageren op dit forum/ deze verhalen..

julian K | 28-02-2009 | btje wel ja

Het is niet meer zo druk als voorheen nee. Ben je hier vaker/eerder geweest, of heb je deze site net ontdekt?

mariska | 28-02-2009 | .

Net ontdekt. Ik heb de documentaire wel al een tijd geleden gezien.. Ik heb altijd al gevonden dat kleine meisjes te snel 'volwassen' worden of willen zijn door de invloed van tv/reclames..

Mijn buurmeisje is net 11 geworden en loopt al een paar jaar op hoge hakken. en tegenwoordig ook enorm veel make-up.. en vooral ook met stringetje boven hun broek uitstekend..Dat vind ik echt jammer. Dat ze dan al niet meer kind willen zijn.

Ik ben zelf nog maar 18.. Maar ik zie het duidelijk om me heen dat jonge meisjes het gevoel hebben dat de niet mooi zijn zonder makeup. En dat ze zo snel mogenlijk volwassen willen worden..

Daar moest ik aan denken een paar dagen geleden en toen dacht ik opeens aan Beperkt houdbaar...

julian K | 01-03-2009 | grote mensen

Ja, dat hoort een beetje bij de pubertijd he, dat je wil doen wat de grote mensen doen. Dat komt niet door de TV reclames, maar die maken natuurlijk wel handig gebruik van die behoefte.

Ik was zelf een beetje een late puber. Elke dag kijken of ik al schaamhaartjes kon zien. Bijna iedereen bij de gym had al een grote lul. Nou ja, geen kinderpiemel meer, in ieder geval. Moest ook nog lang mijn kleding kopen bij de kinderafdeling. Ik vond het vreselijk! Toen ben ik zelf maar stof gaan zoeken op de markt, en patronen gaan ontwerpen, die mijn moeder in elkaar naaide. Ik experimenteerde trouwens ook met make-up, en liet mijn haar lang groeien. Werd door mijn omgeving volledig ontoerekeningsvatbaar, om niet te zeggen 'ontspoord' verklaard, haha. Maar dat ging wel weer over...

julian K | 01-03-2009 | Angus, thongs and perfect snogging

Tsja, wat moet je met zo'n verhaal? haha...

Over puber-smart gesproken, dit vond ik een erg grappige film.

julian K | 01-03-2009 | angus thongs youtube

Hij is trouwens (op dit moment) op youtube te zien, in delen van 10 minuten:

[ deel 1] [ deel 2] [ deel 3] [ deel 4] [ deel 5]

[ deel 6] [ deel 7] [ deel 8] [ deel 9] [ deel 10]

Have fun.

julian K | 02-03-2009 | mariska

Ik ben eigenlijk reuze benieuwd waarom je met de foto's tot een ander beeld van jezelf bent gekomen. Het is per slot van rekening toch hetzelfde lijf, en hetis nogal een overgang van onzeker naar trots. Niet omdat ik het ongeloofwaardig vind, maar omdat we daar misschien iets uit kunnen leren. Wellicht kun je dat aan de hand van een voorbeeld omschrijven.

Mariska | 02-03-2009 | .

Nou, op een foto bekijk je jezelf toch wel heel anders.. Eigenlijk van een heel ander perspectief en je ziet ook meer het totale plaatje.In de spiegel let je al gauw alleen op negatieve punten.. Dingen wat je wil veranderen doe je allemaal voor de spiegel. Je haar mooi in model, je makeup, je kleding goed bekijken..

ls er een foto van je gemaakt word, heb je soms ook een ander beeld van jezelf in je hoofd hoe je er die dag uit zag.. Soms negatief en soms, Goh wat stond die trui mij leuk..

Het is moeilijk om te omschrijven.. het is gewoon een gevoel.

Mariska | 02-03-2009 | foto

kijk, zie je nou dat deukje? op mijn linker been..Het is niet helemaal mooi glad. daar ben ik dus vreselijk onzeker over. In de spiegel valt het me echt zo op en op een foto valt het heel erg mee. Je kijkt meer naar het geheel...

julian K | 03-03-2009 | yes!

Ik zie wel een lichte oneffenheid ja. Weet je zeker dat dat cellulite is? Niet dat het er veel toe doet, een deukje is een deukje. En mooi is mooi. En dat jij vreselijk onzeker kan zijn is voor mij niet te bevatten. Dat moet je mij echt eens uitleggen. Dan leg ik uit waarom ik jou mooi vind.

Heb jij trouwens als kind veel gesport, bijv geturnd of ballet gedaan?

Mariska | 03-03-2009 | .

Ja dat is cellulites, maar op de foto zie je het bijna niet.. waardoor ik me dus wel weer heel mooi voel.. Ik denk dat het ook vooral in mn hoofd zit.. Dat je altijd wel mooier wil zijn dan dat je bent..

En daarbij denk ik ook dat het te maken heeft met mijn verleden. Ik heb niet zo'n leuke vader gehad die mij elke dag duidelijk maakte dat ik niks waard was/niks voorstelde.. Ik heb hem nu al 5 jaar niet gezien (mijn keuze) en mijn zelfvertrouwen is wel enorm gegroeid. Maar ik heb nog sommige dagen het gevoel dat ik niet leuk genoeg ben..

Nee niet veel sport gedaan. 1 jaartje ballet, daardoor heb ik wel veel geleerd over mijn lichaamshouding. Wat ik trouwens ook heel vrouwelijk vind. Als iemand mooi rechtop staat/zit..

julian K | 03-03-2009 | make a wish

Wat zou je wensen Mariska, mooier zijn of minder onzeker?

Mariska | 03-03-2009 | .

Minder onzeker..

julian K | 03-03-2009 | ..

Ervaar je die onzekerheid ook zo sterk in relaties?

Mariska | 03-03-2009 | .

Ja, maar nu gaat het eigenlijk heel goed.. ik heb al een jaar een hele lieve vriend. Hij heeft ook heel veel geduld met me.. soms vraag ik hem wel 10x op n dag:

Vind je mij mooi? wat dan? vind je mijn billen mooi? en dit dan? en dit? En vind je mij ook nogsteeds leuk? echtwaar?

tuurlijk antwoord hij overal op: Ik vind jouw geweldig mooi /leuk.. En soms geloof ik hem ook gewoon niet..

Soms denk ik dan achteraf: jezus mariska zeur niet zo tegen hem over jezelf.... Maar ik weet dat hij dat niet erg vind, en dat hij snapt waarom ik zo onzeker soms ben..

Mariska | 03-03-2009 | .

Het is eigenlijk heel dubbel. Het ene moment voel ik me geweldig over mezelf, vind ik mezelf mooi heb ik heel veel zelfvertrouwen.. En het andere moment voel ik me vreselijk, niet leuk genoeg...en waarvoor niet leuk genoeg? geen idee.. Voor mn vriend niet, voor iedereen niet..

Maar ik weet nu wel waar het door komt, het isgewoon zo dat als je vaak te horen krijgt dat jij niet leuk bent en dan je niks waard ben en niks kan.. dan ga je dat geloven. Tot vorig jaar was ik echt heel negatief over mezelf, mn vriend heeft me echt geholpen.. het is nu in iedergeval een stuk minder geworden..

mariska | 03-03-2009 | foto

vind jij mijn billen trouwens mooi?

julian K | 03-03-2009 | en of

Ik vind je billen mooi, absoluut. En niet alleen je billen. Ik heb ook je andere foto's gezien op het forum over lingerie.

Mariska | 03-03-2009 | Julian

Julian, ben jij weleens onzeker?

julian K | 03-03-2009 | onzeker

Haha, die vraag wordt mij nou nooit gesteld.

Het antwoord is ja.

Mariska | 03-03-2009 | Julian

Jaa ik dacht doe eens orgineel laten we het over jouw hebben

julian K | 03-03-2009 | me

Verandering van spijs doet eten. Wat wil je weten dan?

Mariska | 03-03-2009 | .

Waar ben jij onzeker over?

julian K | 03-03-2009 | bv

Nou, ik kan nog wel eens lang aarzelen voordat ik een knoop doorhak. Maar dat is misschien niet wat je bedoeld.

Even denken. Ik kan wel zelf-kritisch zijn, maar nooit zodanig dat ik helemaal in de prak zit of zo. Ik maak natuurlijk ook mijn fouten, en krijg ook kritiek van anderen, maar daar probeer ik toch zoveel mogelijk van te leren. Ook in het geval dat ik het niet met de kritiek eens ben, sla ik het wel op in mijn geheugen.

Ik ben ook wat verlegen aangelegd. Niet dat ik ergens in een hoekje ga zitten, maar ik moet mezelf wel ergens overheen zetten, en een bepaalde schroom van me af gooien.

Ik heb over het algemeen wel zelfvertrouwen en ik vind dat ik wel deug en wat te bieden heb. Ik weet ook wat ik niet te bieden heb, en probeer daar ook duidelijk in te zijn naar anderen.

Maar dat is niet altijd zo geweest hoor. Ik ben nu 38 en toen ik zo oud als jou was, was ik ook onzeker over veel dingen. En mijn jeugd was ook niet erg soepel verlopen. Maar ik heb me zelf ook misdragen en ben ook wel eens uitgekotst of verketterd door mijn vrienden/bekenden of familie. Wat overigens ook niet altijd terecht was. Door mijn eigengereidheid was ik soms ook een hele makkelijke zondebok.

Mariska | 03-03-2009 | .

Ik denk ook dat je van de ervaringen in je leven leert, en al meer jezelf durft te zijn..

julian K | 03-03-2009 | leren

Dat is zo. Als je heel onzeker bent, dan probeer je onkwetsbaar te zijn, en je onzekerheid te verbergen.Of pas je je gedrag aan aan je omgeving, wat je denkt dat sociaal wenselijk is. In ruil voor erkenning en waardering.

Terwijl gek genoeg, naarmate je meer zelfvertrouwen krijgt, je juist steeds meer jezelf kwetsbaar durft op te stellen. Voor kritiek. Voor mogelijke afwijzing, door gewoon eerlijk en oprecht te zijn, of inderdaad: jezelf te zijn. Voor falen. Dus durven fouten te maken. Voor mogelijk misbruik, door ondanks alle ellende die je hebt meegemaakt toch liever vertrouwen in anderen te hebben, dan als een wantrouwend en verbitterd of teleurgesteld persoon door het leven te gaan.

julian K | 03-03-2009 | overigens

Heb ik al gezegd dat je een verpletterend mooi figuur hebt! Zeer fraai geproportioneerd, en een mooie lichaamshouding. Dat tesamen maakt van jou een hele gracieuze verschijning.

julian K | 03-03-2009 | mariska

Ik ben trouwens morgen en overmorgen druk druk, maar daarna zal ik zeker kijken of ik nog een leuke reactie weet op je andere topic. En of je misschien nog een vraag hebt. Ik wilde niet van onderwerp veranderen hoor, en het was welgemeend. xJ

Mariska | 04-03-2009 | .

Dankje het is altijd leuk om te horen dat je een mooi figuur hebt..

Ik zou het leuk vinden als je op het forum reageerd.. We hebben het al 33 berichtjes over mij gehad. laten we het nu eens over lingerie hebben.. wat vind jij?

julian K | 05-03-2009 | 34

Ja ik was van plan om ook op je andere topic te reageren, over lingerie.Maar dat wilde ik toch eerst even kwijt. Het leek me wel goed om dat hier te doen. Dan houden we lijf en lingerie zoveel mogelijk gescheiden. duh.

Maar ik meende wat ik zei hoor! Ik zei het niet omdat je ernaar aan het vissen zou zijn, of zo. Je hebt je haar half-lang hè? Hou ik ook wel van. Hoe lang is je lover eigenlijk?

Mariska | 06-03-2009 | 35

Mijn lover is ook lang 1.88 zoiets.. hij past heel goed bij me, ook kwa uiterlijk. ik heb een vrouwelijk lichaam. maar toch ook weer heel sportief omdat ik hele brede schouders heb.. Hij heeft ook brede schouders en verder heel mannelijk. daar hou ik wel van

al had hij best wat meer knuffelvet mogen hebben. hij is erg mager, maar eet toch alles wat los en vast zit..

ik vis nooid naar complimentjes, vreselijk vind ik dat. Als ik iets wil weten vraag ik het wel gewoon duidelijk.. Ik ben ook best trots op mn lichaam..(al kan ik wel vreselijk onzeker zijn..)

julian K | 06-03-2009 | 36

Nou, je begrijpt nu waarschijnlijk wel waarom ik opmerking 34 hier plaatste en niet bij het andere topic. Maar het maakte niet uit, want je hebt alsnog het verwijt gekregen dat je naar een complimentje aan het vissen was, bij het andere topic. Laat je alsjeblieft niet wegjagen, Mariska, ik vind dat je echt wel een inhoudelijke bijdrage levert aan dit forum, en wat te melden hebt.

julian K | 07-03-2009 | lang en breed

Ik vind brede schouders prachtig en erg sexy. Vriendinnen van mij met brede schouders hebben allemaal op jonge leeftijd of geturnd of ballet gedaan, vandaar mijn vraag. Door de verbreding van de bovenwijdte worden meestal de borsten kleiner. Althans het wordt als het ware wat meer verspreid. 80B is qua omvang (of inhoud hoe je het wil noemen) groter dan 70D. En ik ben de moeilijkste niet, met beide weet ik wel raad. ;-) Ik zou mijn dochter denk ik wel wat aan turnen laten doen. Als één jaar al zo je lichaamshouding kan beinvloeden dan moet dat maar even.

Vind jij het prettiger als de man (lover) langer is? Vroeg ik me meer af vanuit emancipatie oogpunt. Ik ben zelf 1.76 maar heb wel vriendinnetjes gehad die (soms veel) groter waren. Maar er zijn ook vrouwen die het niet prettig vinden als de man kleiner is, ook de zgn power-girls. En laatst zei een vrouw tegen mij dat ze van haar man geen hoge hakken mocht dragen. Ex-man. Na de scheiding is ze meteen de schoenenwinkel ingedoken, haha.

Mariska | 08-03-2009 | .

Ja dat vind ik prettiger, ik weet eigenlijk niet zo goed waarom.. Maar het is niet zo dat ik niet ook op kleinere mannen val.. Eigenlijk let ik daar niet zo op. Als ik hakken aan doe ben ik even groot als mijn lover. Maar dan voel ik me niet anders.. Ik denk dat veel vrouwen zich veiliger voelen als ze een grote sterke kerel naast zich hebben lopen..

Vorig jaar had ik een griekse vakantieliefde. Hij was denk ik wel bijna 10cm kleiner dan mij, maar hij was wel gespierd, mannelijk met hele brede schouders. Naast hem voelde ik me heel vrouwelijk. Maar als ik een jongen leuk vind die kleiner en smaller(in zn schouders) is dan mij dan voel ik me al snel groot en lomp.

julian K | 08-03-2009 | dominantje

O, maar je zal niet de eerste vrouw zijn die er zo over denkt hoor. Waar je op valt, dat is toch iets gevoelsmatig en niet verstandelijk. En ik weet niet of jij jezelf een geëmancipeerde vrouw vindt, maar je komt er wat dit betreft in ieder geval eerlijk voor uit en dat waardeer ik. Ik was eigenlijk bang dat de vraag te confronterend zou zijn, en baalde een beetje dat ik mijn nieuwsgierigheid niet kon beheersen.
Ik denk dat ik het ter sprake bracht, omdat ik je lichaamsbouw juist heel mooi vindt, maar ik heb eerder meegemaakt dat vrouwen het helemaal niet fijn vinden om zich groot te voelen, oftewel dat niet ervaren als een compliment. Maar om het niet te zeggen vind ik ook weer zo raar, want ik waardeer het juist. Ik kan er overigens wel iets bij voorstellen, vroeger riepen meiden wel eens 'o wat een liefie', en dat vond ik natuurlijk vreselijk genant want ik was dan toch liever een stoere vent. En nog steeds eigenlijk, van het weekend werd ik nog begin 20 geschat door een (oudere) vrouw. Ach ja.

Ik heb ook meer sjans van vrouwen die ongeveer mijn lengte zijn, of kleiner. Soms ook wel van vrouwen die groter zijn, maar niet zelden lijk ik voor hen niet eens te bestaan, en dat is soms ook best frustrerend. En dan denk ik wel eens 'wat nou emancipatie!?'. Mag je best weten haha. Maar goed, ik laat me niet klein krijgen... ;-) Er is trouwens wel een (wetenschappelijke)theorie voor hoor, dus ik begrijp het wel. Een beetje. Maar toch...

julian K | 10-03-2009 | en dan nu de tip

Dat bedoelde ik trouwens in algemene zin, dus ik hoop niet dat je het persoonlijk neemt. Ik snap best dat je als vrouw het prettig vind om je in de armen van de man te storten zonder bang te zijn dat hij bezwijkt onder je gewicht. Als je dat tenminste bedoelt met 'groot en lomp'.

Het gaat me er ook niet om of iemand wel of niet zich geëmancipeerd mag noemen. Ik vind dat iedereen vooral gewoon zichzelf moet zijn.

Ik vind alleen wel dat als de vrouw omwille van veiligheid en geborgenheid, zich aangetrokken voelt tot mannen die haar qua fysiek, intelligentie, maatschappelijke positie, carriere of inkomen overtreffen, het niet zo verbazingwekkend is dat het nog steeds droevig is gesteld met de verdeling van betaald en onbetaald werk (zorg/huishouden) in de relatie en het gezin. Ook dit zeg ik in algemene zin, ik heb geen idee in hoeverre dit in jouw geval aan de orde is. Ik fantaseer nog even verder:

Cellulitis maakt je vreselijk onzeker omdat die veiligheid en geborgenheid op het spel staat als hij jou niet mooi vindt. Of als er andere vrouwen zich in zijn omgeving bevinden die naar jouw gevoel mooier of vrouwelijker zijn of naar jouw zin teveel zijn aandacht trekken of krijgen. En omdat de omgeving voortdurend verandert, is ook jouw zelfzekerheid zo veranderlijk als het weer.

Ik weet zeker dat hoe meer je zelf je veiligheid schept, en hoe meer je op andere manieren aantrekkelijk bent voor de ander dan uiterlijk, dat je minder onzeker zal zijn. Het zou in dat kader zelfs misschien niet eens zo verkeerd zijn om je eens te focussen op jouw 'mannelijkheid'.

Het is best begrijpelijk dat je aandacht uit gaat naar het uiterlijk, want dat is ook een sterke en aantrekkelijke kwaliteit van je. Alleen, je bent al een beauty, wat je ook aan hebt, en ik zou me een enorme bofkont voelen met zo'n vriendin, ook met een deukje onder de billen. Ik zeg niet dat je je uiterlijk moet verwaarlozen, -het is per slot van rekening ook je vakopleiding- maar wees er tevreden mee, beschouw het als een gunst of geschenk aan je medemens (zo ervaar ik het, dank je wel Mariska!) en richt je meer op jouw andere kwaliteiten en bijzonderheden.

Stel gerust een vraag als je iets wilt weten of schroom niet als je vindt dat ik volledig de plank mis sla. ;-)

mariska | 11-03-2009 | .

Eigenlijk heb ik niks meer aan je verhaal toe te voegen, het klopt helemaal.. haha

alleen het is bij mij niet zo dat ik opkijk naar mannen met een hogere status/inkomen.. helemaal niet. Misschien komt het omdat mijn vader een hoog inkomen heeft en ik van heel dicht bij heb meegemaakt dat geld echt niet gelukkig maakt.. De ouders van mijn vriend vinden trouwens van wel.. Hij MOET weer een opleiding doen, want straks is het te laat/straks heeft hij geen kansen meer op de arbeidsmarkt.. Onzin vind ik dat.. Zoiezo is hij oud genoeg om zelf zijn keuzes en misschien fouten te maken.. Maargoed bij mij is dat dus niet zo, Ik verdien meer dan mn vriend. Hij is op dit moment werkloos, hij zat op school en liep stage. maar zn stage werd niet goed betaald. toen kon hij niet meer rond komen en hij is nu weer op zoek naar werk. Met studeren heeft hij het helemaal gehad, en dat snap ik best wel.. Hij wil graag de horeca in, dat kan ook wel zonder studie.

Maargoed nu dwaal ik af van mn verhaal.. :P We wonen sinds kort samen (ik heb sinds november mn eigen huisje) en hij is gezellig bij me komen wonen, net 2 weken. kwa maatschappelijke positie, carriere en inkomsten overtref ik hem. En daar heb ik totaal geen problemen mee.. Hij trouwens wel. Maar niet omdat ik nou zoveel verdien, maar omdat het hem nu nog niet is gelukt om een baan te vinden. Hij wil ook absoluut niet dat ik iets voor hem betaal. En dat vind ik dus onzin..

Maar me veilig voelen bij een man, dat vind ik heerlijk..

julian K | 11-03-2009 | lekker warm

Nou kijk eens aan, je bent niet alleen mooi, maar ook lief, begripvol, genereus en gezellig knus. Dat is ook heel vrouwelijk, vooral heel moederlijk...

Mariska | 11-03-2009 | .

Moederlijk...?

julian K | 12-03-2009 | mm

Sorry mijn gedachten dwaalden een beetje af.

De eigenschappen zijn in de eerste plaats heel vrouwelijk. Maar ik had daarnaast een beetje een beeld voor me van een 'warm nest'. Dus dacht ik aan moederlijk.

julian K | 12-03-2009 | nest

Is het echt samenwonen, of is het tijdelijk?

Mariska | 13-03-2009 | .

samenwonen

heel gezellig!

julian K | 14-03-2009 | give

Zeker, Mariska. Hoewel, wij waren zelf een beetje hard van stapel gelopen. We waren nog maar net een half jaar een setje, maar de gelegenheid deed zich voor. Het was heel romantisch en gepassioneerd en we wisten wel hoe we een feestje moesten bouwen. We zweefden nog op een roze wolk, ons beeld van elkaar en de relatie was meer idealistisch dan realistisch. Veel wishful thinking dus. Omwille van dat ideaal worden heikele kwesties gemeden of met de mantel der liefde toegedekt. Het was in dat opzicht: don't ask, don't tell. Eigenlijk kenden we elkaar dus nog helemaal niet goed. We hadden zeg maar elkaar's 'scheetjes' nog niet geroken.

Dat klinkt weinig romantisch, maar zo wordt liefde wel op de proef gesteld. Er ontstaat een spanningsveld tussen dat ideaalbeeld, en elkaar nemen zoals je bent, en niet te vergeten, zijn wie je bent. Want als je jezelf teveel wegcijfert, kun je jezelf verliezen in de relatie.

Luistertip: U2 With or without you - tekst.

Daarnaast wilde het niet zo snel vlotten met mijn ambities als ik had gewild. Ik moest nog veel leren, soms door flink op mijn bek te gaan. Geld maakt inderdaad niet gelukkig, maar de financiële tegenslagen en onzekerheid hakten er stevig in, en zette veel druk op de relatie, want zij werkte ook hard voor haar centen. Daarom besloten we na een half jaar om een stapje terug te doen en ieder op zichzelf te gaan wonen, hoewel dat natuurlijk wel een beetje voelde als falen, of opgave, er niet meer in geloven, of te weinig commitment. Zo zagen anderen het vooral. Maar het was juist leuk om weer te 'daten' en elkaar te missen. Het werd op een goede manier weer spannend.

julian K | 15-03-2009 | happy

Hmm. Volgens mij, Mariska, deprimeer ik je met dit waar gebeurde verhaal... Maar het heeft wel een happy end hoor!

julian K | 16-03-2009 | vast en zeker

Je begon dit topic, Mariska, omdat je je soms vreselijk onzeker voelde, bijvoorbeeld over cellulitis. En dat je op andere momenten juist weer heel zeker van je zaak bent, en je tevreden met jezelf bent. We hebben het gehad over perfectionisme en over hoe je als meisje te lijden hebt gehad onder een kritische vader. Je woont sinds 4 maanden helemaal op jezelf in je eigen huisje. Je hebt nu een vriend die heel lief voor je is en heel geduldig is met jouw onzekerheid. Hij is gestopt met school omdat hij niet kon rondkomen van zijn stagevergoeding. Sindsdien is hij werkeloos en is hij bij jou komen wonen. Je hebt niet alleen mooie brede schouders, je hebt ook de 'sterkste schouders en draagt de zwaarste lasten'. Jullie hebben het heel gezellig samen en je voelt je heel veilig bij hem en dat vind je fijn.

Als je vriend nou met school was gestopt omdat hij meer kon verdienen met een baan, dan had ik het nog wel begrepen. Maar hij is werkeloos en woont nu bij jou in. Ik denk dat hij er niet verstandig aan deed om met school te stoppen, maar je hebt helemaal gelijk dat hij fouten mag maken. Hopelijk ziet hij dat in, en maakt hij alsnog zijn school af. Misschien kan jij in dat opzicht een positieve invloed op hem zijn. Hij kan wellicht studiefinanciering aanvragen, als uitwonende en misschien is dat toch net genoeg, samen met een kleine stagevergoeding. Misschien kan hij zelf (alvast) kijken of hij een betere stage kan vinden. Dat is niet makkelijk, maar je kunt hem de moed inpraten en motiveren. Dat kunnen vrouwen heel goed trouwens.

Ik zeg niet dat jullie geheid elkaar het leven na zullen staan, als de roze nevel is opgetrokken. Maar een liefdesrelatie komt niet aanwaaien. Daar moet je hard aan werken en het is vaak ook confronterend. Soms moet je dat misschien ook een beetje zijn, zoals in het geval van zijn studie. En eigenlijk komen we weer terug bij het begin van de discussie. Niemand is perfect. Ook de relatie niet. Je moet leren met elkaar's imperfectie om te gaan, en dan heb ik het niet over cellulitis. Je moet leren omgaan met kritiek, en je moet durven kritisch te zijn. Dat is niet gemakkelijk, zeker niet als het erg aan het hart gaat. En voor jou is dat misschien extra moeilijk, vanwege je ervaringen als meisje met je vader. Het is vaak een beetje zoals in het liedje van U2, althans zo is mijn vertolking van de tekst, de vrouw die zichzelf helemaal wil overgeven en van de twee het meest geneigd is zichzelf weg te cijferen, en de man die kritisch is en zich te veel gebonden of geclaimd voelt door haar en van de twee het meest de individualist is.

Ik zeg niet dat het jullie hetzelfde zult vergaan als bij ons, want jullie zijn weer andere persoonlijkheden. Als jullie in zwaar weer terecht komen, dan is dat natuurlijk niet leuk, maar je kunt het ook zien als een kans om er nog sterker uit te komen. Het is een leerproces. In ons geval was het niet handig dat we ook nog samenwoonden, want dat maakte het alleen maar gestressder ( je kon er geen afstand van nemen, en je had niet het gevoel dat je iets te kiezen had ), en dat ik nog aan het begin stond van mijn carriere. Niet dat we voortdurend ruzie en zorgen hadden, hoor. Eerlijk gezegd viel het ons ook een beetje tegen dat we best veel tijd kwijt waren aan heel banaal huishoudelijk overleg (en geldzaken), en veel minder 'quality time' hadden dan we vantevoren hadden verwacht. Ik wilde er vooral mee zeggen dat uit elkaar gaan wonen niet per se het einde van de relatie hoeft te betekenen, maar juist een verbetering kan zijn. Het was in principe ook een tijdelijke oplossing, want op een gegeven moment hadden we allebei het gevoel dat we er (echt) klaar voor waren. Houd die optie achter de hand.

Maar dat gezegd hebbende hoop ik natuurlijk dat het jullie goed zal vergaan in jouw/jullie huisje, en ik wens je veel geluk en wijsheid met 'laboyfriend'.

jK

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]