galerie

sandra | 09-09-2007 | lichaam

mijn hele leven is een gevecht geweest met mijn lichaam en met de 'norm', het begon al niet gemakkelijk omdat ik geboren ben met spini bifida (open ruggetje) en daardoor incontinent bleef en op mijn bil een enorm litteken..

verder weinig aan overgehouden, behalve de continue voelbare druk van de maatschappij om mee te kunnen komen, om te voldoen aan die eis.. op de lagere school en middelbare school en zelfs op het HBO gepest door medeleerlingen en erger nog door leerkrachten. Ik verschool mijzelf in het troosteten en kroop steeds verder in mijn schulp.

Eindelijk kwam ik dan iemand tegen en werd verliefd, kreeg een relatie.. Deze partner was een man die helemaal opging in het ideaal beeld wat de mannenbladen over vrouwen en de porno hem voorspiegelden.. en ik ging meer en meer twijfelen aan mijzelf. Steeds weer geconfronteerd worden met hoe ik eruit zou moeten zien, en wat ik zou moeten kunnen (want tja, je hebt nu eenmaal beperkingen als je spinibifida en incontinentie hebt) mijn gewicht en mijn lichaam werden het grootste issue.. aangewakkerd door de negatieve opmerkingen van mijn (nu ex)-vriend.. lijnpoging na lijnpoging, sporten, helemaal niet meer eten... totaan de inzinking en psycholoog aan toe..

bij die psycholoog werd me ineens duidelijk dat mijn probleem niet lag in het feit dat mijn lichaam niet voldoet aan mijn norm en aan de norm die mij opgelegd wordt door de maatschappij maar dat mijn zelfbeeld inmiddels zo ineen geschrompeld was dat al die beelden in de media, de eisen van mijn ex een onhaalbaar hoge eis hadden opgelegd waaraan ik dwangmatig probeer te voldoen..

het werken aan mijn zelfbeeld heeft zoveel opgeleverd, ik ben uit die giftige relatie gestapt, ben nu heel gelukkig met mn nieuwe vriend die mij mooi, sexy, aantrekkelijk, lief en prachtig vind zoals ik ben...

ik heb geaccepteerd dat ik ben wie ik ben, en het is niet eenvoudig kleding te vinden als je niet binnen de norm past van 36-46... maar ik ben goed op weg.. ik voel me beter, en dat zie je vanzelf aan de buitenkant, want wie je bent straalt met volle kracht door je uiterlijk naar buiten, alleen door al die beelden van de media zijn we met zn allen een beetje vergeten naar de uitsraling van mensen te kijken alvorens we het uiterlijk be/ver-oordelen....

met vriendelijke groet, sandra

Wim | 10-09-2007 | Lange weg!

Hoy Sandra,

Ik lees uit je verhaal dat je een lange weg bent gegaan en dat uiteindelijk al de shit die je onderweg bent tegengekomen jou tot het inzicht heeft gebracht dat je nu hebt. Je hebt een leven achter de rug waarin je vooral jezelf hebt veroordeeld en die veroordeling werkte zeker ook door naar buiten. Achter die veroordeling heb je nu een punt gezet. Nu zie je hoe mooi je van binnen bent en zoals je zo mooi zegt: "want wie je bent straalt met volle kracht door je uiterlijk naar buiten."

Vanmorgen bij het opstaan trok ik uit een doosje inzichtskaarten de volgende kaart:

Waar je je tegen verzet dat blijft.

Wat je durft te aanvaarden en accepteren kan los gelaten worden.

Deze kaart sluit mooi aan op het verhaal dat jij mij vanmorgen geschonken hebt.

Bedankt en veel liefde en geluk verder met jouw lichaam en geest.

Groet Wim

Karlijn | 02-02-2008 | mooi

nou, maar je hoofd is mooi, je lijkt veel op mij, en dat hebben we nu gezien

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]