galerie

Bert (een man van) | 12-03-2007 | Borsten en tanden

Hallo allemaal,

Soms zijn het de mannen die het niet zien zitten. Misschien zelfs wel vaker dan gedacht. Ik voel me daar zo'n voorbeeld van, maar mijn mening wint het niet van het ideaal.

Mijn echtgenote liet, na de geboorte van onze derde, haar tanden witten en haar borsten vergroten. Ook heeft ze sindsdien langer en blonder haar dan ooit daarvoor. Ook het verhaal van de binnenste schaamlippen duikt regelmatig op.

Ik merk dat haar levensvreugde niet toeneemt. Ze blijft moeder en vrouw van 34. Misschien is dat nog wel het ergste: vrouwen worden geacht eeuwige jeugd, levensvreugde en sexuele activiteit uit te stralen. Plastische chirurgie helpt je weg te dromen. Zo zie ik dat.

Als we vrijen voel ik niets meer van de zachte weelde van haar borsten van weleer, al zien ze er nu stevig en appeltjesrond uit. Haar verschijning van nu lijkt in niets meer op de kracht en schoonheid van mijn vrouw toen ze onze kinderen droeg of geboren liet worden. Laat dus maar, wat mij betreft.

Bert

PS: ook ik hunker weleens naar een 6-pack en afwezigheid van zwembandjes, een hoekige kaaklijn en een hoofd dat zijn haar behoudt. Misschien iets voor een tweede episode?

Anouk | 12-03-2007 | maar waarom..

Hoi Bert, ik snap dat mannen liever een vrouw hebben zoals ze is, zonder al die aanpassingen. Maar kan jij dan misschien antwoord geven waarom mannen zo'n fascinatie hebben voor vrouwen in bloottijdschriften en/of porno? Daar word ik namelijk zo vreselijk onzeker van! Als ik zie waar zij naar kijken dan vraag ik me af waarom ze zo opgewonden worden van die monsterlijk lelijke vrouwen?

Verhaal van het kip en het ei; waarom hebben vrouwen zichzelf zo toegetakeld met borstimplantaten, liposuctie, schaamlipverkleining etc. Waar begon het ooit?

Moniek | 12-03-2007 | daarom

Hoi Bert,nIk herken je verhaal wel, als mijn man had gezegd dat ik goed was zoals ik was dan had ik nooit een borstvergroting laten doen. Altijd dat gevoel van tekortschieten, altijd die hunkerende blikken naar alles wat jonger, strakker en voller is.nEn als ze over haar schaamlippen begint, wat zeg je dan? Je bent goed zoals je bent? laat je haar regelmatig merken dat je haar mooi vind op die plaats? of zeg je van ja het is niet nodig maar als jij graag etc.....

Marijke | 13-03-2007 | mannen

Hoi Bert,

Op mijn 20e (nu 23) had ik een vriend die van me hield, mij heel belangrijk vond en me mooi vond zoals ik was. So he said. Maar hij keek wel naar o, naar mooie dunne vrouwen met grote tieten en dergelijk. Maar hij vond mij ook mooi! Alleen dan anders... blijkbaar.

Ik heb cup AA, woog destijds 43 kilo (ondergewicht)Wie heeft de norm gelegd wat nu een vrouw mooi maakt?, 1.64,en als ik met hem sprak zei hij dat ik zo mooi en smal was. Maar over mijn borsten had hij het nooit (dat zezo mooi waren). Hij vond me wel dun, zei hij, maar als ik vroeg of er vet op mijn buik zat dan kon hij niet anders dan het beamen.Dus at ik niet. (met zwaar ondergewicht dus he!) Want ik wilde net zo dun zijn als de vrouwen op die plaatjes en filmpjes waar hij naar keek.

Wat ik hiermee wil zeggen is dit. Je moet echt oppassen hoe je ontevredenheid van vrouwen benaderen en wat je wel enzeker ook niet moet zeggen. Je kan wel zeggen dat je partner mooi is, maar als je bijvoorbeeld naar andere vrouwen met grote(re) borsten kijkt, hoe moet ze dat dan in vredesnaam geloven?

Nu wil ik niet zeggen dat het zo werkt bij elke man, en ook niet dat 't zo bij jou is, Bert, maar ik weet wel dat 't zelfbeeld van vrouwen echt VERSCHRIKKELIJK VEEL met mannen te maken heeft.

*als er geen mannen bestonden waarom zou ik dan mooi moeten zijn? waarom zou ik dan net zo mooi moeten zijn als andere vrouwen? waarom zou ik me dan met hen vergelijken?Dan zou ik misschien blij zijn met mijn kleine tieten omdat ze dan niet zo in de weg zitten. Wie heeft het ideaalbeeld van 'mooie vrouwen' gemaakt? Dat zijn wij toch zeker niet?!*

Renato | 14-03-2007 | ideaal?

ik vind niet dat je mannen de schuld niet kan geven.tuurlijk zijn er zat mannen die een pamela anderson of weet ik wieals ideaal zien(plastic babes).maar genoeg mannen doen dat niet.ik heb zelf sterk het idee dat vrouwen zchzelf gek maken ermee.ik geef bv geen bal om mode.zeg altijd tegen vrouwen jullie dragen wat homo's uitvinden dat de mode word.want zo is het.doe wat bij JOU past.en niet wat een ander bedenkt.

verder vind ik flinke stevige schaamlippen prachtig en een bos schaamhaar ook.ik train met halters maar hoef voor mezelf niet te voldoen aan het ideaal van de media(ik heb hun niet nodig).maar ja ik mag niet klagen qua lichaam.ik vind dat vrouwen zichzelf onderschatten(en uit onzekerheid rete-afstandelijk zijn helaas),en zich veel meer moeten richten op het 'gezellige'contact met mannen dan het uiterlijk.daar word ik nou gek van.onze maatschappij is autistsich geworden.niemand zegt wat tegen elkaar in ht openbaar ,en alles draait om het uiterlijk.geef mij maar een natuurlijke vrouw.enlaat je toch niet zo gek maken door die pulpbladen.zorg ervoor dat je zelfje eigen weg vind.ga niet uit armoede/protest tegen de trendsje vol zitten proppen.maar ga ook niet om met de slankheidsrace mee te doen jezelf uithongeren.een vrouw hoort gewoon wat onderhuids vet te hebben.dat is zoals de natuur het bedoelt heeft.het gaat om de liefde voor elkaar !en de sex die ermee gepaart gaat :-P.maar dat gaat zonder HET ideale lichaam ook prima.en wat is nou ideaal?zoals ik al aangaf is dat voor iedereen anders.

renato | 14-03-2007 | verlangen

waarom zou je aan 'het ideaal' willen voldoen?ideaal van wie.met wie heb je allemaal werkelijk contact.is het de bedoeling dat alle mannen je begeren?als je een man hebt die bij je past,dan is dat toch voldoende lijkt mij.ik persoonlijk hoef niet zoveel vrouwen achter me aan.1 die me begrijpt is genoeg.misschien is het het te grote verlangen naar dingen die je eindelijk niet moet verlangen ook een oorzaak van het probleem.wees tevreden,en wees aardig.aandacht krijgen is fijn.maar het geven is ook niet onbelangrijk.dan krijg je al snel dat wat je verlangt..

Bert | 14-03-2007 | Borsten en tanden reactie op vraag van Anouk

"Als ik zie waar zij naar kijken dan vraag ik me af waarom ze zo opgewonden worden van die monsterlijk lelijke vrouwen?"

Anouk, je krijgt mijn mening. Die is niet van De Mannen. Porno kent geen beleefdheidsprotocol: het is duidelijk en gevoelloos en volgens mij ontzettend primair. Het gaat niet echt om de (schaam)lippen, de kleine/grote borsten, maar bijvoorbeeld om de blik of het stemgeluid. Ik verbaas me er nog steeds over dat ik toch ook heel primair, bijna dierlijk kan zijn. Het heeft niet te maken met mooi of lelijk. Als ik surf op het internet zoek ik ook wel eens naar porno, maar dat zijn geen tienermeisjes. Soms zijn het vrouwen van 50 die uitstralen wat ik zoek terwijl ze doen wat ik zoek of dat tenminste suggereren.

Ik kan mij herinneren dat ik een jaar of tien geleden een rare avond meemaakte: ik was met mijn toenmalige vriendin bij een ander stel op visite (niets geks, want tot die categorie behoor ik niet). De gastheer dacht een leuke film op te zetten en het bleek het volwassen genre te betreffen. Na mijn eerste gne keek ik en merkte dat het me wat deed. In tweede instantie viel me op dat de vrouw des huizes opviel dat de jongedame een puistje had op een bepaalde plaats. Zelfs toen ze hem aanwees, weerhield het me niet te kijken en te voelen dat ik het leuk vond om te zien.

Ik hou van de suggestie. Lees ook mijn andere reacties maar, dan denk ik dat je een beter beeld krijgt van mijn kijk op vrouwen.

Bert | 14-03-2007 | Reactie op vragen van Moniek

Hallo Moniek,

Ik heb eerder een jaar of zeven samengewoond met cupmaat 75c, later kreeg ze zelfs d. Mijn vriendin verpakte ze altijd mooi in lingerie met kant. Ik vond het mooi. Maar nog mooier vond ik het als ze een sport-BH droeg. Dat gebeurde niet vaak, maar dan bracht ze me tot een hoge staat van opwinding. Niet bepaald het beeld wat de meeste vrouwen hebben als ze de Hunk of Livera binnenlopen, toch?

Mijn eigen echtgenote had toen ik haar leerde kennen verkleinde borsten. Daaraan was ze op jongere leeftijd geopereerd omdat ze zelfs rugklachten had. Gelukkig kon ze, met moeite dat wel, onze kinderen borstvoeding geven. Wat restte waren borsten die niet echt op verse meloenen leken. Maar ik vond de sensatie van het aanraken geweldig, net als voor de zwangerschappen. Het feit dat je als vrouw een man toestaat je borsten aan te raken (of je billen of welk ander lichaamsdeel dan ook) dat is al zo'n enorme sensatie!

Voor mij blijven borsten iets wonderbaarlijks, waarschijnlijk omdat ik ze zelf niet heb.Van de andere kant(ook letterlijk) kijk ik ook graag naar billen. Ook naarbredere types. Vind je dat dan mooi? Dat is niet de essentie. Kun je er wat mee? Ja! DAT KAN! Envrijen met een ronder paar billen kan vele malen heerlijker zijn dan een modelkont waarmee het niet klikt.

Wat betreft een vagina moet ik oppassen. Ik ga in mijn reacties misschien te expliciet in op de erotiek en niet/minder op de esthetiek. Excuses als die indruk ontstaat. Ik overdrijf met de volgende stelling: een vagina met golvende lippen (ook de binnenste) is de mooiste poort naar het aards paradijs. Ik moet toegeven dat haar niet altijd fijn is, maar schoonheid is daarin geen issue. Ik doe aan een mannensport en word omringd door kale balzakken en meestal gekortwiekte haartjes bovenop. "Dat vinden de vrouwen fijner", wordt dan gezegd. Misschien speelt ook hier wel de dominante onderstroom van de pornografie... Ik zie probleem in een haartje meer of minder, ook in het verleden nooit last van gehad.

Wat ik vooral merk als ik haar wijs op haar schoonheid en de gegeven lichaamskenmerken die zij heeft, is dat ze me dan eigenlijk aangeeft dat mijn mening niet zo zwaar weegt omdat die te zeer gekleurd is:"Jij houdt toch wel van mij". Dat maakt dat je je op zo'n moment machteloos voelt. Heel jammer, want het brengt je ook niet dichter bij elkaar.

Bert

Bert | 14-03-2007 | Reactie op Marijke

Hoi Marijke,

Mannen hebben misschien heel veel te maken met jullie zelfbeeld. En misschien ook niet. De kracht van de documentaire vind ik eigenlijk dat niet de mannen, maar de media zo'n grote rol spelen. Ik photoshop mijn vrouw niet als ik naar haar kijk. En ik vind haar mooi. Ze geeft ook aan dat ze mede daardoor zichzelf mooier is gaan vinden. (Of dat goed is, daarover kunnen we ook van mening verschillen...). Maar die verdomde buitenwacht maakt dat mijn mening is als een druppel op een gloeiende plaat. Ze leest de Linda, de Esta, ga zo maar door.

Over jouw situatie kan en wil ik niet oordelen. Je klinkt als een mooi mens en de pest is dat dat eigenlijk genoeg is.

Bij mij merk ik dit: alles wat in mijn levenniet meezit betrek ik op mezelf of ik vraag me op z'n minst af of het aan mezelf kan hebben gelegen. In mijn beleving is daar veel meer te halen dan in een six pack buikje ofeen hoekiger kaaklijn. Wat dat betreft was de coca-cola light break reclame van een paar jaar geleden een hel: elke keer weer realiseerde ik me dat ik zo'n buik niet had en 'jullie' eigenlijk niets liever willen dan dat. (Mijn vrouw zou er overigens voor tekenen wanneer ik zo'n wasbord met me mee zou dragen, maar goed).

Kleine tietjes, zoals jij borsten noemt, zijn volgens mij ook heel spannend. Net als (middel)grote. Misschien dat je minder aandachtdenkt te krijgen, maar dat is maar de vraag.Van dunne vrouwen word ik doorgaans niet wild, behalve als ik merkdat zeleuk zijn.In dat opzicht is er dus geen enkel verschil met dikke vrouwen of vrouwen die daar tussenin zitten.

Een vriend van mij heeft een expliciete voorkeur voor vrouwen zoals jij. Ik ben meer van wat doorgaans als 'te rond' wordt betiteld (NB: door vrouwen zlf). Mogelijk lees je beide zinnetjes voor deze zin naelkaar en geef je jezelf een signaal van 'zie je wel: ik ben te dun!'. Als dat zo is, lees dan nog eens: het staat er echt... je deugt!

Bert

Bert | 14-03-2007 | Algemeen: kijken naar jongere, strakkere, borstigere vrouwen

Voer voor psychologen, waarschijnlijk, is het volgende: mijn eerste sexuele ervaringen deed ik op toen ik een jaar of 14 was. De daadwerkelijke daad stelde ik uit tot mijn 19de hoewel het eerder al had gekund. Het lijkt soms dat de kracht van de eerste sexuele partners op de harde schijf van een mannen worden ingekrast. Meisjes van een jaar of 18 blijven leuk, omdat ze je herinneren aan dat ene meisje waarmee je (vul maar in). Het lijkt wel of mannen dat sterker hebben dan vrouwen. Maar het is een heel sterk anker, misschien kan ik het uitleggen aan de hand van een damesgeurtje.

Mijn eerste sexuele partner (we waren ongeveer 14/15) had vaker een geurtje op van de V&D: Le Jardin. Nu, 20 jaar later, loop ik nog wel eens door de stad en word dan gepasseerd door mijn jeugd: jawel,Le Jardin. De prikkel is van dien aard dat ik ook denk dat ik HAAR dan ergens moet kunnen zien lopen. Het is steevast een veel jonger meisje dat in niets lijkt op mijn liefje van weleer...

Tel bij dat sexueel geheugen (wat vrouwen wellicht ook hebben) op dat mannen k onzeker zijn en daarom liever niet het risico nemen het met een oudere vrouw, ouder dan zij zelf, aan te leggen en het plaatje is compleet.Ze moet jong zijn of er minimaal jong uitzien. Maar ook een oudere vrouw maakt kans, alsik maar denk dat ik zie wat ze waard is. Ik ken heel verleidelijke vrouwen die een paar jaar ouder zijn dan ik, misschien niet ogen als een vrouw van 25 en tch buitengewoon veel indruk op mij maken. Een buikje of kleinere borsten doen gewoon mee in het geheel.

En blik kan drie cupmaten overbodig maken, n aanraking kan elke taille acceptabeler maken... Maar juist die dingen doen of zijn, is juist heel moeilijk. Ook voor mannen trouwens, want wij hebben ook onze ideaalbeelden.

Bert

Wim | 14-03-2007 | Proces van besluitvorming

Hoy Bert,

Je schrijft: "Mijn echtgenote liet, na de geboorte van onze derde, haar tanden witten en haar borsten vergroten. Ook heeft ze sindsdien langer en blonder haar dan ooit daarvoor."

Hoe was jouw rol destijds toen jouw vrouw een beslissingwilde nemen over wel of geen bortsvergroting? Hoe hebben jullie toen met elkaar gepraat?

Welke rol speelden volgens jou haar moeder en/of haar vriendinnen in deze besluitvorming?

Groet Wim

Bert | 14-03-2007 | Reactie op Wim's vragen

Hallo Wim,

In ieder geval heb ik haar aangegeven dat ze het voor mij niet hoefde te doen, want ik vond haar ook zonder haar c-cup een mooie vrouw. We hebben een paar keer vrij uitgebreik over een nieuwe boezem gesproken, welke nadelen aan een ingreep kunnen kleven bijvoorbeeld. Maar de voordelen van alle lingerie die na afloop wel zouden passen en de strakke truitjes, tja... Dan kon ik wel zeggen dat ik haar zo ook mooi vond, maar in haar hoofd heerste een ander beeld. Nu nog steeds, want ook permanente ontharing en verkleining van de binnenste schaamlippen worden overwogen (ook na het zien van Beperkt Houdbaar, overigens). Het volmaakte geluk lijkt maakbaar, maar het zit 'm volgens mij niet in die facetten.

Haar moeder was tegen, maar hun relatie is een moeizame en haar moeder is wel vaker tegen. Vriendinnen beamen niet zozeer dat ze het moet laten doen, maar wel dat het inderdaad wel mooi is. Veel geld, maar wel mooi. Zucht.

Het gaat er niet om wat een man graag ziet. Het is net als met mode: Bjorn Borg. Geen BB = geen imago. Je hoort er niet bij. Geen silly cones en dus geen standaard boezem = je hoort er niet bij. Het ideaal wint het van de man. En dat is jammer, want alleen maar meer van hetzelfde maakt het saai. Waarom vraag je jouw vragen, Wim? (Maakt me nieuwsgierig)

Bert

Wim | 17-03-2007 | Waarom mijn vragen

Hoy Bert,

In jouw verhaal bespeur ik een autonoom procesbij jouwvrouw zonder dat jij daar een rol in speelt. Dat komt mij bekend voor. Zij heeft verlangens die weinig met jou te maken hebben en vermoedelijk ook weinig met mannen in het algemeen te maken hebben. Net als ik beleeft zij een voortdurend inwendige wisselingtussen twijfel en zekerheid.

In de reeks reacties op deze site gaat hetenerzijds om de wens ergens bij te horen. Dat noem iksociotiek.

Netzoveel reacties gaan over: meid blijf bij je zelf, blijf bij je gevoel, ed.Dat is de wens om iemand te zijn, er toe te doen, trouw te zijn aan jezelf, enz. Dat noem ikegotiek.

Egotiek en socitiek zijn bij mij (en bij velen) voortdurend aan het stuivertje wisselen. Een soort van communicerende vaten die onderin verbonden zijn.Breng ik een van de vaten omlaag dan loopt dezevol en looptde andere automatisch leeg.

Verlang ik het ene moment naar trouw aan mijzelf dan moet ik "het ergens bij willen horen", tijdelijk opgeven. Wil ik contact dan moet ik een beetje minder trouw zijn aan mezelf.

Ik zou graag willen weten hoe andere mensen omgaan met hun duo van sociotiek en egotiek

Dat gebeurt autonoom als ik niet oplet.

Groet Wim

Janneke | 03-05-2007 | proces van besluitvorming

Als mijn man zegt : "Voor mij hoeft het niet", denk ik dat het hem geen zier interesseert. Het klinkt als "doe geen moeite" (Ik wil wel dat je het doet, maar het hoeft niet).

Als ik iets overweeg en overleg met hem: (Zal ik mayonaise meenemen, koekjes halen, een andere jurk aantrekken, mijn borsten laten vergroten). Moet hij, om me daarvan te weerhouden, duidelijk "nee" zeggen en iets positiefs zeggen over de bestaande situatie. (Ik hou van patat zonder mayo, blijf gezellig naast me zitten, deze jurk staat juist zo leuk, je borsten voelen zo fijn aan)

"Voor mij hoeft het niet" is veel te vaag.

Janneke

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]