galerie

Eugenie | 24-03-2007 | op weg naar acceptatie

Complimenten voor deze documentaire die mij aan het denken heeft gezet. Als 37 jarige vrouw ben ik, tot aan mijn zwangerschappen, zeer tevreden over mijn lichaam geweest. Na de zwangerschappen is mijn buik niet meer zo plat als hij was en mijn kleine borsten (a cup) zijn nog kleiner geworden.

Met name de verandering van mijn borsten vind/vond ik moeilijk te accepteren. Het lijkt ook wel alsof vrouwen geen cup aa meer hebben. Een borstvergroting dan maar? Maar ja, dan wordt er wel zonder medische indicatie gesneden in mijn kleine maar wel gezonde borsten.

Met het zien van de documentaire "beperkt houdbaar", realiseerde ik mij dat ik mijn kleine borsten gewoon moet accepteren. (Is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan, maar het begin is er..) Enerzijds omdat mijn borsten gezond zijn en ik niet telkens opnieuw operaties wil, maar daarbij wil ik de druk voor andere vrouwen met kleine borsten, waaronder straks misschien mijn eigen dochtertje, niet vergroten.

Wim | 25-03-2007 | Aanvaarden

Hoy Eugenie,

Je schrijft: "Met het zien van de documentaire "beperkt houdbaar", realiseerde ik mij dat ik mijn kleine borsten gewoon moet accepteren. (Is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan, maar het begin is er..)"

Ik denk dat je hier niet moet bedoelt, maar wil. Ik herken ook dat accepteren moeilijk is.

Ik leef in een samenleving die alles in twee heeft gedeeld en ik wordt daar in meegezogen. Rijk is beter dan arm, groot is beter dan klein, stilstand is achteruitgang. Het wemelt van de overtuigingen die mijn voorouders in mij geimplanteerd hebben. Hoe raak ik die kwijt?

Heb jij ideeen hoe je het aanvaarden van jezelf kunt verwezenlijken?

Wim

flame | 20-04-2007 | Hoe aanvaard je?

Misschien moeten we aanvaarden dat er dingen zijn die moeilijk te aanvaarden zijn.

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]