galerie

francetta | 23-03-2007 | algemeen

Beste allemaal,

Ik heb wat opmerkingen gelezen en was geirriteerd. De hoofdmoot is of: ik vind mezelf wel mooi, of wat erg allemaal. MAAR: als we het allemaal toch zo goed weten waarom veranderd er dan nog steeds niks?Worden we allemaal ontevredener, en vooral veel jonger ontevredener, worden tijdschriftenals warme broodjes verkocht en viert de cosmetische (en binnenkortplatische) industrie hoogtij? We werken er allemaal zelf aan mee. Dus: koop de bladen niet, ga niet klagen over jezelf tegen vriendinnen en zeker niet waar je dochter bij zit, ga aan de binnenkant werken (waarom ben ik mooi en wat is mijn zelfbeeld) in plaats van de buitenkant. En vooral dames: ga aan het werk! Zorg voor jezelf en voor onafhankelijkheid.

Het is hetzelfde als discussies over het milieu: wijzen naar een ander terwijl je er zelf wat aan kan doen. Bepaal je eigen grenzen en doe dat!

Debbie | 23-03-2007 | a collective problem.

Just as the discussion about the enviroment, laws have been passed to ensure that companies as well as people comply to working towards a world with a conscience.

Working together to break down the barriers of social taboos regarding this issue accomplishes more than ostracizing people who dare to share insecurities. Afterall this is just as much a problem of the collective as it is of the individual.

Wim | 24-03-2007 | Je spreekt jezelf tegen

Hoy Francetta,

In jelaatste boeiendetekst geef je een pleidooi dat vrouwen elkaar sterk veroordelen. Dat zussen, moeders en vriendinnen dat in sterke mate doen.

Injetekst daarvoor (deze tekst) stel je de vraag waarom erzo weinig verandert. Maar daar zit nu juist de crux. Er verandert juist teveel. Er wordt juist teveel aan jezelf gewerkt. Te vaak verandering willen betekent, dat je te vaak vindt dat je niet goed bent. En dat is nu juist wat vrouwen elkaar wijs maken, denk ik.

Je mag twijfelen zoveelje wilt. Doe ik ook heel vaak. Twijfel houd me juist wakker en alert. Je mag onvrede hebben zoveel als je wilt. Heb ik ook. In onvrede zit ook een geweldige eigen kracht. Maartwijfel enonvredezijn uit balans. Zelfvertrouwen en vrede met jezelf lijken insommige vrouwennetwerken onderdrukt te worden. Ik onderschrijf dat twijfel en onvrede nodig zijn. Maar als je de duo's twijfel en zekerheid, zelfvertrouwen en onvrede aan zich zelf overlaat dan zijn ze altijd in evenwicht. Zodraik ga denken: ik moet werken aan mezelf komt de vraag bij mij op: of juist niet?

Zie meer hierover in padwerk van Eva Pierrakos.

Op jelaatste bijdrage hoop ik dat veel vrouwen zullen gaan reageren. Jij doet daar een oproep om naar binnen te gaan kijken. Dat is het enige wat inzicht geeft. Naar buiten kijken naar de cosmetische industrie vertroebelt de werkelijkheid. En veroorzaakt nog meer wegdrijven van je eigen kracht

Het oordeel dat vrouwen elkaar onderling geven is van veel grotere invloed dan het oordeel dat een man op een vrouw geeft. Dat ga ik steeds meer inzien.

groet Wim

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]