Warning: XSLTProcessor::transformToXml() [xsltprocessor.transformtoxml]: xmlXPathTranslateFunction: Invalid UTF8 string in /var/www/clients/client2/web18/private/wps25/WPS_DOM_parser.php on line 223
BEPERKTHOUDBAAR.INFO - The people VS. the beauty Industry

galerie

Lagoon | 08-03-2007 | Anorexia

Ik reageer hier onder een schuilnaam omdat ik het niet zo'n prettig gevoel vind dat iedereen mij kan herkennen.

Mijn naam is Lagoon, ik ben 19 jaar oud en heb sinds kort een positief zelfbeeld. Daarvoor was helaas wel anorexia nervosa nodig.
In mijn jeugd ben ik veel gepest, ook met mijn lichaam en ik heb mijn lichaam nooit mooi gevonden. Vanaf mijn 12e was ik er echt mee bezig en vond ik mijn lijf walgelijk. Ik vond alles te dik en alles was lelijk. Ik kon geen mooi puntje aan mezelf opnoemen.
In de loop der jaren raakte ik steeds meer bezig met eten, maar ook met modellen. Ik zou zelf wel model willen zijn. Dit is heel tegenstrijdig met hoe ik over mezelf dacht, maar ik dacht dat als ik dun zou zijn, net als modellen, dat ik dan wel gerespecteerd zou worden en mooi gevonden zou worden.
Ik keek veel naar modellen, op internet, in de tijdschriften, ze liggen overal voor het oprapen. Bijna allemaal even mager en naar mijn idee werden ze in de loop der jaren ook magerder, maar wie weet was dat ook mijn vertekende blik.

Vanaf mijn 14e had ik periodes van extreem weinig eten en periodes van redelijk normaal eten. Op mijn 16e liet ik me inschrijven bij een modellenbureau. Het commentaar was dat ik een mooi meisje was, maar waarschijnlijk niet de juiste maten had voor een Fashion Model en dat, terwijl ik onder de grens van gezond gewicht zat. (BMI 18,5)
Ik heb ook nauwelijks modellenwerk gedaan, alleen 2 onbetaalde fotoshoots waar van ééntje voor een kapper, die had ik zelf geregeld buiten het bureau om.
Ik vond mezelf nog steeds te dik en begreep niet dat die fotograaf steeds zei dat het niet zo was, maar ik vond in ieder geval mijn gezicht wel mooi, dat was al een heel verschil met eerder.

Op mijn 18e ging het heel hard bergafwaarts en uiteindelijk belandde ik begin 2006 in een eetstoorniskliniek. Daar werd ik geconfronteerd met mijn extreem vertekende lichaamsbeeld. Mezelf vond ik walgelijk dik en wanneer er een nieuw iemand in de groep kwam, met gevaarlijk ondergewicht (BMI 14), vond ik dat práchtig. De modellen in de blaadjes vond ik ook prachtig en daarin was ik daar ook niet de enige.
In 8 maanden tijd heb ik daar heel erg veel geleerd en ervaren. Ik kwam aan tot een gezond gewicht en leerde mijn lichaam te accepteren zoals het is. Ik kan zeggen dat mijn positieve lichaamsbeeld het mooiste cadeautje is wat ik ooit 'gekregen' heb en daar heb ik zelf ook veel voor gedaan!
Hier heb ik samen met groepsgenoten veel voor gedaan. Spiegelen, ondergoed-shoppen, video's in bikini, twijfels over bepaalde lichaamsdelen uitspreken, jezelf lekker insmeren met body lotion na het douchen, jezelf verwennen met een maskertje of een manicure en één van de belangrijkste: lichaamsdelen anders gaan benoemen.
Niet: "Mijn buik ziet er dik uit" Maar: "Mijn buik ziet er normaal uit" en elke keer, elke dag, elke minuut weer die negatieve gedachten over je lichaam weer relativeren met positieve en reële gedachten. Uiteindelijk heeft het wel zijn vruchten afgeworpen, want ik ging daar weg met een positieve kijk op mezelf en dát maakte mij mooi, ik Straalde!

Nu, na de kliniek weet ik mezelf aardig staande te houden, maar het modebeeld heeft nog steeds wel impact op me, ik moet uitkijken dat ik me niet weer ga vergelijken met iets waar geen enkel normaal mens zich mee kan vergelijken.
Ik vind het dan ook heel goed en belangrijk dat in de modewereld een discussie gaande is en dat modellen een hoger BMI moeten hebben om de catwalk op te mogen. Ze hebben toch een voorbeeldfunctie en dat heeft wel degelijk invloed op het zelfbeeld van mensen!

Ook vind ik sommige reclames over voeding werkelijk Belachelijk! Neem nou Optimel Control. In die reclame loopt een superslanke vrouw over een balk. Terwijl ze daar loopt hoor je de tekst: "Optimel Control helpt je om na een paar uur minder te eten."
Net of díé vrouw in de reclame af moet vallen of Optimel Control nódig heeft! Niet dus..

Ik vind het heel belangrijk dat deze discussie is geopend en van mij mag deze discussie leiden tot een verandering in de mode- en cosmeticawereld.
Ikzelf heb op mijn web-log er ook een stukje over geschreven, dat is te lezen op: http://www.lagoon.web-log.nl/
Vanavond ga ik zeker kijken en ik moedig vrienden, kennissen en familie ook aan om óók naar de documentaire te gaan kijken.

Op naar een beter zelfbeeld!

Liefs, Lagoon

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]