galerie

Peggy | 05-06-2007 | zelfbeeld

Even wilde ik dit verhaal als reactie op het persoonlijke stukje van Anna plaatsen. Maar aangezien mijn tekst erg lang werd staat het nu onder het kopje 'verhalen'.

Herkenbaar verhaal van Anna. Als kind was ik ook zo'n spicht. Rokjes wilde ik absoluut niet aan, mijn benen waren net touwtjes. Daarnaast had ik rood haar met sproeten en was ik verlegen. Als klap op de vuurpijl verscheen er in mijn pubertijd een bril op mijn neus en een beugel in mijn mond. Ik vond mijzelf lelijk. De rest van ons gezin zag er wel leuk uit. Alhoewel dat mijn eigen interpretatie is, want mijn familie heeft mij nooit negatief benaderd wat betreft mijn persoon of uiterlijk. Maar als gevoelig, verlegen, bangerig, en onaantrekkelijk kind tel je in deze maatchappij minder mee. Stoer, brutaal, lef en goed ogend is de standaard. Dus het dagelijkse leven met al zijn ervaringen zorgde voor een negatieve associatie, met als gevolg een negatief lichaams- en zelfbeeld. Tegelijkertijd ben ik een enorme streber, een perfectionist. De lat ligt altijd hoog (ter compensatie waarschijnlijk). Ik heb er van alles aan gedaan om dat lelijke eendje te veranderen in een goed uitziende zwaan. Mijn haar met extensions, mijn witte huid met 'bruin zonder zon', altijd aan de lijn (na die touwtjes benen kreeg ik in de pubertijd zo'n peerfiguur), modieuze kleding en last but not least een borstvergroting. Nou, is dat niet iets om trots op te zijn? Eindeljik mooi, maar gelukkig? Nou nee, en zeker niet in de zin dat mijn uiterlijk nu voor zo'n goed gevoel zorgt. Soms wel, wanneer ik opgetut ergens heenga en complimenten krijg. Ik heb continu een soort bevestiging nodig. Maar de onzekerheid blijft. Nu zie ik er nog aardig uit, maar stel dat ik ouder word en de aandacht van andere mannen uitblijft, wie zorgt ervoor dat ik dan overeind blijf?

De enige die mij kan stutten ben ik zelf. Vandaar dat ik (zoals ik al eerder vermeldde) de cursus 'lekker in mijn lijf' heb gevolgd. De cursus heeft bijgedragen aan het herkennen en manipuleren van mijn gedachten over mezelf. Ik zie ook zeker de absurditeit van bepaald gedrag in. Maar het is een sterk mechanisme. Het is moeilijk je negatieve lichaams-,zelfbeeld een halt toe te roepen. Het lukt in ieder geval niet met alleen een mooi uiterlijk.

Eind juni hebben we een laaste 'boost-bijeenkomst' van de cursus. Kijken hoe het iedereen is vergaan en wat er is blijven hangen de afgeleopen zes weken. Omdat je toch snel weer in het oude patroon van negatief denken vervalt, is het goed om elkaar af en toe te blijven ontmoeten. Zo houd je elkaar makkelijker op het goede spoor. Is het misschien een idee om een groep te starten met mensen met een negatief lichaamsbeeld? Wij zijn al met een clubje van vijf van de cursus. Als er animo voor is hoor ik dat wel.

Hilde | 05-06-2007 | zelfbeelden

Hallo peggy,

Wat knap dat je je negatieve zelfbeeld zo hebt kunnen verbeteren! het is ook zo zonde eigenlijk om jezelf altijd maar lelijk te vinden, en van dure cosmetische operaties die je zelfvertrouwen niet eens verbeteren. En ik durf te wedden dat je helemaal niet lelijk bent, ik heb rood haar met sproeten juist altijd heel mooi gevonden (maar misschien komt dat omdat mijn moeder en broers rood zijn). Als kind gepest worden is ook vrijwel altijd desastreus voor je zelfvertrouwen, ik was als kind ook zo angstig en onzeker en erg gevoelig voor pesterijen. Ik heb ook wel interesse in die cursus over zelfbeelden en het 'praatgroepje'. In welke stad wordt dat eigenlijk gehouden?

Groetjes, Hilde (23 jaar)

Peggy | 07-06-2007 | reactie op hilde 'zelfbeeld'

Hi Hilde,

Allereerst bedankt voor je leuke reactie.

Op 20 juni hebben wij de laatste officiele bijeenkomst van de cursus 'Lekker in je lijf'. De cursus vindt plaats in de stad Groningen. Het praat groepje zal daar ook in de buurt zijn, b.v. in Zwolle. Ik zal vragen of er vervolgcurssen zullen plaatsvinden en waar. Zelf verhuis ik weer naar het westen van het land, dus wie weet kunnen we daar ook wat met een praatgroepje doen. Er waren ook nog een paar anderen geinteresserd in de cursus. Ik laat het je (jullie) t.z.t. weten.

Paul | 15-06-2007 | lekker in je lijf

Hi Peggy, een medecursist, ik denk dat door dit meer persoonlijke verhaal van je en over de cursus dat er misschien laagdrempeliger animo zal zijn voor een praatgroepje, ik heb zelf nog niet veel kunnen reageren daar mijn voornaamste internettoegang in het internetcafe in de openbare bibliotheek is en die is nog tot a.s. maandag gesloten ivm laatste resteje renovering. Ik zal maandag, beloofd een perssonlijk stukje meer over me zelf plaatsen over vroeger en waarom ik die cursus ben gaan volgen en mijn ervaringen en hoe het in het heden gaat met zelfbeeld lichaamsbeeld.

Paul | 22-06-2007 | Mannentorso

Hoi Peggy, Je opmerking over dat de mannentorso bij forum staat en niet zoals voor vrouwen bij verhalen (vind ik nog steeds gemis) wel te zien is, of ik ben flink kippig geworden of je bedoelt links als een van de plaatjes onder linkse kolom (over mannen)?

julian K | 23-06-2007 | confirmatie

Hey Peggy,

Waar ik erg benieuwd naar ben, hoe zag jullie gezin eruit, wat betreft jongens/meisjes en leeftijd?

Het is niet erg hoor om bevestiging te zoeken. Daar kan je op een vrolijke manier mee om gaan en op een dramatische manier.

Je verteld in een eerder bericht over andere dingen dan uiterlijk die een positief gevoel over jezelf kunnen geven. Is dat al het geval of werk je daar nog aan?

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]