galerie

ellen | 08-09-2007 | schaamlippen

De eerste keer dat ik naar mijn schaamlippen keek, was nadat ik in een boek van Jan Wolkers de opmerking had gelezen dat hij een vrouw met grote binnenste schaamlippen erg lelijk vond. Ik schrok me te pletter. Ik was abnormaal, lelijk, afstotend lelijk. Ik was 16 en mijn fvertrouwen in mijn lichaam was in een klap weggevaagd. Alle keren dat er seksueel contact was, heb ik trillend afgewacht tot de opmerking kwam over die vreselijke schaamlippen. Ik heb er nooit iets over gehoord. ik ben nu meer dan 30 jaar getrouwd, maar ik heb er nooit met mijn man over gesproken. Ik geneer me nog steeds. Maar door die documentaire realiseer ik me dat ik niet abnormaal ben. Ik ben boos. Wat is er van mij afgenomen, die onbevangenheid. Het onbevangen openstaan en nieuwsgierig zijn naar een seksuele relatie werd alleen maar angst voor afwijzing. Weet Wolkers wat hij mij heeft aangedaan?

Jan Wolkers | 08-09-2007 | whaaa?

is dit een grap ofzo?

julian K | 09-09-2007 | een roos van ...?

Spijtig dat het zo is verlopen, Ellen. Maar als je hierover zelfs met je eigen man nooit hebt gesproken,in de 30 jaar dat jullie zijn getrouwd, dankrijg ik toch de indruk dat het meer te maken heeft met een taboe op sexualiteit.

Dus, je eigen waardering van je schaamlippen (en de mate waarin je partners waardering hadden) vond je minder zwaar wegen dan de fictieve opmerking, een esthetisch oordeelvan een fictief personage in een boek van een op dat moment controversieel schrijver??

Ellen | 11-09-2007 | schaamlippen

Nee Jan Wolkers,

Dit is geen grap. Snap je nu echt niet dat ik nog nooit een vagina gezien had? Ik nam aan dat ik er dus abnormaal uitzag. Zelfs bij elk inwendig onderzoek geneerde ik me. Wat zou die dokter wel denken.

Toen ik mijn eerste kind kreeg, heb ik lang met de gedachte gespeeld om aan de vroedvrouw te vragen of ze van die schaamlippen niet een stukje af kon halen, (als ze toch zou moeten knippen). Had ik dat belachelijke verzoek maar gedaan, dan was het bespreekbaar geworden en had zij mij waarschijnlijk verteld, dat er niet een standaard vagina bestaat met kleine binnenste schaamlippen, maar allerlei soorten.

dit is geen grap. Ik was 15. Moest nog beginnen met seksualiteit. Wat was mijn vergelijkingsmateriaal? En praten over een abnormaal iets aan mijn lichaam, waar verder niemand iets van afwist, deed ik natuurlijk niet.

Ik heb me gegeneerd. vanaf mijn 15e. En eigenlijk ben ik blij met deze ophef. Nu pas, weet ik, dat ik blijkbaar niet de enige ben!!!

julian K | 12-09-2007 | ellen

ik snap het.

het meisje van de schaamlipcorrectie wist het ook niet

de moeder van het geopereerde meisje wist het ook niet

sunny wist het ook niet, in eerste instantie.

ik wist niet dat de meeste vrouwen het niet wisten.

en dat wist Jan Wolkers denk ik ook niet.

heel veel vrouwen zijn blij...en ik ook hoor. Ook blij voor de vrouwen.

Als ze toch zouden moeten knippen.....Oh!

Snap het wel | 18-09-2007 | Snap het wel

Dag Ellen

Ik begrijp het wel. Ik ben op mijn dertiende naar een huisarts gegaan omdat ik dacht dat ik abnormaal was. Mijn binnenste schaamlippen waren groter dan de buitenste. Hij zei dat het er allemaal heel normaal uitzag.

Een opluchting. Maar ik ben ook een paar generaties jonger dan jij en ben iets zelfstandiger op zoek naar antwoord gegaan.

Maar geen denken aan dat ik dit aan een vriendin of mijn ouders gevraagd zou hebben. Het is mijn meest prive deel van mijn lichaam. Daarover niet praten met mensen die ik goed ken heeft niets met taboe te maken maar met gewoon niet willen.Mijn vagina wordt niet op de praattafel gegooid!

Al zouden een hoop herennatuurlijk graag overdat onderwerp praten...Jan Wolkers misschien. Enmensen die de vrouw een ideaalbeeld willen verkopen.En aangezien de vagina bij de vrouw hoort, toch maar haar vagina op de praattafel; knippen en plakken, fotoshoppen, vaginacorrectie.

Ja, daaaaaaaag!

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]