galerie

ria | 16-08-2007 | lelijk gezicht als vrouw wie heeft dit ook?

Ik ben een vrouw van 38 jaar, HBO opleiding, en jarenlang extreem uitgescholden en vernederd omwille van mijn uiterlijk. Ook jongens en mannen hebben me gezegd dat ik lelijk ben. Van mijn familie krijg ik geen steun, ze willen er niks mee te maken hebben, vroeger moest ik "maar een eindje verder gaan lopen"…

Al jaren heb ik hulp geprobeerd te zoeken bij het Riagg en BAVO, zij willen niet op mijn problematiek ingaan maar zeggen wel dat ik absoluut geen BDD heb! Bij diverse plastisch chirurgen kreeg ik te horen dat ik nooit knap zal worden en maar naar het Riagg moest gaan. Van het kastje naar de muur dus. Inmiddels ben ik zo zwaar gefrustreerd dat ik mezelf heb afgezonderd en leef als een kluizenaar. De wanhoop nabij en ik denk steeds meer aan het idee om een einde aan mijn leven te maken. Zo wil ik niet meer verder leven, als lelijke vrouw. Het ergste vind ik de vernederingen van andere vrouwen naar mij toe, en te zien dat ik niet aan de norm kan voldoen van een normaal uiterlijk. Daarna volgt de eenzaamheid, de verstoting, ondragelijk, het lijden is voor mij bijna niet meer te harden.

Ik vraag me toch af of ik de enige vrouwben die al jarenlang zo lijd onder haar lelijke gezicht.

Wim Mulder | 20-08-2007 | Mag ik je uitnodigen voor een uitgebreider verhaal?

Hoy Ria,

Je schrijft: "Ik ben een vrouw van 38 jaar, HBO opleiding, en jarenlang extreem uitgescholden en vernederd omwille van mijn uiterlijk. Ook jongens en mannen hebben me gezegd dat ik lelijk ben."

Wil je vertellen op welke leeftijd je extreem bent uitgescholden? Was dat nog op de basisschool?

En wat zeiden ze precies tegen jou?

Op welke wijze maakten jongens en mannen jou duidelijk dat ze je lelijk vonden?

Groet Wim

annet | 20-08-2007 | re

Hoi, Tot ik me ging terugtrekken gebeurde het nog steeds, dus ruim boven de dertig jaar nog.

Gewoon zeggen dat je lelijk bent en uitschelden in extreme mate. Overal waar ik maar kwam. En ook iemand die zei dat ik een alien was met die rare kaakIk moet zeggen dat ik erg mager was en sinds ik dikker ben word ik meer met rust gelaten, maar ik trek me wel erg terug dus echt testen kan ik het niet.

Ik zag net een reportage over een meisje met ondergewicht, maar je zag niks aan haar. Bij mij ging het vooral extreem in mijn gezich tonen (supersmal en ingevallen) Ik ben nog aan het onderzoeken waarom dat zo was en of het aan mijn absurde lelijkekaak en tandenligt/lag. Zelfs nu ik een normaal gewicht heb toont het nog in mijn gezicht. Ik heb de pech dat ik ook andere lelijke trekken heb (mannelijk dat maakt het lelijk) Kijk, een lichaam kan je wel dik eten en vrouwelijk maken, maar een gezicht minder, de lelijke trekken zie je toch wel.

ria | 20-08-2007 | re

Osorry ik heb me in mijnnickname vergist

Annet=ria

Wim Mulder | 22-08-2007 | Hoe spreken je gedachten/

Hoy Ria,

Je schrijft: "Tot ik me ging terugtrekken gebeurde het nog steeds, dus ruim boven de dertig jaar nog."

Doordat jij je bent gaan terugtrekken waren er minder stemmen die jou konden afwijzen. Dat is waar. Is het sinds je terugtrekking zo, dat je ook minder afwijzing voelt? Er is nu nog een heel belangrijke stem over, de stem van je eigen gedachten. Wat zegt die precies tegen jou? Wat vind je er van om voor jezelf in een dagboek letterlijk op te schrijven wat deze stem precies zegt?

In je openingsverhaal schreef je: "Het ergste vind ik de vernederingen van andere vrouwen naar mij toe, en te zien dat ik niet aan de norm kan voldoen van een normaal uiterlijk."

Dat herken ik heel goed. Ik vind de invloed van het eigen geslacht ook erg groot. lk trek me de opmerkingen van mannen altijd sterker aan dan die vanvrouwen. Die ervaring heb jij dus ook. Een boekwaar het gaat over hetontwikkelen van mannelijk gedrag heeft meer invloed op me wanneer dit door een man geschreven is.

Wie uiten die vernederingen? Zijn dat vriendinnen, collega's, zussen, vrouwen op straat of in de winkel, in gespreksgroepen, vrijetijdsgroepen, of nog anderen?

Wil je vertellen wat zij precies tegen je zeggen? Zeggen ze rechtstreeks: Wat ben jij lelijk? Of gaat dat via een omweggetje? Bv. zoiets als: wat kleed jij je altijd truttig, of: dat puistje in je gezicht moet je eens weg laten halen, of: wat heb jij een sinaasappelhuid, je moet eens naar de kapper, oid?

Misschien is het achteraf moeilijk terug te halen allemaal, maar je zou ook vanaf nu de opmerkingen van anderen zo letterlijk mogelijk voor jezelf kunnen opschrijven.

Groet Wim

ria | 23-08-2007 | re

Ik zie niet in wat het voor zin heeft alle opmerkingen te gaan herhalen. Ik zie meer zin in het zoeken van lotgenoten want ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben geweest.

Wim Mulder | 24-08-2007 | lotgenoten

Hoy Ria,

Je schreef aan het begin: "Ik vraag me toch af of ik de enige vrouw ben die al jarenlang zo lijdt onder haar lelijke gezicht."

In je laatste reactie schreef je: "Ik zie meer zin in het zoeken van lotgenoten want ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben geweest."

Ik zie dat het belangrijk voor je is te weten dat jij niet de enige vrouw bent die hier zo aan lijdt. Ik kan me voorstellen dat je veel gemeenschappelijks kunt delen met een lotgenoot, die dezelfde ervaringen heeft als jij.

Wat zou je van zo'n lotgenoot willen leren?

Groet Wim

Sofia | 31-08-2007 | laat je niet in een hok jagen

Ik vind het echt vreselijk voor je, maar laat je leven niet beinvloeden door allerlei nare mensen die gemene opmerkingen maken.

Je moet dit gewoon niet toelaten en jezelf accepteren zoals je bent, steeds meer van jezelf gaan houden. Ik weet zeker dat je mooie eigenschappen hebt (zowel innerlijk als uiterlijk). Geef daar aandacht aan en niet aan je minder mooie eigenschappen.

Eventueel kun je je zelfverzekerder voelen door aandacht aan je uiterlijk te besteden, bv make-up opdoen, naar de tandarts of orthodontist gaan of eventueel plastische chirurgie (alleen als je er echt zoveel last van hebt en dat blijkt wel uit je reactie).

Succes en veel sterkte Ria

Sofia

daan | 07-09-2007 | hoi ria/annet

Ik kan me zo ontzettend boos maken over de hedendaagse cultuur waarbij geestelijke schoonheid ondergeschikt is aan uitelijke schoonheid. Zelf ben ik nooit 'gepest' om mijn uiterlijk, en waarschijnlijk niet meer onzeker dan gemiddeld. Wat dat betreft ben ik geen goede lotgenoot voor je. Wel ben ik iemand die het verdomde zonde vindt wanneer iemand 'als een kluizenaar' door het leven moet vanwege een absurd publiek idee van 'hoe een mens zou moeten zijn'. Ik kan me goed vinden in het verhaal van Sofia, behalve haar laatste zin:

"Eventueel kun je je zelfverzekerder voelen door aandacht aan je uiterlijk te besteden, bv make-up opdoen, naar de tandarts of orthodontist gaan of eventueel plastische chirurgie (alleen als je er echt zoveel last van hebt en dat blijkt wel uit je reactie)."

Het lijkt mij namelijk dat je helemaal geen oplossing zou moeten zoeken in het veranderen van je uiterlijk, maar in het overwinnen van je eigen onzekerheden. Misschien een schrale troost: mensen die je discrimineren vanwege je uitelijk zijn het helemaal NIET WAARD om je onzeker over te voelen, laat ze lekker allemaal in de stront zakken!

Daan

Wim | 08-09-2007 | Carolien Bijl

Hoy Ria,

Vanmorgen vroeg ( om 6uur) luisterde ik naar het geweldige programma van Nora Romanesco op radio 1. Dit keer ging het over plastische chirurgie. De gast in het programma was Irene Matthijssen.

In dit programma ging het vooral om de behandeling van aangeboren hoofd- en gezichtsafwijkingen. Ik had veel vertrouwen in de zienswijze van Irene. Zij noemde een website waar ik even op gekenen heb. Ik moest gelijk aan jou denken en voel dat ik je dit even door moet geven. Misschien heb je er wat aan en kom je er een stap verder mee met jezelf.

Het geheel komt mij zeer integer over. Ik wil je de naam van de website doorgeven van de Carolien Bijl Stichting die zich bezighoudt met gelaatsplastische chirurgie. Kijk op:

http://carolienbijl.nl/

Irene vertelde dat vaak ook cosmetische ingrepen door de zorgverzekering vergoed worden.

Ik wens je heel veel kracht en sterkte.

Groet Wim

ria | 08-09-2007 | re

Hoi Wim,

Ik ken dit wel, bedankt voor de tip. Heb dit uiteraard ook bekeken en heb getwijfeld eens naar zo'n bijeenkomst te gaan. Maar ik denk dat ik mezelf dan belachelijk maak. Ik heb geen afwijking in mijn gezicht. Ik heb gewoon de pech dat ik precies de trekken heb die onder lelijkvallen voor een vrouw (grote kaaklijn, grote aanwezige kin, lange spitse neus, scheve tanden, overhangende oogleden, smal gezicht....de heks dus) Juist de combinatie van mijn ongelukkig uitgevallen grove trekken maakt dat het versterkt wordt. In tegenstelling tot het ideaalbeeld, (de princes): een rond gezicht met kleinwipneusje, grote glimlach met rechte tanden, fijne gelaastrekken en kin etc.

Wim | 10-09-2007 | Heks en princes

Lieve Ria,

Je schrijft: "Ik heb gewoon de pech dat ik precies de trekken heb die onder lelijk vallen voor een vrouw (grote kaaklijn, grote aanwezige kin, lange spitse neus, scheve tanden, overhangende oogleden, smal gezicht....de heks dus)"

Waar heb je dit beeld waar jij als vrouw aan moet voldoen vandaan gehaald tijdens je leven? Kun jij je nog herinneren waar precies vandaan?

Groet Wim

ria | 13-09-2007 | re

Hoi Wim,

Ik ontdekte dit toen ik eens ging kijken wat er bij mij zo afweek toen ik keek naar plaatjes van meiden tijdenshet uitgaan. Kijk bv eens op partyflock. Je ziet daar dat alle mooie meiden dit type gezicht hebben. Bovendien beaamde mijn zus het dat dit het ideaalbeeld is, zo van: "dat weet toch iedereen dat dit de mooie meiden zijn"...

Wim | 15-09-2007 | Partyflock

Hoy Ria,

Met dit laatste bericht maakte je me nieuwsgierig. Ben op google naar partyflock gaan kijken. Veel foto's gezien van partyflockbabes. Maar ik zou beslist geen profiel kunnen vaststellen. Jij ziet daar wel een bepaald type gezicht?

Wat me wel opvalt is dat al die gezichten zo smetteloos zijn, zonder rimpels, zonder pukkeltjes, helemaal glad, geen enkele onvolkomenheid. Geef mij maar een doorleefd gezicht, waar de levenskracht vanaf straalt.

Misschien heb jij wel zo'n gezicht.

Ik zou zeggen: bekijk je gezicht eens een half uur lang in de spiegel. Alleen maar kijken en niet oordelen. Er dus niks van vinden. Begrijp je wat ik bedoel? Schrijf voor jezelf op wat je precies allemaal ziet.

Erg leuk om te doen. Kijk jezelf vooral diep in je ogen zonder verlegen te worden van je eigen schoonheid. Doen h?

Liefs Wim

louise | 17-09-2007 | zelfde probleem

Hoi Ria,

Ik snap zo goed hoe je je voelt. Heb echt precies hetzelfde probleem. Heb geen lelijk gezicht door een ziekte/ongeval e.d.Nee ik ben gewoon lelijk van mijzelf. Als ik het mag omschrijven waar ik me aan mijzelf aan stoor: Heb een langwerpig erg smal gezicht, grote grove neus, rode overgevoelige huid. Heb geen wenkbrauwen, waarom weet ik niet. Nooit gehad ook. In plaats van wenkbrauwen zitten er bij mij 2 rode plekken. Mij leven lang al. Verder heb ik erg dun, pluizig aan. Er zit geen krul in maar het is ook niet stijl. Het is eigenlijk alleen maar pluis en heel dun. Ik kan er echt geen kant mee uit. Komt mijn langwerpig smal gezicht ook niet bepaald ten goede. Ik herken het kluizenaargevoel als geen ander. Bern een meid van 24, maar ik kom voor niets (op werken en boodschappen doen na) de deur meer uit. Thuis is de enige plek waar ik mezelf kan zij en niemand mij kan zien. (ik woon alleen). Ben daardoor zo ontzettend eenzaam, maar ik zie geen andere uitweg. Heb een handjevol 'vrienden" die af en toe eens langskomen. Verder doe ik niets en kom ik de deur niet uit, dit al zo'n zes jaar lang. Het kost me zoveel energie: het gepieker over mijn uiterlijk, de blikken van mensen, het uitgelachen worden, snerende opmerkingen. Dag in dag uit. Heb de dikke pech dat ik op mijzelf woon en 40 uur per week werk om 'in mijn levensonderhoud' te voorzien zeg maar. Elke dag de deur uit is een waar gevecht. Ik hou het soms echt niet meer vol. Ik ben er zo n die alles camoufleert; gebruik veel make-up op mijn huid minder rood te doen lijken, maar dan word ik weer bleek dus gebruik ik ook weer blush. Mijnn ogen zijn heel kaal en rooddus gebruik ik mascara en eyeliner/oogpotlood. En dan die wenkbrauwen niet te vergeten, die teken ik dus bij. Iid wat iemand in een andere topic al zei, dat is heel lelijk. Maarja bij mij kan het dus niet anders. Ik doe het uit pure noodzaak allemaal, maar vaak barst de lelijkheid er toch wel doorheen. Als is het maar door een regenbui. Mijn haar doe ik zorvuldig elke dag krullen met krulspelden. Al met al sta ik elke ochtend om half 6 op om vervolgens om half 8 met nog steeds een lelijk uiterlijk (maar wel iets beter/menselijker dan niets) half jankend de deur uit te gaan richting werk. Daar aangekomen krijg ik vaak opmerkingen als: jeetje, slechte nacht gehad? ben je niet zo lekker? Gaat het wel goed met je? Je ziet er zo slecht uit etc....Dat terwijl ik 8 uur slaap, gezond eet en tsja alleen niet sport. Jullie moesten eens weten hoelang ik voor de spiegel sta s'morgens denk ik dan. Maar zonder mijn 'ritueel"zie ik er uit als iemand die zwaar verminkt is (echt ik meen het, overdrijf niet)en dan wil ik al helemaal niet. Een relatie heb ik nog nooit gehad en ben bang dat het er ook nooit van gaat komen. ik zou het ook geneens erbij kunnen hebben. Als je met jezelf niet gelukkig bent kun je dat al helemaal niet met een ander. Overigens, ik ben nooit gepest en heb een fijne jeugd gehad. Die blikken en opmerkingen van mensen zijn sinds een jaar of 6 begonnen/heftiger geworden. Hte is dus geen trauma uit mijn jeugd ofzoiets.Ik ben die eenzaamheid zo zat. Ik zou niets liever willen dan mijn leven willen delen met een man. Ook ik word verliefd, ik kan er alleen niks mee. En dan zijn er ook nog mensen die denken dat je lesbisch bent omdat je nooit een relatie hebt....Met alle respect voor lesbiennes hoor, absoluut niks mis mee, maar ik ben het niet en wil daar ook niet voor uitgemaakt worden. Omdat ik wel degelijk op mannen val. Ik voel me vaak als een rat in de val en kan niets anders doen dan me dag in dag uit, zodra ik de mogelijkheid krijg, te verstoppen. Thuis met de gordijnen dicht, de deur op slot, make-up af, achter de televisie. Gek word ik van dit leven. Maarja, ik zie geen andere oplossing. Plastische chirurgie zie ik niet als een optie, ik zou niet weten waar ik moet beginnen! Kan die neus wel laten verkleinen, maar die rode huid dan? en dat dunne haar? En die wenbrauwen? etc etc. Ria, jij schrijft dat je er wel eens aan denkt uit het leven te stappen. Ik heb dit ook jarenlang gewild en ook een keer bijna geprobeerd, uit pure wanhoop. Maar mijn geloof weerhoudt me ervan. Ik ben niet gelovig op de manier van christelijk, joods e.d. Ik geloof in het hiernamaals, reincarnatie, karma etc. Hierdoor weet ik dat dit een levensles is waar ik mee moet zien te dealen. Misschien heb ik in een vorig leven iemand die bv heel dik was, of lelijk het leven zuur gemaakt/uitgescholden en krijg ik het nu terug. Ik heb ook veel boeken gelezen (tsja als je toch maar thuis zit...) van Josef Rulof en daar lees je ook dat zelfmoord echt afschuwelijk is. Je bent dan niet van je problemen af, het gaat na de dood gewoon door, en vervolgens kan je het leven weer opnieuw overdoen alleen dan 10 x zo zwaarder.Als je een beetje in het spirituele gelooftzou je eens het boek van Thea van Leent moeten lezen: de aarde is slechts een leerschool. Dat is een heel duidelijk en niet moeilijk geschreven boek van een paranormaal iemand. Na dat boek gelzen te hebben heb ik nooit meer de gedachte gehad er een eind aan te maken. Ik wil niet zeggen dat het nu makkelijker is maar als je weet waarom je dit mee moet maken, maakt het misschien allemaal toch iets dragelijker. Dan maar een kluizenaar....Wens je veel sterkte en weet: je bent niet alleen!

Liefs Louise

Ria | 30-09-2007 | RE

Hoi Louise,

Ik ben je zo dankbaar voor je reactie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ik heb me altijd alleen,ONTIEGELIJK EENZAAMen onbegrepen gevoeld in mijn probleem. De hulpverlening doet het af met een lachertje, dePLASTISCHE CHIRURGweet geen raad met mij en zegt dat ik toch nooit knap zal worden.."ER ZIJN WEL MEER LELIJKE MENSEN"is het antwoord dan VAN HEM...en mensen durven niks te zeggen, ach....je gaat toch niet toegeven dat iemand lelijk is en een probleem heeft?!!!!!!!! Dat kan je de MENSEN toch niet kwalijk nemen!!!??? Watje mensen wel kwalijk kan nemen is dat ze de schuld bij jou neerleggen, IK ben te gevoelig, te onzeker, heb geen doorzettingsvermogen, ik ben dus een luilak, angsthaas etc..... nee goh goh wat hebben ZIJ een lef zeg om het op mij af te schuiven ipv mij te steunen in het feit dat ik wel degelijk een probleem heb!! Wat mij verbaasd Louise, is dat jij nooit gepest bent???? Buitenbeentjes worden toch altijd gepest? Ik ben nog het meest afgemaak toen in mijn "stap"-periode, toen ik dus uitging naar die housefeesten zoals je ze ziet op partyflock.

En dan kom ik op de vraag van WIM: dat jij het verschil niet ziet is logish omdatje niet weet hoe ik eruit zie!! Het grote verschil zit hem in het feit dat deze mooie meiden een VOL en ROND-TYPE GEZICHT hebben! Wij hebben dus een lang en smal gezicht. Mijn huidis dan wel ook erg gaaf net als die meiden , maar ik heb ook een ingevallen plat gezicht en niet gevuld, dus lijkt het ongezonder dan ik ben!! Net zoals Louise leef ik nu erg gezond, ik probeer zelfs al jaren aan te komen, ben al ruim 15 kilo aangekomen om mijn gezicht proberen dikker te krijgen en opte vullen. Maar door mijn rare kaakstand en grote kin enkaak lukt dat maar ten dele. Bovendien heb ik geen aanleg om aan te komen omdat ik van nature een ectomorf type ben.

Louise, ben jij nooit gaan onderzoeken hoe het komt dat je zo een lang en smal gezicht hebt?????????? Zit het hem er in dat je van nature ook mager bent van bouw?? Of zit het hem ook in je kaak?? Ik ben het nog steeds aan het onderzoeken wat de afwijking nu precies is. Mijn conclusie tot nu toe is vooral dat het in de combinatie van kaak en kin zit, die bij ondergewicht nog eens extreem invalt. Is het voor jou ook mogelijk aan te komen om een dikker en voller gezicht te krijgen??

Ik hoop dat we elkaar kunnen helpen!!!!

Zou ook graag metje verder willen mailen in persoonlijke mail, zou je dat willen??

liefs en sterkteRia

ps ik zit ook op moeizaam contact.nl

Wim | 06-10-2007 | Van wie wijk jij af?

Hoy Ria,

Jammer dat Louise niet op jou reageert. Ik denk dat ze niet meer in jouw verhaal gekeken heeft. Ik denk dat je met haar wel wat te delen hebt. Wie weet komt ze nog een keer. Ik hoop het voor je.

Je schreef: "Louise, ben jij nooit gaan onderzoeken hoe het komt dat je zo een lang en smal gezicht hebt?????????? Zit het hem er in dat je van nature ook mager bent van bouw?? Of zit het hem ook in je kaak?? Ik ben het nog steeds aan het onderzoeken wat de afwijking nu precies is."

Je gaat er van uit dat jij afwijkt. Ik vraag me af van wie wijk jij af? Bestaat er zoiets als een rose gemiddelde waar jij van afwijkt?

Ik merk ook dat jij heel sterk een indeling maakt van dat wat mooi is en dat wat lelijk is. Een soort van tweedeling. Je rekent jezelf tot het lelijke deel.In hoeverre vind jij dat je echt waarneemt wat er is? In hoeverre vind je oordelen belangrijker dan waarnemen?

Ik zie dat je hier erg onder lijdt en dat je er vermoedelijk geen vertrouwen in hebt dat lijden vergankelijk is. Je gelooft er vermoedelijk niet in dat wanneer je de dingen loslaat uit je denken, het lijden komt en gaat, komt en gaat. Het is er niet voortdurend, het komt en gaat. Hoe is jouw ervaring met lijden?

Door jouw verhaal heen proef ik iets van spiritualiteit. Heb je weleens te maken gehad met Boeddhisme?

Boeddhisme houdt zich bezig met lijden en geluk. Geluk ervaren kan volgens het Boeddhisme niet zonder lijden.

Je kunt het vergelijken met de hoeveelheid dagen dat we in 2007 regen hebben gehad en hoe veel meer we een mooie dag waarderen. Een mooie zonnige dag wordt nog moier als het vaak regent. Begrijp je? Als het altijd mooi weer zou zijn zouden we dit vanzelfsprekend vinden en dit niet meer als bijzonder en als geluk ervaren. Lijden kan niet zonder geluk en geluk niet zonder lijden. Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Dit geldt ook voor lelijk en mooi. Dit duo kan niet zonder elkaar. Mooi bestaat omdat we ook lelijheid ervaren. Dat betekent voor mij dat mooi niet beter is dan lelijk en omgekeerd.

Liefs Wim

ria | 06-10-2007 | re

Hoi Wim,

JA, ik vind het ook erg jammer dat ze niet meer reageerd, maar ik was ook laat met reageren en je kan iemand hier geen PB sturen helaas. Fijn dat jij nog wel reageerd!!

Ik lijd al erg lang. Nu moet ik een onderzoek doen van het riagg en ik had in het verleden al pshychotypsiche persoonlijkheidsstoornis als uitlsag (jaren geleden) dus ik wil dit opnieuw onderzoeken. Maar het riagg zal toch nooit toegeven dat iemand in een isolement terecht kan komen door het uiterlijk en extreem pesten, ze verklarenje dan gewoon voor gek. Dus begrip vind ik daar al helemaal niet want ik herken me totaal niet in de kenmerken van deze stoornis vandaar wil ik het opnieuw onderzoeken. Maar de eenzaamheid word zo alleen maar erger als ze het daarop gaan gooien. Geluk vind ik eigenlijk alleen maar in de natuur. En ik had ooit 1 goeie hulpverlener die mijn pijn wel erkende, hij was een aantal maanden weggeweest naar Nepal om zich te verdiepen in het boeddisme, dus ik had toen een goed contact met hem. daarna kreeg ik een vrouw die geen reet uitvoerde en zeer ongeinterresseerd was in mij. Ik weet gewoon niet waar ik het moet zoeken, die andere hulpverlener ging helaas ander werk doen.

wim | 06-10-2007 | zoektocht!

Hoy Ria,

Je schrijft: "Ik weet gewoon niet waar ik het moet zoeken,"

Waar ben je naar op zoek?

Wim

ria | 10-10-2007 | re

Ik zoek een aantal dingen:

in volgorde van belangrijkheid:

1 lotgenote(n)

2 begrip, erkenning

3hulp bij het hervinden van een plek in de maatschappij (uit het isolement)of het vinden van een plek om eroverte kunnen praten (dieik al deels heb gevonden bij ex-6, maar dat is slechts eens in de 3 weken kort) als ik maar onder mensen kan komen op een verantwoorde manier.

Wim | 12-10-2007 | lotgenoot

Hoy Ria,

Lotgenoot in de zin van hetzelfde vraagstuk hebben als jij, ben ik niet. Ik weet wel dat het draadje maar dun is. Ik had het wel kunnen zijn. Ik kan me wel voorstellen dat jij in een isolement zit en daar nu nog niet uit kan komen.

ik voel me wel verbonden met jou en je vraagstuk.

Je mag er zoveel over vertellen als je aan me kwijt wil. Ik wil graag naar je luisteren.

Begrip zul je bij mij zeker kunnen vinden. Ik ben gewend om waar te nemen en het oordeel uit te stellen of helemaal niet te geven. Ik vind weten belangrijker dan een mening hebben.

Wat bedoel je met erkenning? Waar heb je erkenning precies voor nodig?

Ik ben je ook tegengekomen op moeizaamcontact.nl. Dat was wel bedoeld voor Louise, maar zij reageerde helaas niet.

Deze plek (verhalen) beschouw ik als veiliger dan het forum, omdat de kans klein is dat mensen mij er uit werken. Dat is in het forum onlangs gebeurd. In het forum gaat het om standpunten en niet om samen zorgvuldig ergens naar te kijken met de bedoeling wetend te worden. Ik heb ervaren dat onwetendheid de oorzaak is van al mijn lijden.

Groet Wim

ria | 14-10-2007 | re

Hoi Wim,

Je bent helaas wel de enige die (nog) reageerd daaruit blijkt wel hoe groot mijn isolement is. Ik keek net nog eens goed in de spiegel en dan vraag ik me af waar ik het aan verdiend heb zo lelijk te zijn. Ik denk dat ik ook 1 van de weinige ben die er zo slecht uitziet. En niemand die het durft toe te geven dat ik ontzettede pech heb met mijn uiterlijk dat bedoel ik met erkenning, wie heeft het lef? Een pshychiater? Zal die ooit toegeven dat ik wel degelijk lijd onder mijn uiterlijk en dat dat gegrond is? Anderen noemen het "iets plastisch of "apart" als ik ze vraagof ze het kunnen begrijpen dat ik het zo moeilijk heb mijn mijn uiterlijk en watzij zien aan mij. Dat maakt het dus ook zo vreselijk eenzaam, ik zie namenlijk wel dat veel vrouwen naar mij staren of zelfs uitlachen, mij een meelijwekkend lachje toewerpen.

Wim | 14-10-2007 | Ik heb het lef ...

waar te nemen dat jij vreselijk lijdt. Dat zag ik al vanaf het eerste moment dat ik jou ontmoette. Het doet mij pijn dat jij lijdt. Ik denk dat er een weg is om jouw lijden op te heffen. Je mag je lijden aan mij geven.

Eerst nog een vraag over lotgenoten. Wat een genoot is dat snap ik. Dat is een echte vriend. Dat is iemand die zich verbonden voelt met jou. Maar dat lot. Wat bedoel je met lot? Is dat de omstandigheid waar jij nu in verkeert en die jij niet gekozen hebt? Of is het lot volgens jou nog iets anders?

Je schrijft: "Ik keek net nog eens goed in de spiegel en dan vraag ik me af waar ik het aan verdiend heb zo lelijk te zijn." Is zien dat jij lelijk bent een waarneming of een oordeel?

Verder schreef je: "Ik denk dat ik ook 1 van de weinigen ben die er zo slecht uitziet." Is slecht een waarneming of een oordeel?

Verder schreef je: "En niemand die het durft toe te geven dat ik ontzettende pech heb met mijn uiterlijk dat bedoel ik met erkenning, wie heeft het lef?" Bedoel jij dat mensen moeten toegeven dat jij pech hebt? Is dat wat jij met erkenning bedoelt?

Verder schreef je: "Een pshychiater? Zal die ooit toegeven dat ik wel degelijk lijd onder mijn uiterlijk en dat dat gegrond is?" Lieve Ria, het lijden dat neem ik waar. Dat is voor mij de reden dat ik je nog wil blijven ontmoeten. En wat er na het opheffen van jouw lijden gebeurt, dat zien we dan wel weer.

Verder schreef je: "Anderen noemen het "iets plastisch of "apart" als ik ze vraag of ze het kunnen begrijpen dat ik het zo moeilijk heb met mijn uiterlijk en wat zij zien aan mij. Dat maakt het dus ook zo vreselijk eenzaam, ik zie namelijk wel dat veel vrouwen naar mij staren of me zelfs uitlachen, mij een meelijwekkend lachje toewerpen. Enerzijds willen alle mensen uniek en apart zijn en anderzijds willen ze meedoen met de mode en graag normaal lijken. Die twee kunnen volgens mij niet tegelijk plaatsvinden. Uniek zijn maakt je eenzaam, normaal zijn maakt je tot grijze massa. Soms ben jij uniek en soms lijk je op een ander. Je ziet dat vrouwen naar jou staren, dat is een waarneming. Je ziet ook dat ze naar je lachen. Lachen is een waarneming; uitlachen is geen waarneming, dat is een oordeel door jou bedacht. Een meelijwekkend lachje is ook geen waarneming, want hoe ziet zo'n lachje er uit?

In het leven heb je slechts te maken met dat wat er echt is en niet wat wij denken dat er is en er vermoedelijk niet is. Ook wat wij vinden hoe de dingen er uit moeten zien is geen waarheid. De enige waarheid is dat wat er echt is. Al het andere is fantasie. Je bent vrij om te fantaseren, maar het heeft zoals je ziet grote gevolgen voor jou.

Probeer eens onderscheid te maken in waarneming en oordeel. Je zult er versteld van staan hoe weinig je waarneemt en hoe veel je oordeelt. Zelfveroordeling grijpt nog dieper in dan dat een ander jou veroordeelt.

Kus Wim

Sarah | 18-10-2007 | Gepest

Lieve Ria,

Ik vind het echt vreselijk hoe mensen anderen zo kunnen behandelen.
Ikzelf zit niet (meer?) met die "overdreven lelijkheid" die jij omschrijft, maar ook ik ben vroeger ook gepest.
Ik kreeg toen, op de basisschool,iedere dagte horen hoe lelijk ik was, en dat ik er mannelijk uitzag.

Nu blijkt voor mij maar weer hoesmal de lijn tussen "mooi" en "lelijk" kan zijn. Nu, 7 jaar later, krijg ik regelmatig te horen hoe mooi ik wel niet ben. Geen idee waar het aan ligt, mijn gezicht is immers niet bijzonder fijn.

Ik heb dan wel een figuur ontwikkeld waar veel mensen blijkbaar jaloers op zijn; brede heupen en een wespentaille - de ouderwetse zandloper.

Toch is er in mijn gezicht niet veel veranderd naar mijn idee. Ik heb een beugel gehad, dus mijn tanden staan wat rechter, maar daar houdt het eigenlijk al op.

Waar zit het grote verschil tussen mooi en lelijk? Ik ben door mijn eigen ervaringen echt in de war geraakt.
Ik heb het weleens gevraagd aan iemand die mij op de basisschool lelijk vond, maar van mening is dat ik "duidelijk vooruitgang geboekt heb".

Tot mijn verbazing zei hij, dat het gezicht maar een klein rolletje speelt in schoonheid. Volgens hem is uitstraling het allerbelangrijkst.

Als iemand durft te lachen en te genieten van het leven, en niet bang is om gezien te worden, zal diegene een stuk sneller geaccepteerd worden door anderen. En ik denk dat daar inderdaad een kern van waarheid inzit...

Groetjes Sarah

ria | 19-10-2007 | re

Hoi Sarah eerst even een reactie op jou,

Ik denk dat het moeilijk is om dat te beoordelen. Wie weet zag jij er vroeger in mijn ogen wel heel knap uit en was je gewoon onzeker.

Ik blijf erbij dat lelijke tanden, een ingevallen gezicht , een extreem smal gezicht met alle kenmerkendaarbij, niet staan voor schoonheid. Immers waarom is het ideaal het tegenovergestelde? (vol, gevuld gezicht met mooie rechte tanden, klein neusje en strakke oogleden etc.)

Maar het heeft bij mij zo lang voortgeduurd dat ik nu zogeisoleerd ben geraakt.Ik denk dat omstandigheden zeker van invloed zijn. Heb jij bv wel een begripvolle familie? Die had ik nl ook niet, die deden er juist nog een schepje bovenop.

Het geeft uiteraard veel zelfvertouwen als jij nu wel te horen krijgt dat je mooi bent! Ik hoor dat niet, alleen dat mensen wel degelijk lelijke dingen aan mij zien. Dus vandaar blijf ik niet spontaan, zoals jij dat wel hebt kunnen ontwikkelen nu omdat je nu wel positieve dingen hoort. Hoor je dat btw van vreemden of bekenden?

ria | 19-10-2007 | re

Hoi Wim

Je kunt dat alleen zelf beoordelen of ik gelijk heb alsje mij zou zien, dat kan ik zo niet zeggen. Wat ik wel kan vertellen is dat mijn maatschappelijke positie door dit hele gebeuren zo onzettend negatief is dat ik een hoop te verbergen heb (zoals heel lang werkeloos zijn)

Met lotgenote bedoel ik iemand die in een vergelijkbare situatie zit en heeft meegemaakt. Zo reageerde er pas iemand die (pas) 8 maanden werkeloos is en nu al tegen de muren opvliegt... durf ik dus al bijna niet te vertellen hoelang ik dan alweer niet thuiszit...

Met erkenning bedoel ikhet begrip krijgendoor wat ik heb meegemaakt dat ik me heb teruggetrokken en me zo rot voel. Eens zei een hulpverlener tegen mij: "het is een wonder dat jeje nog zo goed staannde hebt weten te houden"(dit is lang geleden gezegd en het ergste had ik toen nog niet eens meegemaakt)

Bedoel je hiermee te zeggen dat je zelf pshychiater bent?

De manier hoe mensen en hun manier van lachen door mij beoordeeld worden is iets wat ik kan herkennen omdat dit dus vroeger net zo gebeurde alleen werd vlak daarna midden in mijn gezicht gezegd dat ik lelijk was, ik werd compleet midden in mijn gezicht uitgelachen. Nu laten mensen het schelden wel achterwege omdat ik voller ben geworden in mijn gezicht, dus er minder "extreem lelijk" uitzie. Alleen de mooiere vrouwen die flikken het nog wel, die zien wel dat ik nog niet 1 van de knapste ben, en vandaar herken ik dit lachje dus. Waar ik dan moeite mee heb is dat er tegen woordig echt heel veel "mooie" vrouwen rondlopen. De nieuwe "mooie" generatie en de plastische chirurgie hypezullen hieraan bijdragen!

Zelfveroodeling kan zelfbescherming zijn. Zo werkt het:

vroeger had ik geen negatieve zelfveroordeling, de klap was deste harder toen ik steeds te horen kreeg dat ik lelijk was. Nu veroordeel ik mezelf zodat de klap minder hard aankomt. Nu hoor ik immers iets watik zelf al lang bevestigd heb.

Sarah | 19-10-2007 | Reactie

Heey Ria,

Het is zo dat mijn ouders mij nooit voor lelijk hebben uitgemaakt, maar mijn ouders zijn allebei behoorlijke workaholics bij wie ik niet 24/7 terecht kan met mijn persoonlijke problemen...

Ik heb zelf de eerste stappen moeten zetten, en daarna begonnen anderen mij vanzelf meer te benaderen.
Ik nam bijvoorbeeld een bezoekje aan de kapper (laat je adviseren, ze kunnen de vorm van je gezicht met een nieuw kapsel echt behoorlijk veranderen), en probeer je goed aan te kleden - als je niet weet wat je staat, kun je altijd iemand om advies vragen, desnoods op het internet!
Simpele veranderingen als dat kunnen je zelfvertrouwen al flink toe laten nemen.

Je moet natuurlijk ook een knopje omzetten in je hoofd. Zouden de mensen misschien ook zo meelijwekkend glimlachen omdat je zoveel onzekerheid uitstraalt?
Ik ken meisjes die van gezicht veel mooier zijn dan de "populairste" types inmijn school, maar aan hen is te zien dat ze heel onzeker zijn - zij worden dus minder benaderd, omdat ze weinig positiviteit uitstralen...

Persoonlijke tevredenheid straalt altijd door uiterlijke kenmerken heen, dat zul je merken als je jezelf probeert open te stellen voor meer contact met de buitenwereld!

Ik weet niet hoe hoog opgeleid je bent, maar misschien kun je een baantje nemen om meerin contact te komen met mensen? En anders een nieuwe opleiding die je interessant lijkt?

Ik merk dat, doordat ikzelf de eerste stap heb gezet door leukere kleren te dragen en me meer open te stellen tegenover anderen (it pays off), mensen mij meer accepteren, en ik me gelukkiger voel.

Complimentjes krijg ik zowel van klasgenoten als van mensen die ik niet ken (meestal gaat dat dan via-via).
Ik ben niet het mooiste meisje op de wereld, maar het is echt veel belangrijker om je gelukkig en tevreden te voelen, dan gaat de rest vanzelf stralen :)

Groetjes Sarah

Wim | 20-10-2007 | Het is een komen en gaan

Hoy Ria,

Je schrijft: "Je kunt dat alleen zelf beoordelen of ik gelijk heb als je mij zou zien, dat kan ik zo niet zeggen." Ik ga er vanuit dat jij je zo voelt zoals je naar me schrijft. Daar vertrouw ik voor 100% op. Je hoeft aan mij geen gelijk te bewijzen. Ik zie dat je lijdt.

Verder schreef je: "Met lotgenote bedoel ik iemand die in een vergelijkbare situatie zit en heeft meegemaakt." Voor mij heeft het lot ook te maken met situatie of omstandigheid. Je situatie kies je niet naar mijn idee. Die overkomt je. Waar je wel voor kiest is of je je situatie fijn of klote vindt. Dat is het antwoord wat je geeft op je omstandigheid ofwel je antwoord op je lot. Jouw antwoord op je situatie is bv. ook: je terugtrekken en isoleren. Je zult ervaren hebben dat mensen in vergelijkbare en zelfde situaties toch verschillende antwoorden geven op hun situatie. Daar valt wel wat van te leren denk ik. Soms brengen anderen je op goeie ideen en zienswijzen. In welke mate leer jij van lotgenoten?

Verder schreef je: "Met erkenning bedoel ik het begrip krijgen door wat ik heb meegemaakt dat ik me heb teruggetrokken en me zo rot voel." Herkenning en erkenning lijken op elkaar. Herkennen is het waarnemen van je situatie en van je antwoord op je situatie. In dit geval: je rot voelen en zien dat jij je terugtrekt. Erkenning is dat je je situatie niet veroordeelt en ook je reacties op je situatie niet. Het is een okee gevoel. De belangrijkste erkenning voor jou is die van jou zelf, denk ik. In hoeverre hou je van jezelf wanneer je jezelf lelijk vindt? Lelijk zijn is een situatie waar jij niet voor gekozen hebt. Dat is je overkomen. Voor hoe jouw gezicht er uit ziet ben jij niet verantwoordelijk. Wel voor alles wat je er van vindt. Want dat kies je wel.

Ik hoop dat je niet van me vraagt te erkennen dat ik jouw situatie erg of verschrikkelijk vind. Daar kun je mij niet toe verleiden, omdatdit geen waarneming is, maar een oordeel. En zoals je weet hecht ik niet zoveel waarde aan oordelen. Ze zijn tijd en plaatsgebonden. Dus onbetrouwbaar en alleen geldig voor dit moment.

Je vraagt: "Bedoel je hiermee te zeggen dat je zelf pshychiater bent?" Ik ben geen psychiater. Ik ben meubelmaker van beroep. In dat vak breng ik al schurend vele uren in stilte door. Het is die stilte, die mij alert maakt. Vanuit deze stilte zag ik jou. En jij laat me nog even niet los. In mijn kennissen en vriendenkring heb ik opvallend veel mensen die depressief zijn of anderszins lijden in hun leven. Op de een of andere manier trek ik hen naar me toe. Hoe dat komt weet ik niet.

Verder schreef je: "alleen werd vlak daarna midden in mijn gezicht gezegd dat ik lelijk was, ik werd compleet midden in mijn gezicht uitgelachen." Dit is erg lastig voor je, Ria. Je wilt mooi en aardig gevonden worden en ze zeggen je dat je lelijk bent. Dat doet zeer. En toch moet ook jij overleven in je sociale contacten. Je kunt het in het leven niet alleen. Omdat je andere mensen nodig hebt en er een norm is van mooi en lelijk, pas jij niet in die norm. Kom je ook mensen tegen die jou aardig vinden? Of geloof je inmiddels niet dat dit ook nog kan? Hoe gaat jouw vriend hier mee om? Ik hoop dat hij veel geduld heeft in zijn oordelen.

Je schrijft hier iets zeer wezenlijks: "Zelfveroordeling kan zelfbescherming zijn. Zo werkt het:

Vroeger had ik geen negatieve zelfveroordeling, de klap was des te harder toen ik steeds te horen kreeg dat ik lelijk was. Nu veroordeel ik mezelf zodat de klap minder hard aankomt. Nu hoor ik immers iets wat ik zelf al lang bevestigd heb."

Wie of wat bescherm je precies? Zelfveroordeling maakt je ongetwijfeld harder. Maar ook onverschilliger. De klap van zelfveroordeling is vele malen harder dan de veroordeling door een ander. Wanneer je niet meer bevriend bent met jezelf heb je andere mensen nog harder nodig. En die zijn nog moeilijker voor je te vinden, omdat je zelf verhard bent. Probeer eens vriendschap te sluiten met jezelf. Dan is er alvast een die van jou houdt. Jouw zelfveroordeling kan onmogelijk zelfbescherming zijn. Hoe kun je vriendschap sluiten met iemand als je dit met jezelf niet oefent.

Jouw zelfveroordeling mondt uit in zelfvernietiging. Ik denk dat jij niet bang bent voor het lijden en ook niet bang voor de dood. Je hebt geleerd om met beide oog in oog te staan. Je weet inmiddels dat ze beide bestaan. Dat je voor beide niet bang bent geeft je ook kansen. Jij weet net als ik dat je leven eindig is en dat je meer lijden kan dragen dan je vroeger dacht. Hoe meer je lijdt hoe meer je het kan dragen. Ben jij het daar mee eens?

Je moet volgens mij ervaren hebben dat geluk en leven komen en ook weer gaan. Je moet volgens mij ook ervaren hebben dat ook jouw lijden komt en gaat. Je lijdt immers niet 24 uur per dag en 7 dagen in de week. Hoe denk jij over het komen en gaan van vreugde en ellende?

Ik ga maar eens slapen.

Knuffel van Wim

ria | 20-10-2007 | re

Ik reageer even kort omdat ik me nogal depressief voel door de eenzaamheid. Ik durf amper de deur alleen uit dus een baan is iets wat erg ver weg staat, bovendien ben ik al ruim 10 jaar werkeloos en op leeftijd,dus kansloos. Ik heb een hbo opleiding btw. Hoe kan je nog persoonlijk tevreden zijn als je je hele leven zo bent vernederd? Ik was vroeger erg ondernemend en spontaan, nou dat heb ik dus geweten.. mijn uitbundigheid werd telkens keihard de grond ingeboord doorte horen dat ik zo lelijk was. Ik was niet onzeker maar werd niet warm onthaald. Lelijk zijn heeft niet altijd te maken met onzeker zijn, ik wist toen nog niet eens dat ik lelijk was. Ik heb nog nooit ervaren hoe iemand in mijn situatie reageerd, ik heb die persoon nog nooit gevonden. Je keuzes worden gevormd door wat je meemaaakt, geestelijk ontwikkel je je daardoor op een bepaalde manier. Dus het is niet een simpel geval van keuzes maken.

Wim, waarom denk jij dat je naar mensen toetrekt die depressief zijn? Heb je echt geen enkel idee? Ik denk dat zelfdestructie in de natuur zit. Ook een dier dat wordt afgewezen wordt zelfdestructief. Hoe meer je lijd hoe onverdaagzamer het lijden wordt. Dat merk ik aan kleine dingetjes die als die al niet goed gaan ik me al ontiegelijk rot voel. Hoop doet leven, en hoe minder hoop hoe ondragelijker het leven wordt.

Wim | 22-10-2007 | Vanwaar die aantrekking?

Lieve Ria,

Je schrijft: "

Wim, waarom denk jij dat je naar mensen toetrekt die depressief zijn? Heb je echt geen enkel idee?"

Een beetje idee heb ik wel. Ik zal proberen na te gaan hoe dat is gekomen. Om te beginnen woon ik nu 38 jaar samen met een lieve vrouw, die aanleg heeft voor depressie. Vroeger dacht ik altijd dat dit door mij kwam, dat ik haar niet voldoende aanvoelde. Maar ik zag dat het met andere dingen te maken had. Om haar te willen begrijpen ben ik zorgvuldig gaan kijken naar haar en naar andere mensen met zware depressie. Haar hele familie heeft het. Mijn broers en zussen vonden dat ik bij mijn vrouw weg moest gaan omdat daar geen toekomst voor mij lag. Gelukkig ben ik haar trouw gebleven. Ik voelde dat zij mij nodig had en dat ik veel te bieden had aan haar. Samen met haar hebben we jarenlang goed naar stemmingwisselingen en depressies gekeken. Van mij mocht ze zo zijn. Ik liet haar toe zoals ze was. Alleen schaamde zij zich zelf voor haarzelf. Zij kon zich niet voorstellen dat er geduldige mensen bestonden. Samen met haar heb ik ervaren dat buien komen en gaan. Zij begint langzaam aan te vertrouwen dat ze er niet aan hoeft te werken haar depressie te laten verdwijnen. Dat gaat vanzelf. Net als het komen vanzelf gaat. Zelf zegt ze dat de depressie blijft, maar dat zij er anders mee omgaat dan vroeger. Ik geloof in toenemende mate dat antidepressiva niet helpen. Dat is gouden handel voor de pharmacie. Deze middelen drijven je af van het wezenlijke wat je met depressie te doen staat. Achteraf ben ik mijn vrouw dankbaar voor alle openheid die zij mij heeft teruggegeven. Ik heb veel van haar geleerd.

Een andere reden is dat ik gezien heb dat de kans dat ik zelf ook depressief kan worden levensgroot is. Daar is niet zoveel voor nodig. Er is dus ook een kans om depressie los te laten.

Je schrijft ook: "Ik denk dat zelfdestructie in de natuur zit. Ook een dier dat wordt afgewezen wordt zelfdestructief." Dat herken ik wel. Ieder mens heeft met het duo vernietigen en scheppen te maken. Ik ook. Dat doet de natuur ons voor in de seizoenen. De herfst vernietigt wat in de lente is geboren. Kennelijk is vernietigen iets heel natuurlijks. Alleen wijs jij het af, lieve Ria. Met vernietigen is niks mis. Het zit in de aard van levende wezens. Voor scheppen is eerst vernietigen nodig. Zo ga je van chaos naar structuur en ook weer terug. Ook scheppen en vernietigen heeft te maken met geboorte en sterven. Daar tussenin zit het leven. Vernietigen oefent ons alvast in het omgaan met onze eigen dood die onherroepelijk komt. Dat is de enige zekerheid die we hebben. De rest is voor ons onzeker. Ook heel natuurlijk dus.

Verder schrijf je: "Hoe meer je lijdt hoe onverdaagzamer het lijden wordt. Dat merk ik aan kleine dingetjes die als die al niet goed gaan ik me al ontiegelijk rot voel. Hoop doet leven, en hoe minder hoop hoe ondragelijker het leven wordt."

Gezien jouw wijze van leven en gezien het feit dat jij een harde schil om jezelf heen gevormd hebt. Met de bedoeling om jezelf te beschermen is je lijden eerder toe dan afgenomen. Of denk jij van niet?

Het gevolg is dat jij veel meer met lijden geconfronteerd wordt dan vroeger. Dat brengt ook gewenning met zich mee. Doordat jij meer lijden ervaart raak jij daar aan gewend. De kans is groot dat je veel pijn kunt verdragen. Veel meer dan iemand die er weinig mee geoefend heeft. Wees eerlijk met jezelf en kijk alleen naar wat er werkelijk is. Jouw rotgevoel is er wel. Dat weet ik ook wel. Ik denk alleen dat jouw rotgevoel veel te maken heeft met de angst dat jouw pijn nooit meer zal verdwijnen. Jouw rotgevoel is vermoedelijk gericht op verleden en toekomst. Jouw rotgevoel (een vorm van denken) herinnert jou aan pijn uit het verleden die alweer de kop opsteekt. Je stelt je met je hoofd de vraag of je dit wel vol zal houden. Ook dat is op de toekomst gericht. Ik weet dat van mijn vrouw. Haar hoofd draaide voortdurend in cirkeltjes rond. Van verleden naar toekomst en weer terug. Zelden was ze met haar hart in het nu.

Genoeg gepraat. Ik kan met jou meevoelen wat er in je omgaat. Sommige van mijn woorden zullen je misschien boos maken. Ook dat komt en gaat. Kijk slechts naar die boosheid. Hij is bedoeld om jou te helpen.

Liefs Wim

ria | 22-10-2007 | re

Lieve Wim,

Nu begrijp ik beter waarom jij naar depressieve mensen toetrekt.

Ikvoel mezelf ook schuldig tov mijn vriend. Dit is nog het meest ondragelijke lijden waar ik mee zit.

Vandaar wil ik graag dood zijn. Had hij mij maar nooit ontmoet denk ik vaak, dan had hij mischien een beter leven. Daarom vraag ik vaak aan hem wat hij aan mij heeft.

Ik word helemaal nooit boos om jouw woorden! Waar ik boos om word is hoe mensen op mij reageren op het VIVA forum als ik zeg dat ik al langer dan 10 jaar werkeloos ben.

liefs, Ria

wim | 22-10-2007 | viva forum

Lieve Ria,

Nu je het toch over het vivaforum hebt. Daar heb ik ongeveer 3 jaar mee gepraat in de rubriek relatieforum. Aangezien destijds mannen daar niet zo welkom waren en massaal weggehoond werden bedacht ik me om daar als "vrouw"te praten. Ik heette daar Wivina. Misschien ben je haar wel eens tegen gekomen. Ik wilde daar diepe gesprekken over stemmingswisselingen en depressies voeren. Dat ging drie jaar goed, totdat ik iemand in vertrouwen via de mail verteld had dat ik in werkelijkheid een man ben. Ik had hem gevraagd hierover te zwijgen. Helaas heeft hij me verlinkt. Vanaf dat moment ging het er alleen nog over dat ik in het forum moest toegeven dat ik een man ben. Daar zweeg ik over en zei dat dit er niet toe doet. Ik weet van niemand of die een zij of een hij is. De hele boel escaleerde. Op een dag schreef ik een topic over mijn doel op het vivaforum. Binnen twee dagen kreeg ik 400 reacties, die grover dan grof waren. Bij het schunnige af. Dit had ik nog nooit meegemaakt. Dit werd de sitebeheerder wel te gortig. Viva-angel gaf mij de schuld van alles. Ik kreeg vervolgens een mailtje met een verbod om verder nog op het forum te komen. Vanaf dat moment was het einde Wivina.

Ook van Wivina heb ik veel geleerd. Vooral het verschil leren kennen tussen waarneming en oordeel.

ik ben er toen wel weken kapot van geweest. Ook dat kwam en ging vanzelf. Ik kan er nu mild met een lach op terugkijken. Het heeft me verrijkt.

Groet Wim

ria | 23-10-2007 | re

Jeetje Wim,

wat een verhaal!!

Mensen hebben zoooo snel een oordeel klaar! En lekker makkelijk praten vanachter hun pc! Het lijkt er steeds meer op of sommige gefrustreerde "druk" zijnde mensen kicken/hun stress afreageren van een drukke"werk" dag, om iemand vanachter hun pc svonds even onderuitte halen als ontspanning! Alleen wordt mijn kijk op mensen er niet beter op. Ik hoor wel van mijn vriend dat de pc wereld niette vergelijken is met de echte wereld. Hij heeft alleen nooit beweerd dat het geen harde wereld is. Maar nu komt die wereld wel heel hard mijn pc binnen, waardoor ik nog voorzichtiger naar buiten treed, met een nog groter masker voor. De hulpverlening snapt daar danweer niks van en wijstje dan al snel een persoonlijkheids-stoornis toe. Ergerlijk niet? Ik bedoel, ook de hulpverleningleeft in een klein wereldje en komen nooit hun ivoren torentje uit! De laatste hulpverleenster die ik had wist helemaal niks af van de wereld opde pc, ze had nog nooit gehoord van het feit dat er zoveel jongeren op de pc vertoeven...! Nou ja zeg...in wat voor wereld leef je dan mens!! Dat moet mij dan hulp verlenen! Vandaar mijn gezwoeg om iemand anderste krijgen btw, ben dat mens meer dan zat!

Ik vraagme wel vaak af wat ik zou doen als iemand irl zoiets dergelijks tegen mij midden in m'n gezicht zou zeggen...

Wat jij Wim? Hoe zou jij daar op reageren? En ja, je doet zeker ervaring op van die fora... hoewel mijn vriend beweerd van niet...maarja, hij leest dan ook nooit op die fora..

wim | 25-10-2007 | Jouw vraag

Hoy Ria,

Je stelde mij de volgende vraag:

"Ik vraag me wel vaak af wat ik zou doen als iemand irl zoiets dergelijks tegen mij midden in m'n gezicht zou zeggen...

Wat jij Wim? Hoe zou jij daar op reageren? En ja, je doet zeker ervaring op van die fora... hoewel mijn vriend beweert van niet...maarja, hij leest dan ook nooit op die fora.."

Ik weet niet of ik je vraag goed begrepen heb, maar geef je toch een antwoord.

Ik ging er van uit dat veel vrouwen op het vivaforum boos waren omdat zij in de veronderstelling waren intiem met een vrouw (Wivina) gesproken te hebben. Als later het vermoeden rijst dat de gesprekken met een man gevoerd zijn schijnt voor velen het gesprek ineens niet meer integer te zijn geweest. Dan ontstaat die enorme woede en ook angst en onzekerheid voor de anonimiteit die internet met zich meebrengt. Toen ik na enige dagen weer tot bedaren kwam en er weer rust binnen mij kwam kon ik de woede wel goed aanvaarden. Voor mij werd duidelijk dat die boosheid niet op mij gericht kon zijn, omdat boosheid een gevoel is en dus geen richting heeft. Boosheid, verdriet, angst, ed. vragen mij altijd om naar binnen te keren en niet om me heen te kijken wie de schuldige kan zijn van de in mij ontstane emoties. Ik denk dat emoties er makkelijk uit kunnen rollen omdat ze zo aan de oppervlakte liggen. In de keel misschien wel. Maar het diepe gevoel achter de emotie ligt veel dieper. In of onder mijn hart, denk ik. Onderbuikgevoel noemen ze dat niet voor niks. Via mijn emoties krijg ik dan de kans om mijn diepere gevoel te leren kennen. Het vereist wel dat ik dan mijn blik naar binnen keer. In feite gebeurt dat vanzelf doordat ik er een aantal dagen kapot van was. Dan word ik stil en trek ik me terug voor een paar dagen. Volgens mij is dat het naar binnen kijken. Ik denk dat dit ook zo met jou gebeurt wanneer jij je terugtrekt. Herken jij hier iets van?

Ik weet ook dat ik na een paar dagen van teruggetrokken zijn, ikvroeg of laat wel weer overeind krabbel en weer uit mijn "tent" kom.

Het had volgens mij voor mij geen zin om deze vrouwen iets te verwijten, want dan kijk ik de verkeerde kant op. Dan kijk ik naar buiten ipv. naar binnen. Bovendien was het hun boosheid. Daar hebben ze altijd recht op. Begrijp je?

Is dit wat je met je vraag bedoelt?

Kus Wim

wim | 02-11-2007 | terug naar je vraagstuk

Hoy Ria,

Gaandeweg dwalen we af en zie ik dat ik net als het RIAGG van jouw vraagstuk verwijderd raak.

Daarom wil ik er weer naar terug.

Jij hebt verdriet om je uiterlijk. Je zou graag willen dat dit anders was. Doordat je zo bent zoals je nu bent isoleer jij je en trek jij je terug. Je gelooft niet andere mensen jou nog de moeite waard vinden.

Ik hoop dat ik het zo goed heb samengevat.

Je bent nu 38 jaar. Al die tijd heeft jouw lichaam voor jou gewerkt. 38 jaar lang is jouw lichaam jou trouw geweest. Jouw "lelijke" kaken hebben38 jaar lang jouw voedsel gemalen om jou in leven te houden. Misschien denk je nu: hadden die kaken dat maar niet gedaan, dan had ik dit probleem nu niet.

Hoe kijk jij naar het werk dat jouw lichaam tot nu toe voor jou verricht heeft?

Liefs Wim

ria | 04-11-2007 | re

Hoi Wim,

Leuke vraag, met andere woorden bedoel je meen ik: ben blij dat je nog gezond bent.

Moet ik dat wel wezen, ik lijd enorm onder de ondragelijke eenzaamheid en hoe de tijd te verdrijven. Dmv mijn gezondheid heb ik geprobeerd mijn uiterlijkte veranderen door flink aan te komen. Nu wordt dat bestempeld als obsessie door bvde dieetist, zelfs als ik zeg dat ik nu veel meer met rust word gelaten nu ik 15 kilo ben aangekomen. Ik word eerlijk gezeg doodmoeier van het feit om mezelf steeds te moeten verdedigen waarom, hoe en wat en alle katten die ik krijg op te vangen (bv het aanplakken van een stoornis) dan die strijd tegen de kwellende eenzaamheid en tijd (want dood gaan we toch wel allemaalhiep hiep hoera)

wim | 04-11-2007 | Dood is onze enige zekerheid

Hoy Ria,

Ja, inderdaad hiep hoy. Ook ik ben blij dat het leven eindig is. Het is de enige zekerheid die we hebben. En de rest is onzeker. In welke mate kun jij daar mee leven, dat je slechts maar n zekerheid hebt?

Verder heb jij mijn opmerking over dankbaarheid naar jouw lichaam niet begrepen. Ik heb niet gezegd dat jij blij moet zijn dat je gezond bent. Dat weet ik nog niet eens , omdat jij je daar nooit over uitgelaten hebt. Ik leg jou niks op. Je moet niks. Ik zeg je alleen dat jouw (lelijke) kaken al 38 jaar lang jouw voedsel gemalen hebben. Dat is een trouwe dienst die zij aan jou bewezen hebben. En volgens mij is dat de hoofdtaak van je kaken. Dat je kaken ook nog mooi zijn is voor jouw lichaam en voor jouw overleven van ondergeschikt belang. Jouw kaken verrichten hun taak waar ze voor bestaan. En ik wijs je er op dat je hen voor die taak dankbaar mag zijn. In welke mate vind jij dankbaarheid een vies woord?

Nog een vraag voor je.

Wat zou je graag willen dat het leven jou geeft?

Kus Wim

wim | 05-11-2007 | Sterker nog,

ik vroeg jou helemaal niet om dankbaar te zijn naar je lichaam. Ik zei jou niet dat jij je lichaam dankbaar moet zijn. Waar staat dat?

Ik vroeg jou: "Hoe kijk jij naar het werk dat jouw lichaam tot nu toe voor jou verricht heeft?" Daar geef jij geen antwoord op. Je gaat verder met je eigen ding. Dat is het ding dat mensen jou niet moeten. Het wantrouwending, begrijp je?

Jij geeft geen antwoord op mijn vraag. Jij begint over iets heel anders. Jij schuift mij in de schoenen dat ik wil dat jij blij bent dat je gezond bent. Je suggereert dat jij iets moet van mij. Daarmee breng je mij in verwarring. Zie je hoe makkelijk communicatie op drift gaat? Ik wil je vragen om zorgvuldig te lezen. Het zou jammer zijn als wij elkaar verkeerd gaan begrijpen door slordigheden.

Dus nogmaals de vraag: "Hoe kijk jij naar het werk dat jouw lichaam tot nu toe voor jou verricht heeft?"

En lieve schat. Ik zie dat je lijdt. Daarom ben ik nog steeds hier. Niet uit medelijden. Maar ik neem een deel van je lijden over, waardoor jouw lijden minder wordt. Ik lijd met jou mee.

In welke mate wil jijook, dat jouw lijden minder wordt?

Ik heb gezien dat ik een groot deel van mijn leven niets anders gedaan heb dan mijn lijden vergroten. Kennelijk wilde ik dat. Ik had het niet in de gaten. Ik zelf was de oorzaak van mijn groter wordend lijden. Ik was een echte masochist en soms ben ik dat nog. Elke dag was ik bezig om mensen uit te dagen om mijn lijden te vergroten. Ik zag dat ik naar pijn verlangde. Ik had het niet door dat ik dit deed. Neem dus ook deze vraag serieus. En kijk of jij herkent dat jij ook al je tijd "verdrijft" met het vergroten van jouw lijden. Het enige wat telt in het leven is dat wat er echt is en niet zoals het leven eigenlijk hoort te zijn en niet is. Durf te kijken in je spiegel van waarheid.

Kus Wim

barbara | 15-11-2007 | gezichtsvorm

hoi ria,

ik kwam zomaar via wat surfen op deze site.

Ik vind het heel erg voor je dat je zo over je uiterlijk in zit.Het valt mij echter op dat je je wel heel erg richt op 1 ding.Ikzelf heb ook een lang,smal gezicht en vind dit zelf niet zo mooi, echter anderen vinden mijvaak (objectief)gezien best een mooie meid.Mensen constaterenook soms dat ik een fijn smal gezichtje heb, er is ook weleens een negatieve opmerking gemaakt.Ik vond dit niet leuk maar waarom zou ik me daar op focussen mijn andere trekken zijn allemaal mooi.Maar waarom denk jesteeds dat dat precies bij die gezichtsvorm hoort??Ik bedoel er zijn zat vrouwen met een smal gezicht die wel degelijk mooi zijn (kijk eens naar modellen).Je zegt ook ergens:een lang , smal gezicht met alle bijbehorende trekken, zoals een lange neus, grote kin, lelijke tanden etc etc..waar baseer je dit op.Denk je dat mensen met een breed gezicht of welke gezichtsvorm dan ook dit soms niet kunnen hebben?Die babes waar jij het over hebt, die hebben echt niet allemaal ronde koppen hoor.Je zegt ook tegen een ander iemand of diegene weleens uitgezocht heeft waarom zij zo'n lang /smal gezicht heeft.Maar we hebben toch allemaal onze eigen vorm er is toch niet 1 vorm die helemaal nooit mooi kan zijn?Ik ben met je eens dat heel ingevallen niet echt mooi staat omdat het ongezond lijkt, maar dit kunnen mensen met een breed gezicht ook hebben en misschien staat dat nog mannelijker.Ik las ook een stukje over een andere vrouw die eigenlijk tevreden is met haar uiterlijk en die er ook best goed uit ziet in mijn ogen.Jij gaat echter zeggen dat je veel van jezelf herkent (in negatieve zin), nou als jij er zo uit ziet als deze vrouw heb je in ieder geval geen probleem. Ik ben echt benieuwd hoe jij eruit ziet dan.

Je schrijft ook ergens dat je een vriend hebt, hoe ziet hij jou dan?En..is er echt helemaal niets dat je mooi aan jezelf vindt?je ogen, mond, huid etc?

davina | 25-11-2007 | ria

De tranen sprongen in mijn ogen toen ik jouw stukje las.

Dit kan toch niet waar zijn!

Ik denk dat je zelf veel te gefixeerd bent op je uiterlijk.

Vroeger dacht ik ook dat ik lelijk was, omdat ik op school erg gepest werd.

Nu zie ik dat ik over het algemeen veel mooier ben, dan mijn klasgenoten van destijds.

Maar door dat gepest van vroeger, vind ik mijn uiterlijk nu zeer belangrijk, n ik ben er erg tevreden mee.

Maar van mijn vrienden etc. vind ik de binnenkant pas echt belangrijk, de buitenkant boeit mij niet.

Jaren terug heb ik een poosje een relatie gehad met een ongen die niet zo knap was.

Toen kreeg ik van alle kanten te horen, dat ik wel wat "beters"zou kunnen krijgen.

Walgelijk gewoon!

Maar als jij jezelf echt zo lelijk vind, en je hebt er zo'n verdriet van, dan zou ik er wel iets aan laten doen.

Ik weet niet hoor, maar ik kan niet geloven dat er niets aan te doen is.

Ik heb wel eens op tv gezien, een vrouw die een zeer grof gezicht had, mannelijk eigenlijk, dat die zich helemaal heeft laten ombouwen tot een soort barbiegezicht.

Dus als het bij jouw echt zo erg is, is er volgens mij zeker iets aan te doen.

Maar ik denk dat het belangrijkste is, dat je mensen om je heen krijgt, die je accepteren zoals je bent.

Want je bent even veel waard als ieder ander, onthoud dat goed hoor!

liefs van Davina

ria | 26-11-2007 | re

Hoi Barbara,

Je zegt dat er wel eens een opmerking over gemaakt is. Ik heb het mijn hele leven al aan moeten horen. Ik kon geen poot buiten de deur zetten of ik werd uitgelachen. Mensen staarden me echtna, ach...bizar gewoon... en dan die familie nog..

Technisch gezien weet ik natuurlijk niet precies hoe het zit ivm tanden en kaak, maar ik heb altijd een smalle kaak gehad en naar mijn mening is dit duidelijkte zien aan de buitenkant. Maar dat volle vrouwengezichtenhet aantrekkelijkste zijn is wel duidelijk. Ik heb zelf ook een vrij klein gezicht. Moeilijkte vergelijken zo maar ik kijk wel eens in de spiegel bij het fitness en zie dan wat nu nog opvalt toch die ingevallen wangen zijn. Ik las pas een stukje over Sarah Yessica Parker en dat die wordt afgekraakt dat ze niet mooi is. Dus overal blijkt wel uit dat deze gezichtsvorm niet bar aantrekkelijk is. Je ziet niet voor niks bij heksen puntkinnen en oude vrouwen die ingevallen zijn. Ik denk dat er een verschilis tussen smal,ovaal en extreem smal. Je hebt mooie modellen die een smaller gezicht hebben, maar dat is mooi opgevult, deze gezichtsvorm word dan ook ovaal genoemd en niet smal.

Hoi Davina,

Ik kreeg van de plastische te horen dat het een te groot risico zou zijn (alle technische termen even achterwege latend). En dat er wel meer "lelijkere" mensen rondlopen en daar moest ik het maar mee doen. Ik vond die uitspraak zeer bot!

De vrouwelijke plastiche zij dat het normaal was dat er mensen rondlopen die iemand beetpakken en dan door de menigte schreeuwen "mensen, kijk eens wat een lelijkerd".

Wat vinden jullie,

is dit iets wat meer gebeurd en er dus gewoon "bijhoort" en ik me dan maar aanstel ofzo?

Hoi Wim,

Lief dat je nog steeds de moeite neemt om te reageren!

Eerlijk gezegd weet ik niet of ik nog wel wil leven de laatste tijd. Ik loop nu wel weer bij de hulpverlening en bij ex-6.

liefs, Ria

barbara | 26-11-2007 | kortzichtige mensen

hoi ria,

als ik het goed begrijp gaat het jou dus niet echt om het smalle, lange, maar het extreme zoals lange puntige kin en heel ingevallen gezicht? ik heb begrepen dat het bij jou wel wat minder is door dat je wat in gewicht bent aangekomen, maarben je nu wel tevreden over je lichaam, in ieder geval wel prettig dat je gezicht er mooier door geworden is.

over sarah jessica parker, ikzelf vind haar niet echt niet lelijk ook al heeft ze een wat duidelijke kin en wat ingevallen kaken, ik denk dat het meer een combinatie van factoren is , ze heeft een wat grotere neus en wat kleinere ogen.echter ik vind haar een mooie vrouw en als je in dat artikel verder leest , lees je ook dat tal van mensen het helemaal niet eenz zijn met de opinie van anderen.de mensen die op plaats 2, 3 etc stonden kwmen er ook niet ebst vanaf en die waren ook absoluut niet lelijk.

en wat je zegt over iemand in een menigte die je aanklampt om anderen te vertellen dat je lelijk bent, vind ik echt achterlijk..wat een stomme achterlijke kortzichtige mensen!!

een ander omlaag halen terwijl ze zelf onzeker zijn, waarom zouden ze het anders doen!ik heb hier gewoon geen woorden voor eigenlijk..ik vind het echt heel erg voor je, maar toch denk ik zeker te weten dat ook jij mooie punten heb in je gezicht en zeker in je karakter.

ik wens je heel veel succes met alles en hoop dat het beter met je zal gaan, niemand heeft het recht alles zo voor jou te verpesten!!

wim | 28-11-2007 | Ria

Hoy Ria,

Waarom ik het doe, dat weet ik niet. Maar elke dag kijk ik even een keer in jouw verhaal. Ik begrijp je dilemma en ik voel je verlangen aan om hier verandering in aan te willen brengen. Ik gun je zo dat jou dit gaat lukken.

Soms is het belangrijk een stap te zetten, zoals ik in de bijdrage van Davina lees.

Ik kan je alleen maar aanmoedigen om een stap te zetten in de richting van gelukkig worden. Ook al kost je dat veel geld. Het is belangrijk voor je.

Als jij jezelf lelijk vindt en dit al jaren zo vindt, kun je daar lang en breed over praten en je kijk veranderen. Maar jij vindt dat zo. Dat heeft ook gevolgen. Vroeg of laat kom je er niet om heen om hier verandering in aan te willen brengen. Dan zijn motieven niet meer belangrijk en gaat het alleen nog maar over de sterkte van jouw wil. Dan is ook niet meer belangrijk wat anderen daar van vinden. Op deze site staat de wil om je zelf mooier te willen maken ter discussie. Je hebt die vrije wil en die wil is helemaal van jou. Blijf je zelf trouw en volg die wil. En als die sterk is doe er dan wat mee.

En als je na intensieve inspanning alles gedaan hebt om verandering aan te brengen en het lukt je niet dan mag jij jezelf belonen met acceptatie dat je zo bent. Dat is volgens mij de volgorde voor jou.

Wat vind je er van om in deze topic een foto te plaatsen van je gezicht. Zou dat niet een geweldige stap van overwinning voor je zijn? Een stap in de richting vanverantwoordelijkheid nemen voor wie je bent?

Sterkte en kus Wim

ria | 01-12-2007 | re

ha Wim,

HA,ha kijk maar naar deze foto's dan krijg je een goed beeld van mij:

http://www.girlscene.nl/pages.php?page=304041&start=250&

ria | 02-12-2007 | re

ps lees ook even het commentaar erbij:

het gros vind carrie erg lelijk

wim | 02-12-2007 | Girlscene

Hoy Ria,

Ben vanmorgen even wezen kijken.

De kwaliteit van de blonde foto van Carrie vind ik beter dan die waar zij brunette is. Logisch dat men Carlie blond mooier vindt. Nederlandse mannen vallen statistisch gezien meer op blond. Hoe dat bij Nederlandes vrouwen zit, geen idee.

Ik heb de fotoos van Carlie zorgvuldig bekeken. Ik zie dat zij geen ronde vrouwelijke vormen heeft, maar hier en daar iets hoekigs. Ze heeft ook een adamsappel. Wel niet zo groot als de mijne maar toch. Dus het is mogelijk dat zij een ingreep MTV heeft laten verrichten.

De site lijkt me een paradijs voor T&T-ers.

Nu even over het gezicht van Carrie. Ik vind haar gezicht niet uitgesproken vrouwelijk overkomen. Wel een gezicht om goed mee door het leven te komen. Ook een gezicht waar mannen op kunnen vallen. Misschien niet zo veel, maar veel mannen hebben maakt je leven onnodig ingewikkeld. En is al complex genoeg, lijkt me.

Ben jij member van girlscene? Kom jij ook daar op het forum. Ik zag in lifestyle, leven & liefde, een artikel getiteld: "geef een boost aan je zelfvertrouwen". dat vond ik bv. wel een artikel voor jou om op te reageren. Maar je stond daar niet bij.

Verder wel een aardige site.

Groet Wim

damian | 04-12-2007 | ria

als iemand geen standaard gezicht heeft is ze meteen lelijk? sorry hoor!als jij werkelijk op SJP lijkt heb je dacht ik niette klagen.ik snap dan ook niet dat je deze verwijzing van haar opstuurt.kan me niet voorstellen dat plastisch chirurgen tegen haar zeggen dat ze echt ronduit lelijk zou zijn (zoals jij aangeeft wat tegen jou is gezegd door plastisch chirurgen).enne mensen die op zo'n forum reageren zijn toch over het algemeen alleen maar mensen die vanachter hun pc lekker een ander naar beneden halen.

E. | 05-12-2007 | Reactie op Davina:

Davina: "Ik denk dat je zelf veel te gefixeerd bent op je uiterlijk."

O mijn god.. Of de wereld is gefixeerd op uiterlijk. En dat laatste is OOK waar. heel waar. Niemand onkomt eraan en ik ook niet. Het IS zo. Je kunt het niet veranderen en dat gaat ook helemaal niet.En dat is het em juist. Je kunt je niet niet fixeren op je uiterlijk als je al zo lang alleen bent en op zoveel bent afgrekend vanwege je uiterlijk. Ik weet hoe dat is. Mooie mensen hebben het makkleijk zeg ik altijd. Ik weet wel dat je het goed bedoelde maar dit soort uitspraken kun je het beste laten.Het valt namelijk niet helmaal in goede aarde. Het geeft namelijk aan hoeveel onbegrip en ontwetendheid er wel niet heerst over dit onderwerp "schoonheid, idealen en wat wel of niet hoort"

Realiteit is dat schoonheid wel degelijk telt. Voor iedereen. Niemand ontkomt eraan en niemand die er niet vatbaar voor is. Sex sells en dat is al genoeg bewijs zonder een scriptie te hoeven schrijven van 35 paginas.

Ik leef ook met Ria mee. Ik zit namelijk in eenzelfde schuitje en woon in purmerend. Van niemand krijg ik begrip of erkenning voor mijn lijden hiervoor. En vooral erkenning is belangrijk. Zeggen dat wij ons niks moeten aantrekken van uiterlijk ed. is echte inzin. En dat begrijpen wij als geen ander. Ik bedoel je niet aante vallen hoor davina, het is ook voor anderen dieop eenzelfde naive manierdenken. Je kan ja pas alleen losmaken van je uiterlijk als je of geaccepteerd wordt door je omgeving (wat meestal maar even is onder vrienden en uiteindelijk gaat niemand met je mee om sex mee te hebben en eindig je toch weer alleen), Of al helemaal niet zo lelijk bent dat je, zoals Ria en mij, op veel frontenwordt afgerekend vanwege het uiterlijk en wordt buitengesloten. En door de idealen te verhoegn in een rap tempo via de media worden er steeds meer mensen buiten gesloten vanwege een verschuiving van het schoonheidsideaal.

Maja..

Trouwens Davina is een leuke naam. Ken een paardenliefhebster die ook Davina heet.

wim | 06-12-2007 | Aan E.

Dag E,

Je schrijft: "Mooie mensen hebben het makkelijk zeg ik altijd."

Hoe weet jij dit?

Ik neem aan dat voor jou makkelijk de voorkeur heeft boven moeilijk, klopt dat?

Hoe weet jij dat een makkelijk leven beter is dan een moeilijk leven?

Groet Wim

Lonneke | 19-06-2008 | poehee2

In plaats van al het geneuzel van "ik voel me afgewezen, lelijk en eenzaam" en het geneuzel van "ik wijk af" kun je inderdaad misschien beter met een psycholoog gaan praten.

Ria, dit klinkt misschien heel vreemd van een klein 20-jarig meisje, maar je zou zelf door de verpakking heen moeten kijken. Wanneer je een cadeautje krijgt pak je het toch ook uit? Zlfs als het in een prachtige verpakking met strikjes en lintjes op de stoep staat.

Iedereen weet dat Barbie ht ideaal is. Iedereen weet ook dat dt ideaal niet te halen is, je zou namelijk op zn minst 2 meter lang moeten zijn, je voeten bestaan niet meer, je ogen nemen zo'n 40% van je gezicht in, je neus is een hobbeltje geworden, oren heb je neit meer en met je lange blonde(!!!!!) haar kun je je niet bestaande kont mee afvegen.

Pak eens een spiegel op een moment dat je blij bent, kijk naar jezelf en kijk eens niet kritisch. Zelf ben je namelijk het meest kritisch over je uiterlijk. Ik heb afgelopen weken gejnkt over mn kapsel nadat de kaspter wr niet luisterde naar wat ik wilde en mn haar wr verpest was. Dat ik een blaar op mn lip heb omdat ik zo stom was een loeihete vork te gebruiken. Maar ondanks mn kapsel en mn blaar blijf ik mooi, ik ben tevreden met mezelf. Zodra jij het zelfvertrouwen hebt om hardop te zeggen dat je er wel degelijk mag wezen en dat de wereld een stuk minder mooi is omdat jij thuis zit, pas dan zal de wereld als jij buiten stapt zeggen "Wauw! daar is Ria!!"geloof me

Wim | 11-07-2008 | Mooi van binnen

Lieve Ria,

De website van moeizaamcontact is vernieuwd. Ben je al een keer wezen kijken? Ik ontvang hun nieuwsbrief, dus ik word op de hoogte gehouden van de vernieuwingen. Ineens moest ik weer aan jou denken. Daarom kom ik even hier kijken hoe het met je gaat.

Elke dag kijken dat houd ik niet vol. Het is nu zo,n 8 maanden geleden dat ik voor het laatst gereageerd heb, maar daarna nog vaak gekeken of jij nog wat schrijft.

We hebben het nu als maar gehad over jouw uiterlijk, je buitenkant. Door mijn vak als meubelmaker word ik er met de jaren niet mooier op. Ik heb mijn vingers niet allemaal meer en er beginnen allerlei gezwellen overal te groeien. Bij het repareren van mijn afgezaagde vingers gebruikte de chirurg huid van mijn bovenarmen. Daar zitten nu ook nog littekens. Afgelopen vrijdag hadden we onze jaarlijkse familiereunie, waar ik opmerkingen kreeg over mijn vingers. Mijn broers en zussen begrijpen niet dat ik geen werk doe, waar ik geen beschadigingen door oploop. Ze vinden het zo zonde dat ik zo lelijk word. Is dit nou een oordeel of een waarneming. Zij vinden het zonde en zij vullen hun leven anders in. Zij zeggen meer over zichzelf dan over mij. Ik heb hen gezegd, dat wij allemaal lelijker worden als we ouder worden. Schoonheid is beperkt houdbaar, zoals ik hier geleerd heb. Maar van binnen worden we steeds mooier.

En dat merk ik zo duidelijk bij jou. Van binnen ben je zo mooi, zo warm, zo zacht, zo integer, zo kwetsbaar. Waard om te bestaan.

Ik hoop dat je nog iets van je laat horen.

Groet Wim

Wim | 11-07-2008 | Het doel van schoonheid

Lieve Ria,

Laten we eens aannemen dat jij vroeg of laat die uiterlijke veranderingen aan je lichaam voor elkaar te krijgt, waar je nu zo naar verlangt.

Waar wil je deze schoonheid voor gaan benutten in je leven? Wat zijn je plannen met de schoonheid die je dan verworven hebt?

Waar verlang je naar op het moment dat je verlost bent van je uiterlijke lelijkheid?

Liefs Wim

ria | 18-10-2008 | re

Wat ik verlang klinkt misschien als woorden van een simpele ziel.

alles van waarde is weerloos

ja ik ben simpel, het lot heeft anders doen bepalen

wat ik verlang is te kunnen doen en laten wat ik wil, te kunnen gaan en staan waar ik wil.. geen sluiproutes meer hoeven in te gaan.. Een kwetsend woord zal iedereen moeten kunnen verdragen. Enorme vernederingen ondergaan niet.

O FHOTOSHOP zij gijt geprezen: wat kan ik er anders gaan uitzien al is het maar met 1 simpele (volgensartsen) ingreep..

Niemand ontkomt meer aan de enorme impact van het goed er uit moeten zien, en dan heb ik het niet overBarbie (Lonneke)

Zet de tv maar aan en de 1 na de ander goed uitziende man of vrouw komt aan je voorbij...

million dollar wedding,rayman laat (of hoe heten ze) show dit show zus, goed tijden.. ach en ga zo maar door.. worden we niet allemaal onbewust gehersenspoelt? De tv is niet meer weg te denken uit de hollandse huiskamer. De mooie koppen zo normaal geworden datje schrikt als je een foto van jezelf ziet.. hey...ik zie er nietzo uit,kan ik mij wel aanmelden om een showprogramma bij te wonen?

Op veel sites en forums kan men lezen hoe menigeen aan zich laat sleutelen..

een beugel na je veertigste..

mijn neuscorrectie..

welke kliniek raad jij mij aan..

en dan de reacties die erop volgen...ontelbare mensen die zich al hebben laten opereren en maar wat blij zijn met hunnieuwe kleineneus of perfecte rij aangemeten tanden enz. Blijkbaarheeft de media diekrenterige nederlanders toch over de streep getrokken en zien velen het als een noodzaak om mee te komen met het nieuwe zijn.

Wim | 14-11-2008 | Selecteer zorgvuldig

Lieve Ria,

Je schrijft: "Zet de tv maar aan en de 1 na de ander goed uitziende man of vrouw komt aan je voorbij"

Vind je het nodig om elke dag naar de TV te kijken?

Heb je al eens geprobeerd om 14 dagen lang geen TV te kijken, geen tijdschrift in te zien en geen krant te lezen. Het gekke is dat je dan ook voldoende op de hoogte bent van wat er om je heen gebeurt en de kans op gelukkig zijn vele malen groter is.

Je kunt bv. meer naar de radio gaan luisteren dan wordt de informatie niet verstoord door de jouw opgedrongen beelden. Dan mag je de beelden zelf scheppen en dat is beter voor de geest en voor je fantasie.

Probeer het eens 14 dagen uit en kijk wat er met je gebeurt.

Ik kijk nu ongeveer sinds 6 jaar alleen nog maar naar de spaarzame TV uitzendingen die ik van te voren uit de TVgids gehaald heb en ik heb in 2002 de krant opgezegd. Ik ben meer naar de radio gaan luisteren. Een van de betere dingen die ik in mijn leven gedaan heb. Ik ervaar televisie net als jij als een hersenspoeling. Ik bepaal zelf of ik dat toelaat.

Voor wat tijdschriften betreft maak ik een selectie. Naast mijn vaktijdschriften is Happinez favoriet. Voor mij een topper. Ik ben twee jaar geabonneerd geweest op Libelle om te ontdekken hoe vrouwen geindoctrineerd worden. Het werd me duidelijk. Mijn vrouw begreep niet waarom juist ik een abonnement op Libelle wilde. Ook mijn vrouw haat haar uiterlijk en ik wil haar graag begrijpen.

Lieve schat, ik wens je toe dat jij zelf de regisseur wordt van jouw leven.

Liefs Wim

ria | 29-12-2008 | re

en dan hebje ook nog internet...

zie daar al die foto's/hyves/forums en mooi jong nederland laat ZICH ZIEN!!!!!!!!!!!!

en mag ik dan nu eens een mooie beugel krijgen om eindelijk eens te kunnen gaan leven en uit mijn mooie celletje te kunnen kruipen?

dank u god

bidden dat het vergoed wordt..bid u mee?

Wim | 30-01-2009 | Dat is nog wat ik voor je kan doen.

Ja ik bid mee.

Ik gun je zo dat jij gelukkig wordt, Ria. Jij bent een van de mensen uit de lange lijst mensen die elke morgen aan mijn aandacht langs laat gaan en ik elke morgen diep vanuit mijn hart toewens dat ze gelukkig mogen worden, zich veilig voelen en zich goed mogen voelen.

Wim

Ria | 31-05-2009 | re

Dank je Wim,

lief van je!

Wil je aub ook nog met mij meebidden of dat de groep van stichting ex-6 mag blijven bestaan?

hetis de laaste strohalm voor mensen die een extreme lijdensweg bewandelen

ria | 10-07-2010 | re

even een update:

nog steeds traumatisch over mijn kaak

ik vraag gesprekken aan bij hulpverlening voor advies..

toch operatie?

na jaren nog onzeker en ongelukkig..

ria | 17-07-2010 | re

lisa | 10-10-2010 | 'Lelijk' gezicht

Hallo,

Ik heb de eerste paar posts gelezen, en begrijp je compleet! heb nog niet alles gelezen, ga ik zeker nog doen!

Ik denk dat het zowiso goed is dat je erover wil praten met mensen met dezelfde gevoel......Ik kan je geen advies geven omdat ik zelf helemaal in de war ben en zwaar onzeker over mijn gezicht ben maar kan wel me verhaal met je delen en dat je zeker niet de enige bent die met deze gevoelens om moet gaan!

Ik ben zelf niet in me jeugd jaren door me gezicht gepest........maar ik heb wel een aantal jaar in me jeugd een aantal sexueel traumatische ervaringen gehad, waar ik liever niet te diep in wil gaan omdat ik het heb weggestopt en liever niet die kraan wil open draaien....Het komt erop neer dat ik liefde zocht en door me gezicht geen liefde kon vinden en dus me lichaam en sex moest geven om (dacht ik) liefde te krijgen.......Dat is zelfs na de traumatische ervaringen zo door gegaan en heb ik met volle verstand wetend dat ik er pijn door krijg toch steeds weer dezelfde keuzes gemaakt waardoor mannen in mijn leven mij dus alleen voor sex en geld gebruikte in de naife hoop dat ze van me zouden houden omdat ik zoveel voor hun deed.......Maar elke keer weer zeiden de 1 na de ander, ''wie hou je voor de gek, je gezicht is zo lelijk je bent alleen maar goed voor 1 ding, geen 1 man zal ooit van je houden omdat je op deze wereldbol bent gezet om gebruikt te worden voor sex niks meer alleen maar minder, je hebt een goddelijk lichaam maar dat is dan ook het enige en geen 1 man kan van een lichaam houden, een man word verliefd op een hoofd niet op een lichaam, een man word geil door een lichaam en daar heeft hij geen hoofd bij nodig'' Dus jaren lang dat door verschillende 'vriendjes' te horen gekregen te hebben, ben ik dus ook gestopt om op 'dat soort mannen' te vallen, want nogsteeds hoopte ik dat het aan hun karakter lag en niet zo zeer aan mij........

De paar 'lieve' mannen na die tijd hebben mij in het begin beter laten voelen, maar de aapjes kwamen snel uit de mouw.....Geen 1 van die 'normale lieve mannen' wouden een relatie met me beginnen en zagen mij dus ook net zoals de 'bad boys' mij zagen....Tuurlijk hebben ze mij dat op een nette manier verteld niet op een harde manier maar het kwam op hetzelfde neer, super mooi lichaam, beste sex die ze ooit hebben gehad maar door 1 of andere reden niet verliefd genoeg om een relatie mee te beginnen......Die 1 of andere reden weet ik wel zeker dat het me gezicht is....maar heb het niet gevraagd.....

Dus door me hele leven single te zijn, ben nu 30 en nooit zelfs een 'normale' relatie gehad! alleen maar langdurige sexuele relaties begin ik natuurlijk de 'slechte' mannen te geloven dat hun gelijk hadden.....

Geloof het of niet, heb zelfs om toch te bewijzen dat ik niet zo lelijk ben aan mezelf aantal jaar geleden als model aan de slag gegaan........Tuurlijk was ik te klein en te oud om in de fashion industrie te beginnen, maar glamour modellen leken ook heel mooi, tuurlijk ging het om hun lichaam maar als ze een 'lelijk' hoofd zouden hebben zouden ze geen werk krijgen dacht ik.......Tja vele fotografen wilden met me werken, en vond het werk zelf ook heel leuk om te doen, in het begin was het een zelfverzekerd boost! kreeg foto's te zien dat ik dacht van wow kan toch een mooi gezicht hebben van bepaalde hoeken.......maar van andere hoeken natuurlijk niet maar die foto's werden natuurlijk niet uitgekozen.....de mensen in de wereld zelf dus de casting buro's fotografen etc etc vonden me geweldig (tuurlijk voornamelijk door me lichaam en in hun woorden me uitstraling) maar realiteit kwam hard aan toen ik een video opnamen had gedaan voor een bedrijf waarbij ik uit 110 echt mooie vrouwen was uitgekozen! De klanten dus de consumenten van dat bedrijf konden commentaren geven op de video van dat bedrijf waar ik dus in bikini danst: de comments waren hard, ik bedoel echt hard! tientallen comments die verschrikkelijk waren 90% bestond uit mannen! Het enige positieve was me lichaam maar over me hoofd was de meest ergste dat ik ooit in me leven gehoord heb! Dat was dus ook het einde voor mij wat betreft het 'model leven' kon het niet aan en vond het zo raar dat al die profs uit de wereld zoveel potentie in me zagen als model terwijl de klanten/consumenten totaal niet op een model zoals mij wachten, volgens de profs was ik geschikt voor modellenwerk door me lichaam en uitstraling, maar ik ben geen model als ik dat soort commentaren niet aankan, en dat kan ik totaal niet! niet met mijn verleden en mijn onzekerheid! Ik was als model begonnen juist om te bewijzen dat ik niet zo lelijk ben maar door die commentaren is duidelijk gebleken dat ik dus wel degelijk zeer lelijk ben............

De probleem is dat ik aantal aspecten van me gezicht niet mooi vind maar vind mezelf nog steeds niet 'lelijk' als ik in de spiegel kijk.....maar door mannen blijkt dus dat ik zeer lelijk ben in me gezicht.........en alle soorten mannen: bad boys, lieve mannen, slimme mannen, 'nerds' hebben dat ook op allerlei manieren aan me verteld, een zeer mooi zelfs goddelijk lichaam en voor sommige mannen een sexy look/uitstraling in de ogen maar in principe niet een mooi gezicht zelfs lelijk, niet een gezicht om op te vallen voor een man....maakt niet uit welke soort man!!!!!!!

Het enige wat ik wil is een partner, die mij niet alleen voor sex gebruikt en die mij mooi vind hoe ik ben van binnen EN van buiten incl me gezicht........en tot nu toe waren er 2 mannen die echt heel lief waren en me echt van binnen mooi vonden.....maar niet van buiten en dus niet verliefd op me konden worden en 'onze' relatie als vriendschap met sex zagen niet als meer dan dat.

Ik ben nu dus ook totaal anders gaan kleden, totaal bedekt zodat mannen niet mijn lichaam kunnen zien, ook in de zomer! lange mouwen, tot de nek lijn bedekt, draag lange rokken zodat men me figuur niet goed kan zien.....nogsteeds is het een zeer nette en classic stijl dus nog wel vrouwelijk maar als man kan je me lichaam iniedergeval niet meer zien, wel me vorm en silouette maar er zijn vrouwen in het dagelijks straatbeeld waar je de halve billen op straat kan zien dus ben niet in de aandacht, en eerlijk gezegd voelt het goed en voel ik me meer zeker over mezelf, ik krijg niet meer te horen 'hey hoer' op straat, dus dat doet me goed! Ook ben ik gestopt om uberhaupt nog sex te hebben met een man als hij geintereseert is in mij.........ik wacht dus tot de huwelijk, zeer extreem maar is denk ik logisch aangezien ik me hele leven gebruikt ben voor alleen sex.....sex is iets heel moois en zelfs na een traumatische jeugd ivm misbruik en jaren alleen maar gebruikt te worden voor sex zie ik nogsteeds sex als iets wat uit liefde kan komen en als iets zeer moois als beide partijen van elkaar houden.......

De grote vraag: Hoe zie ik er dan uit?

Me lichaam, slank, 1,65, in verhouding bijna 'perfect' wat mensen als perfect omschrijven, grote volle (volgens alle mannen in me leven: zeer mooie) DD borsten, ronde strakke kontje, wespen taille, mooie huid, wel wit/bleek maar dat vind iedereen dus mooi bij me staan........

Me uitstraling is omdat ik dus nogsteeds op momenten zeker ben: erotisch (zelfs met me bedekte kleding, snap niet waarom) zelfverzekerd, tikkeltje naif, verlegen en volgens de profs in de modellen wereld ook een 'vamp' uitstraling......die combinatie volgens vele is dus wat mij 'mooi' maakt.......

Me gezicht, is dun, erg dun, smal en zeer spits.......dunne lippen, hoge jukbeenderen, maar zeer ingevallen wangen, lelijk gebit, littekens van acne, grote grove porieen, zeer lange neus, ook nog een grote bobbel op me neus (door een man geslagen 10 jaar geleden) me onderste kaak staat wat achteruit.......een zeer bottig gezicht. Enige 'negatieve' wat ik van vrouwen heb gehoord is of ik ziek ben, of ik wel genoeg eet, of ik anorexia heb, of ik afgevallen ben, of ik coke gebruik.....terwijl dat allemaal NIET zo is! ik weeg altijd tussen de 55 en 60 wat dus zeer goed en gezond is voor mijn lengte! Een muisje/heksen gezicht dus, me ogen zijn 'mooi' groen/blauw/grijs amandel gevormd, en mooie vorm wenkbrauwen, me haar is lang donker stijl en dik......me ogen zijn op zich mooi maar zijn niet groot genoeg om te compenseren voor de zeer bottige gezicht en zeer lange neus.......me haar is supermooi en gezond maar doordat het stijl is maakt het me gezicht nog smaller en langwerpig (heb ALLES wat je kan bedenken met me haar gedaan, permanenten, alle kleuren van de regenboog, extensions waves voor volume kort haar, medium lang haar etc etc) maar het meest gezond en mooist staat toch me natuurlijke donkere kleur, lang en permanent is verschrikkelijk want het laat me haar er dood uitzien! dus stijl is het best........

Tja het klinkt niet als einde van de wereld maar nogsteeds vinden mannen mij niet mooi (zelfs lelijk) om een relatie met me te beginnen, en dat is een zeer pijnlijk feit want ik vind het wel belangrijk om een partner te hebben en ooit een moeder te zijn........carriere hobbys etc is leuk maar ik wil niet alleen door het leven, dat zal en wil ik niet loslaten! En dat komt helaas alleen door me uiterlijk........En natuurlijk wil ik ook geen partner die mij mooi van binnen vind maar lelijk van buiten dat is niet een leven voor mij, tuurlijk is het niet belangrijkste in een relatie maar wel de basis en hoop dat de man ook schoonheid in de niet perfecte gezicht kan zien.......en dat kunnen ze dus wel maar alleen voor sex.......

De enige 'hoop' die ik nog heb is chirurgie......programma zoals 'the Swan' heeft me laten zien dat het wel degelijk mogelijk is om een gezicht wat 'niet mooi' is wel mooi te maken door chirurgie, maar vele andere voorbeelden laten weer zien dat er niet zoveel mogelijk is.......Het kost ontzettend veel geld, en natuurlijk gaat het bij mij om een neuscorectie om de hump weg te halen, de neus te verkorten en een minder spits gezicht te hebben, maar sommige voorbeelden van neuscorrecties zie ik dat de neus nogsteeds zeer lang is na de operatie en dat vind ik nou jammer en dat zou een nachtmerrie zijn, de ingevallen wangen kunnen gevuld worden dmv opvullen van eigen vet of een ander opvul middel, en permanent met een implantaat, ook de lippen kunnen op dezelfde manier gevuld worden....Voor acne littekens zijn er methoden met zuur of laser om het minder opvallend te maken......Dat is me enige hoop voor nu, maar het kost een hoop geld en ik weet niet of de chirurgie zoveel verschil kan maken......Aan zo een programma als de Swan te zien wel, maar aan de voorbeelden die chirurgen hier in NL hebben niet zoveel verschil en toch kost het een hoop! Ik ga ervan uit dat het iniedergeval beter word dan nu, maar of daardoor mannen mij niet meer willen gebruiken voor alleen sex en wel echt verliefd op me worden weet ik niet.........Ik hoop het........Ik vind mezelf eerlijk gezegt wel ok zo maar mannen dus blijkbaar niet en niet genoeg voor een relatie........en een feit is dat het door me gezicht komt.........

Ik begrijp hoe je je voelt!!!!!!!! Heel andere verhaal, maar ieders verhaal is ook weer anders.....het komt wel op hetzelfde neer dat ik ook dood ongelukkig ben door me gezicht, maar ik zie nog hoop door operaties.........

Ik wens je iniedergeval het allerbeste toe!!!!!!!!!!!

Groetjes Lisa

ria | 18-12-2010 | normaal

heerlijk lijkt me dat er normaal uitzien...

http://www.youtube.com/watch?v=S_Vf30ZdNTI&feature=related

Ria | 20-12-2010 | Re

Hoi Lisa,

Ik wil je nog bedanken voor je openhartige verhaal.

Ik lijd nog steeds onder mij rare lange smalle gezicht trouwens.

Soms schrik ik zo erg van de foto's van mezelf:

een vrouwenlichaam met een mannengezicht erop.

Een vrouw met een lang smal gezicht iszo raar om te zien

Ik probeer nogsteeds aante komen in de hoop dat mijn gezicht dikker wordt

maar het is bijna onbegonnen werk om tegen de stress en frustratie opte eten

en door het kracht-trainen val ik enorm af maar als ik niet train val ik ook af

hetis een hel zonder eind

..en dan altijd die blikken in de sportschool... ik durf vaak niet in een hempje te lopen dan krijg ik nog meer gestaar

ook van mannen waarschijnlijk om mijn mooie lichaam en mijn rare gezicht en ook vrouwen kunnen het niet laten te staren ook al zijn ze zelf ook niet perfect en te dik

ik voel me alleen op mijn gemak als er nog en lelijke vrouw aanwezig is die heeft nog een smaller gezicht dan ik (ja hoeis het mogelijk..)

ik voel me dan weer een beetje goed.. ik ben niet de raarste of leijkste..

heel gemeen maar zo werkt het

ria | 28-12-2011 | re

Het laatste nieuws is dat ik weer te horen heb gekregen van de hulpverlening dat ik "maar moet accepteren dat ik een 5 ben.."

ria | 15-04-2012 | re

15-04-2012

Lotgenote gevonden...

Sta er tenminste niet meer alleen voor!

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]