galerie

Laura | 20-04-2007 | zelfwaardering door anderen

Lieve lezers,

Ondanks dat ik heel blij ben met dit initiatief/ deze internetsite, valt me wel ietsopvallends op aan het lezen van de meeste verhalen van vrouwen in de rubrieken.

De verhalen beginnen steeds met de onzekerheid die de vrouwen voelden of voelen en daarna hoe zij zich nu voelen. zij schrijven dan dat ze nu eindelijk tevreden zijn over hoe zij eruit zien en dat ze nagefloten, bekeken worden, goedgekeurd worden door mannen etc. Ook besluiten velen hun verhaal met 'ik mag mijzelf gelukkig prijzen dat ik een man heb die mij accepteert zoals ik ben'. Hoezo??? Wanneer deze vrouwen nog steeds op deze manier denken, zijnzij er dus nog steeds niet en begrijp je totaal niet waar het om gaat! Is dat dan het uiteindelijke doel? Om toch weer goedgekeurd en geaccepteerd te worden door een man?Ook dan wordt er nog steeds voor jou bepaald wat wel mooi en wat niet mooi is! Weer moet je voldoen aan een bepaalde norm. Als je op straat nagefloten wordt, is dat dan een teken dat je geaccepteerd wordt zoals je bent? Nee, want nafluiten doen ook weer diezelfde zielige mannetjes die meedoen aan die bimbocultuur, die cultuur waar deze site nu juist TEGEN is. Ik ben niet tevreden met mijzelf wanneer ik nagefloten wordt, of wanneer een man tegen mij moet zeggen dat hij vindt dat ik ok ben zoals ik ben. Dat moet je ZELF doen, anders begrijp je werkelijk niet waar dit allemaal over gaat. Het gaat er juist om dat nu de norm voor wat mooi is wordt bepaald voor vrouwen. Geloof mij, een vrouw die er bijvoorbeeld slonzig of niet 'sexy' gekleed uitziet, wordt echt niet nagefloten. En welke vrouwen dan wel? Degene die er bloot bijlopen, mooie haren, jonge vrouwen, etc. Ik denk dat iedereen wel kan bedenken waar mannen over het algemeen naar fluiten en waarnaar niet.

Concluderend kan ik zeggen dat vrouwen zelf ook hun goedkeuring verlenen aan en instemmen met de norm, het feit dat voor hen bepaald wordt wat mooi is en wat niet. En niet de vrouw zelf. No steeds zijn vrouwen afhankelijk van wat anderen van hen vinden en dan pas, als zij hen goedkeuren, vinden vrouwen zichzelf ook goed genoeg. En ze zijn mannen nog dankbaar ook en vinden dat zij zichtzelf gelukkig mogen prijzen, wanneer de partner hen ok vindt zoals ze zijn. Dat is toch een zeer trieste zaak.....

L. Troost, 25 jaar, Rotterdam

Wim Mulder | 21-04-2007 | Onafhankelijk zijn is gewoon niet waar

Hoy Laura,

Je schrijft: "Nog steeds zijn vrouwen afhankelijk van wat anderen van hen vinden en dan pas, als zij hen goedkeuren, vinden vrouwen zichzelf ook goed genoeg."

Op welke leeftijd heb jij deze wijsheid ontdekt. Als jij hier het woord "vrouwen" vervangt door mensen, dan klopt het ook nog steeds.

In werkelijkheid is ieder mens afhankelijk van de ander. Maak jezelf niet wijs dat je dat niet bent. Alles wat jij en ik nu weten danken wij aan anderen. Alles hangt met elkaar samen. Je kunt daar dankbaar voor zijn en je hoeft daar niet onder gebukt te gaan. Onafhankelijkheid is een illusie. Die bestaat gewoon niet. Hier is eerder sprake of je het erg moet vinden dat je afhankelijk bent. Is afhankelijk zijn echt een probleem? Afhankelijk zijn hoeft niet te betekenen dat je geen eigen antwoorden meer mag geven op je situaties.

Mannen zijn ook afhankelijk van vrouwen. Zonder vrouwen bestonden ze nog niet eens. Is het zo erg om afhankelijk te zijn? Dat ben je gewoon. Of je nou mooi of lelijk bent dat maakt niet uit. Je bent afhankelijk van anderen. Ook die "bloedmooie"modellen kunnen niet bestaan zonder de ondersteuning van hun omgeving. Zonder hun vrouwelijke managers zouden ze de top niet bereikt hebben. Het zou wel erg arrogant klinken als je denkt dat je het in het leven alleen wel kunt.

Ga er echter niet onder gebukt dat je afhankelijk bent, maar benut die afhankelijkheid om je verder te ontwikkelen en dit mogelijk weer aan anderen doorte geven.

De grote verleiding van onze welvaart is dat wijkans lopen van onszelf te gaan verlangendat we het met al ons geld alleen moeten kunnen. Zo worden we allemaal einzelgangers. Teveel eenzaamheid doet je vanzelf weer verlangen naar verbondenheid.

Willen wij echt zo graag verlost zijn van de invloed van andere mensen? Stel jij vrijheid op een hoger plan dan gebondenheid? Geloof jij daar in? Is het volgens jou de bedoeling datvrouwen onafhankelijk moeten zijn?Wordt dit de nieuwe norm?

Het lijkt er op of afhankelijkheid een vies woord is.

Volgens mij kun je beter maar de werkelijkheid onder ogen zien en aanvaarden dat je in het leven moet laveren tussen telkens twee tegenpolen. Tussen afhankelijk en onafhankelijk, tussen twijfel en zekerheid, tussen gebondenheid en vrijheid, enz. Het bereiken van onafhankelijk zijnis gewoon niet waar.

Wim

S. | 23-04-2007 | Zelfwaardering

Ik ben het wel eens met Laura. Ik ken in ieder geval wel het dubbele gevoel. Aan de ene kant voelt het prettig als je wordt nagefloten, maar aan de andere kant denk ik dan "waarom heb ik dat nu zo nodig? Waarom kan ik niet gewoon genoeg hebben aan wat ik zelf vind?"

Ik denk dat een groter deel van wat vrouwen van hun lichaam vinden zou moeten bestaan uit wat zij zelf vindt. De invloed van mannen (en andere vrouwen) zou kleiner moeten worden.

marjan | 25-04-2007 | fluiten

Zou moeten zijn is een utopie. Wat is dat is. Volgens mij fluiten mannen al eeuwen lang naar vrouwen. Heeft iets te maken met de hormonen, denk ik. Aandacht trekken, aandacht krijgen. Een spelletje tussen de seksen. Geniet ervan als je het leuk vindt. Stel je grenzen als het je niet bevalt. Het duurt niet eeuwig. Op een gegeven moment is het voorbij, en dat is ook lekker. Kun je gewoon ontspannen over straat lopen.

De mens is een soort dier. Je lichaam is gebouwd om de soort te doen overleven. En omdat we ons niet ongeslachtelijk voortplanten zijn er manieren nodig om contact tussen de seksen tot stand te brengen. Fluiten is één van manieren om je duidelijk te maken dat je gespot bent. Dat is alles.

marije kooij | 03-05-2007 | Complimenteer er maar op los!

Ik denk dat je niet met een maat moet meten. Geluk komt uit jezelf, maar je mate van antrekkelijkheid wordt onder andere bepaald door de waardering die je krijgt van anderen. Het is aan jezelf om te bepalen welke waardering/complimenten jij gebruikt om waardering voor jezelf te ontwikkelen.'Wat heb jij een mooie ogen zeg!' 'Goh wat heb jij een prachtige huid! zo natuurlijk!' en sommige gaan meer voor 'wat heb jij lekkere tieten' 'je ziet er echt geil uit'. Op het moment dat je je geluk alleen van de waardering voor je aantrekkelijkheid laat afhangen, ben je fout bezig.

Je hebt zeker een punt hoor, mensen zouden ook vanuit zichzelf voor de spiegel moeten kunnen staan en durven te zeggen 'goh, wat zie ik er leuk uit vandaag' zonder dat ze dat eerst van iemand gehoord moeten hebben. Maar zo simpelligt het niet, want als jij heel je leven nooit complimentjes over je uiterlijk hebt gehad, maar het wel bij anderen ziet gebeuren, dan is het niet zo makkelijk om zoiets uit jezelf op te brengen. Laten we dus gewoon positief zijn tegen elkaar en er lekker op los complimenteren!!

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]