galerie

Wim | 28-04-2007 | Solidariteit

Hallo boze en blije vrouwen,

Na zo'n 6 weken meelezen op deze site krijg ik het gevoel dat de groep vrouwen, die lichaamscorrectie afkeuren, groter is dan de groep die het als een welkome uitkomst zien voor hun vraagstukken.

Dat maak ik op uit de boosheid en ergernis die klinkt uit de verhalen. Zo vaak werd het gevoel van vernedering en mens onterendheid beschreven.

Juist in deze boosheid ligt de energie opgeslagen om je eigen krachtige antwoorden hierop in het dagelijks leven te gaan geven. Dat maakt naar mijn idee boosheid en ergernis juist zo waardevol.

In veel verhalen wordteen oproep gedaan aan vrouwen om zich gezamelijk te verzetten tegen de oprukkende populariteit van deze cosmetische ingrepen. Een oproep tot solidair zijn met elkaar tegen de commercie. Het lijkt hier of veel vrouwen zich als een gewillige prooivan het schoonheidsideaal zien en zich er op persoonlijk niveau nauwelijks tegen kunnen wapenen.Evenals bij de vrouwenemancipatie het geval was zijn opnieuw de solidariteitsverwachtingen hoog gespannen.

Mag ik jullieeen paar vragen stellen?

1.In hoeverre acht jij je zelf sterk genoeg omvanuit je eigen kracht een voor jou passend antwoord te geven op de verleidingen die de commercie je in deze tijd biedt?

2.In welke mate denk jedat je de solidariteit van andere vrouwen nodighebt om je zelf sterker te makeneeneerlijker antwoord op het schoonheidsideaal tekunnen geven, om zodoende wel trouw te kunnen blijven aan jezelf?

3.Wat zou je zelf kunnen doen thuis, in je gezin, op je werk, in je straat,in je directe omgeving, om jouw kijk op schoonheid en lelijkheid duidelijk te kunnen maken?

4. Hoe solidair zijn jouw eigen vriendinnen?

5.Op welke manier geniet jij in je leven van zowel schoonheid als van lelijkheid? In hoeverre kun je ook lelijkheid bij jezelf aanvaarden?

Groet Wim

Marije Kooij | 01-05-2007 | Wim's enquete

beste wim,

na al de woede/ frustratie op deze site vind ik het wel verfrissend om je'kleine enquete'te lezen. Ik voel me op een of andere manier geroepen om antwoord te geven op je vragen, aangezien de veruiterlijking van de maatschappij ook invloed heeft op mij, als jonge 18-jarige vrouw :)

1.Ik vind mezelf sterk genoeg om te kunnen zeggen dat wat ik in de commercie zie aan 'verleidingen' geen invloed hebben op mijn identiteit. Ik registreer ze, ik onthoud ze, ik overweeg ze (mooie kleertjes, likje mascara, labellootje)maar ik laat mijn persoonlijkheid er niet door schaden. Als jonge vrouw heb ik wel gemerkt dat de buitenwereld bepaalde verwachtingen heeft van je 'verschijning' en dat je in sommige kringen in een kwaad daglicht komt te staan als je jezelf niet volsmeert met weet-ik-het-wat. Vandaar dat ik mij fijn voortbeweeg in kringen waarbij mensen naar mijn binnenkant kijken. Het enige antwoord wat ik op de commercie heb is dat ze vooral moeten bijschaven aan de mensen wat ze willen, maar dat niemand ooit perfect genoeg zal zijn, en niemand zou dat ook moeten willen zijn. Ik heb meer respect voor een man of vrouw die mensen kan 'verleiden' of verrassen met zijn/haar persoonlijheid, dan met een prachtig opgedofte opperlaag.

2. Deze vraag vond ik heel interessant, want hier speel je dus in op het groepsgedrag. Ik zal dan dus ook maar eerlijk toegeven dat bijna al mijn vriendinnen make-uploos door het leven gaan - en ook nog eens prachtig zijn! Of dit invloed heeft gehad op mijn kijk op de commercie?Ik zou niet weten hoe het mij vergaan wasals ik andere vriendinnen/ of een andere familie gehad had. Wat wel van groot belang is geweest is dat ik 1 vriendin heb waarmee ik er heel goed over heb kunnen praten/discussieren, dus in zekere zin ben ik wel geholpen in het creeeren van eenpositief zelfbeeld. Maar hebben we dat niet allemaal nodig? Mensen die ons vertellen dat we fantastisch zijn?Als het aankomt op deze actie, vind ik het positief dat we allemaal onze verhalen laten horen, maar je hebt wel gelijk als je ons laat nadenken over het feit dat je dat ook moet kunnen zonder dat iemand het touw in handen neemt, zoals Sunny Bergman. Ik zou het zeer teleurstellend vinden als een meerderheid van deze site-bezoekers zou aangeven dat ze pas na het zien van de documentaire zijn wakkergeschud over deze kwestie. Ik was in ieder geval al een tijdje langer wakker.

3. Ik zou heel graag een tijdschrift/kunstblad willen uitgeven met alleen maar foto's (kunstzinnig/mooi) van alledaagse mensen- met uiteraard pakkende teksten/verhalen over maatschappelijke onderwerpen.Ik ben nog jong, dus wie weet. Voor de rest praat ik er veel over, om verschillende ervaringen aan te horen enik probeerde mensen in mijn omgevingook duidelijk te maken dat schoonheid ECHT van binnen zit, door ze te steunen en ze speciaal te laten voelen.

4. De een meer dan de ander. Iedereen heeft te maken met de beslommeringen van onze maatschappij, maar ik kan denk ik wel zeggen dat bijna al mijn vriedinnen meer bezig zijn met de binnenkant dan de buitenkant - maar nu hebben wij wel makkelijk praten want we zijn allemaal prachtige jonge, slanke vrouwen met een goede opleiding in zicht.

5. Lelijkheid.Dan moet ik even nagaan wat ik bij mensen, en mezelf,echt lelijk vind en dan moet ik je eerlijk zeggen, dan kom ik niet verder dan 'ik zou het niet weten'. Ik vind lelijkheid een raar woord, vooral omdat ieder mens iets moois heeft. Ja! ook die ene met die bierbuik/grote haakneus/puisten/psoriasis/wijnvlek/geamputeerd been/zwarte tanden/scheef gezicht/bochel - moet ik doorgaan? Misschien pas als we met z'n allen collectief op een eiland gaan zitten zonder alles wat we hier hebben, dat we dan pas doorhebben dat we leven achter een rookgordijn?

En schoonheid/danwel lelijkheid vind ik beiden interessant. Maar niet zoals ze het plaatsen in 'Tempation Island' of 'Joe the Millionair' - hoe het ook heet, ik krijg er de rillingen van. Schoonheid en lelijkheid in maatschappij/kunst/mens/natuur vind ik wl interessant. En dan bij de mens voornamelijk in zijn karakter en gedragingen. Ik geniet van mensen, in alle vormen en maten, het is de mens zelf die wat moois moet maken van het leven, en als ze dat gedaan hebben zijn ze allemaal even mooi.

poeh,

je hebt me wel enthousiast gemaakt met je vragen, hopelijk kon je er doorheen komen ;)

Groetjes,

Marije Kooij

S. | 01-05-2007 | Wim's enquete

Wim,

leuk initiatief. Ik draag graag mijn steentje bij. Ik ga helemaal eerlijk antwoord geven, ook al weet ik dat mijn antwoorden niet zo "...en ze leefde nog lang en gelukkig" zijn...

1.In hoeverre acht jij je zelf sterk genoeg omvanuit je eigen kracht een voor jou passend antwoord te geven op de verleidingen die de commercie je in deze tijd biedt?

1-Ik ben een lafaard. Ik zie wel wat er gebeurt en ik vind het niet juist. Maar het lukt me niet om hier boven te staan. Als mijn zus en mijn vriendin weer een nieuw dieet hebben gevonden, laat ik me weer meeslepen in de kalorieen-wedloop. Om me vervolgens weer schuldig te voelen dat ik mijn principes op dit gebied erdoor laat ondersneeuwen. Ik merk dat deze tweestrijd bij mij groter wordt, omdat mijn andere zusje, die dik is, zich juist extra onzeker gaat voelen door ons gedrag. Voor haar zou ik willen dat ik hier wat meer weerstand tegen kon bieden. Ze zeggen dat het probleem zien al de helft van de oplossing is, dus er is nog hoop.

2.In welke mate denk jedat je de solidariteit van andere vrouwen nodighebt om je zelf sterker te makeneeneerlijker antwoord op het schoonheidsideaal tekunnen geven, om zodoende wel trouw te kunnen blijven aan jezelf?

2-Ik heb dit zeker nodig en heb er moeite mee om dit soort vrouwen te vinden, omdat ik veel tijd in mijn werk steek. Ik werk voornamelijk met mannen en ik ontmoet daarom veel meer mannen dan vrouwen. Dit jaar heb ik me als doel gesteld nieuwe vriendinnen te zoeken. Als iemand nog tips heeft, hulp is welkom...

3.Wat zou je zelf kunnen doen thuis, in je gezin, op je werk, in je straat,in je directe omgeving, om jouw kijk op schoonheid en lelijkheid duidelijk te kunnen maken?

3-Ik zeg tegen iedereen dat ik aan iedereen wel iets moois kan ontdekken. Dat is ook zo. Heel af en toe ontmoet ik een vrouw met wie ik een praatje kan maken. Dan zeg ik altijd iets positiefs over haar uiterlijk (als dat binnen de situatie past). De reakties zijn meestal hartverwarmend.

Met name de mannen in mijn werksfeer zijn erg kritisch op het uiterlijk van vrouwen, zonder daarbij hun eigen uiterlijk mee te wegen. Hier zeg ik soms wat van. Daar reageren ze meestal niet op. Ik hoop wel dat het ze aan het denken zet.

4. Hoe solidair zijn jouw eigen vriendinnen?

4-Ik heb verteld dat ik een 'tape-plakker' ben. Ze wisten nog niets van dit initiatief. Ze reageerden afwijzend. Ze zijn het er niet mee eens.

5.Op welke manier geniet jij in je leven van zowel schoonheid als van lelijkheid? In hoeverre kun je ook lelijkheid bij jezelf aanvaarden?

5-Mijn baas is heel knap. Een echte adonis. Heel groot en gespierd en met een groot hoofd, grote handen en volle lippen. Omdat hij zo groot is zit zelfs de grootste maat t-shirt strak om zijn armspieren heen. Daar kijk ik soms stiekem naar. Lastig als hij net iets heel ingewikkelds aan het uitleggen is, want daar krijg ik dus maar de helft van mee. Maar ik zal nooit laten merken dat ik iemand aantrekkelijk vind, omdat ik me dan schaam. Wat denk ik wel, zo'n lelijk eendje.

Op dagen dat ik me wel mooi voel, durf ik meer te flirten en dat doe ik dan ook wel. Ook met vrouwen (in de spaarzame gevallen dat ik ze tegenkom). Niet dat ik lesbisch of bi ben, maar ik weet hoe goed het voelt om een complimentje over je uiterlijk te krijgen. En dat vind ik leuk om te weten dat iemand anders zich dan ook zo goed kan voelen.

Mijn eigen lelijkheid kan ik niet accepteren. Mijn zusje is veel mooier dan ik. We zijn altijd erg close geweest en werden daardoor veelvuldig met elkaar vergeleken. Dit is denk ik de oorzaak van mijn onzekerheid over mijn uiterlijk. Tot op het moment dat men mijn zusje ontmoet, vinden ze mij een mooie vrouw. Daarna lijk ik op te lossen in de lucht. Voor een groot deel door mijn eigen onzekerheid, maar ook een deel doordat mensen haar nu eenmaal mooier vinden. Hoewel ik dol ben op mijn zusje, is voor mij nu wel het moment aangebroken om meer afstand van haar te nemen en andere vriendinnen te zoeken.

En Wim, durf jij zelf ook met de billen bloot? Ik ben wel benieuwd naar jouw eigen antwoorden...

marije | 01-05-2007 | S.

Beste S.

ik wil graag even reageren op het feit dat jij je 'minder' voelt dan je zusje. Ik denk niet dat als mensen jou ontmoeten en daarna je zusje dat ze dan minder over je gaan denken. Of denken, dat weet ik zeker.Jij bent gewoon jezelf.Het is heel belangrijk dat je jezelf blijft zien als een individu en niet als een 'produkt van' of 'het zwarte schaap' of 'dat ene zusje van die mooie vrouw'. Ik heb zelf alleen een broer dus weet niet echt hoe het is, maarik hebveel vriendinnen die wel een zus/zussen hebben, en concurrentiestrijd hoort daar uiteraard wel een beetje bij.

Je merkte op dat je nogal close bent met je zus, zie dit ook zeker als een gelijkwaardige vriendschap! Zussen kunnen ook een hele goede steun voor je zijn. Over vriendinnen maken: daar hoef je geen tips over te krijgen, als je gewoon jezelf bent trek je meteen de mensen aan die jou leuk vinden en het fijn vinden om tijd met je door te brengen. Dan kan er altijd een leuke, langdurige vriendschap uit groeien.

Ik wens je heel veel sterkte,

Marije

S. | 02-05-2007 | @Marije

Marije, dank voor je raad. Voor jouw leeftijd ben je wel al wijs, zeg.

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]