galerie

Francel | 18-04-2007 | Pornografie

Porno en liefde gaan niet samen

Pornografie is geen liefde. Het is het masker dat liefde om zeep helpt door zich het meest zichtbare kenmerk van liefde eigen te maken: lichamelijke intimiteit. Onder het mom van liefde wordt intimiteit verkracht. En toch sluipt het menige slaapkamer binnen onder het mom van liefde.

Het meest verraderlijke masker is het masker dat liefde veinst. Het schadelijkste gif maakt gebruik van een goede vermomming waarmee het wordt opgenomen door het lichaam. Dit gebeurt alleen wanneer het dezelfde kenmerken vertoont als de stoffen die het lichaam nodig heeft om voort te bestaan.
Zie je hoe fataal dit is? Omdat het lichaam zich vergist leidt overlevingsdrift tot zelfdestructie. Dat maakt het mogelijk dat de intentie heel anders is dan het uiteindelijke resultaat.
Zo ook kun je je vergissen op geestelijk vlak, in menselijk gedrag. Vanuit goede intenties keuzes maken die leiden tot een vorm die er haaks op staat. Veel verslavingen zijn hier een voorbeeld van. Het is dan zaak om dit te erkennen en opnieuw te zoeken naar een vorm die beter past.


Pornografie is geen liefde, het is het masker dat liefde om zeep helpt door zich het meest zichtbare kenmerk van liefde eigen te maken: lichamelijke intimiteit. Onder het mom van liefde wordt intimiteit verkracht. En toch sluipt het menige slaapkamer binnen onder het mom van liefde.
Onze geest absorbeert wat we krijgen voorgeschoteld, omdat het refereert aan iets dieps en heel wezenlijks, onze overlevingsdrift. Volgens mij ontstaan hierdoor pijnlijke misverstanden in de beleving van seksualiteit en intimiteit binnen een relatie. Veel mensen zijn geneigd seks voor liefde aan te zien, maar seks is niet per se liefde, het kan een uiting van liefde zijn. Je zou liefde kunnen omschrijven als het verlangen jezelf te verbinden.

Wat pornografie van seks maakt is geen liefde. Pornografie ontbindt in wezen in plaats van te verbinden. Het snijdt seks los van de liefde, lichaam los van geest, sensatie los van persoonlijkheid. Het schept afstand tussen mensen die uiterst intiem met elkaar zijn en daarmee miskent het de essentie van intimiteit.
Omdat pornografie het miskennen van liefde inhoudt op een manier die heel diep gaat en daardoor des te pijnlijker is, is het wel het meest kwetsend wanneer je pornografische handelingen verricht en dito behandeld wordt terwijl je van de ander houdt.
Daarom vind ik dat pornografie eigenlijk niet thuishoort binnen een liefdesrelatie, ten minste niet onder het mom van liefde. (mensen moeten zich niet verplicht voelen seksuele handelingen te verrichten die tegen hun gevoel indruisen) Ik ben niet tegen creativiteit op het gebied van seks, vindt vooral uit wat je écht fijn vindt, maar zorg er ook voor dat het voor beiden genieten is.


Porno hoeft van mij niet verboden te worden. Hak elkaar in mootjes of smeer elkaar in met stront, mits je er allebei achter staat. Doe wat je wilt, maar noem het géén liefde. Pornografie rukt lust los uit de harmonieuze context van liefde en schept hierdoor ruimte voor het gewelddadige aspect dat aan lust ten grondslag ligt.
Lust is in wezen overlevingsdrift; een wonderlijk en zeer krachtig mengsel van angst en verlangen, doortrokken van het mysterie zelf. Los van een liefdevolle/invoelende context is lust gewelddadig. Ik wil niet zeggen dat lust slecht is, nee, overlevingsdrift is de basis van wat we zijn en van alles wat er is, maar het is niet het énige wat we zijn. Ik ben er voor om lust te integreren in het verlangen naar verbondenheid. Wees hartstochtelijk in de liefde!

In pornografie gaat het grotendeels om het in de praktijk brengen van seksuele fantasieën waarvan macht en geweld (denk aan SM) vaak een onderdeel zijn. Daarom is het zo belangrijk dat mensen hierin hun eigen grenzen en die van een ander bewaken.
Ik denk dat lust misschien wel een onmisbaar onderdeel uitmaakt van seksualiteit en dat lust iets gewelddadigs heeft. Dat is in mijn ogen niet verkeerd, zolang het maar samengaat met emotionele betrokkenheid en tederheid.
Dat de meeste mensen ook gewelddadige fantasieën hebben beangstigt me niet. Ik ben niet snel meer onder de indruk van het geweld dat ik in mijzelf en in anderen tegenkom. Dat niet iedereen beschikt over een groot inlevingsvermogen en een ontwikkeld geweten, beangstigt me wel. Geweld in de praktijk vind ik schokkend.


Ik vind dat de media een vreemd en onrealistisch beeld scheppen van seksualiteit; het toont extreme vormen van seksualiteit als zijnde normaal. Ik denk dat mensen hier zeker door beïnvloed worden, al zal lang niet iedereen alles in de praktijk brengen. Naar mijn idee krijgen mensen via de media een seksuele identiteit opgedrongen die verre van ideaal is en soms zelfs ronduit schadelijk.
Pornografie houdt ons een illusie voor omtrent seksualiteit, terwijl het heel essentiële dingen miskent. Emotionele betrokkenheid, liefde, gekwetstheid, haat/zelfhaat, jaloezie, het willen voldoen aan een ideaalbeeld, zwangerschap en geslachtsziekten zijn taboe. Dat vind ik ongezond.
Nu vrouwen in ons ruimdenkende landje er al vrijwillig toe overgaan zichzelf te laten besnijden (omdat de vrouwen in seksbladen dat ook hebben gedaan), vraag ik mij af waar we mee bezig zijn. Hoe vrij zijn mensen eigenlijk? En hoever gaat de tirannie van het opgedrongen ideaal?

Ik spreek alleen voor mijzelf, maar ergens hoop ik dat ik vrouwen en mannen die niet spreken (en die zijn er) een stem geef waarin ze zichzelf kunnen herkennen. Het is echt niet zo dat mijn seksleven nu saai is, maar voor anale seks, facial, deepthroat en fisting bedank ik. Daarnaast vind ik de afstandelijke, ontedere benadering van porno persoonlijk kwetsend.
Het is voor mij moeilijk om aan te geven aan welke porno ik denk in mijn betoog. De ene porno is de andere niet. Ik keer me tegen alle seksuele handelingen die als kwetsend worden ervaren. Natuurlijk is het zo dat wat de één als kwetsend ervaart dat voor een ander niet zo hoeft te zijn.
Of iets wel of niet kwetsend is hangt af van heel veel factoren. Wat voel je voor de persoon met wie je het doet? Zijn jullie intenties in overeenstemming met elkaar en in overeenstemming met de vorm die jullie kiezen? Voelt jullie relatie gelijkwaardig of niet en zijn jullie allebei in staat je eigen grenzen aan te geven tegenover de ander of laat je je grenzen uit angst (om iemand te verliezen of teleur te stellen) of opofferingsgezindheid (uit misplaatste liefde) overschrijden?

Tommy | 18-04-2007 | reactie porno

Eerlijk gezegd vind ik dit een nogal overtrokken stuk over pornografie. We leven nu eenmaal in een vrije maatschappij en die brengen ook zaken voor die niet iedereen bekoren. Voor mannen is porno ook zeker geen liefde. Porno is gewoon porno. Liefde is heel wat anders, daar komt intimiteit bij om de hoek kijken. Ik heb het idee dat het nogal eens de vrouwelijke hoek is die zicht stoort aan porno, terwijl mannen er geen probleem mee hebben. En laat mannen nu net de doelgroep zijn. Je moet je niet storen aan die belachelijke uiterlijke kenmerken van vrouwen in porno. Die zijn alleen ingevoerd om het seksuele te benadrukken.

Mijn tweede punt is dat vrouwen ook een soort porno hebben. Je hoort nooit iemand over damesromans of huilblaadjes zoals mijn geheim. Dat zou je ook kunnen bestempelen als intimiteit die niemand wat aangaat. Het heeft gewoon te maken met de behoeften van mannen en vrouwen. En als het je niet bevalt, kijk je het niet.

Francel | 26-04-2007 | sexuele vrijheid

Wat mij betreft houdt sexuele vrijheid op waar ik of de ander zijn/mijn waardigheid verlies.

Gek genoeg wordt het symbool van de gedegradeerde man/vrouw rijkelijk uitgebuit.

De porno atrice is het resultaat van wat men denkt dat mannen graag willen. Het is een beeld dat voor zowel vrouwen als mannen degraderend is.

Omdat vrouwen aan het beeld willen voldoen waarvan ze veronderstellen dat mannen dit willen gaan vrouwen zichzelf meten en worden ze gemeten met een facade. Ook mannen meten zichzelf hieraan, maar in een mindere mate.

De facade wordt goed gefinancierd en breed uitgemeten (probeer het maar eens niet te zien! Zelfs zonder TV ontkom je er niet aan.) , maar wie verteld ons over de psychische en lichamelijke misere?

Wie helpt ons wanneer we tegen de walging, de leegte en de (zelf)haat aanlopen?

Mensen die heel goed weten waar ze mee bezig zijn, 100% acher hun handelingen staan en ervan genieten heb ik niks te melden,

maar de mensen voor wie dat niet geld zou ik willen zeggen; Laat je niet mishandelen uit misplaatste liefde of vanuit het idee dat je anders niet opwindend genoeg zou zijn. Sex mag nooit een alibie zijn om jezelf te laten misbruiken of een ander te misbruiken.

Zowel vrouwen als mannen kunnen mishandelen en zowel mannen als vrouwen lijden hieronder.

Wellicht zullen veruit de meeste mensen anderen niet bewust geweld aandoen en komt het veel voor dat iemand simpelweg in de veronderstelling is dat wat voor hem/ haar plezierig is ook fijn is voor de ander,

maar feit is dat dat lang niet altijd zo is. Elk mens is anders , ervaart zijn lichaam anders, steekt emotioneel anders in elkaar,

daarom moet iedereen voor zich uitvinden wat die wel en niet prettig vind en dat naar de ander toe communiceren.

Misstanden (soms letterlijk!) tussen de lakens, onuitgesproken veronderstellingen, gevoelens van vernedering, waardeloosheid en ongelijkwaardigheid leiden tot wrok en plaatsen een tijdbom onder je relatie.

Wanneer je eigenwaarde, vertrouwen en openheid als uitgangspunt neemt binnen een relatie valt er nog heel veel te ontdekken.

Reageer

STAP 1 [?]
STAP 2(invullen en dan op verhaal toevoegen klikken)
Je naam [?]
Email-adres [?]
*
Het onderwerp [?]
Commentaar [?]

[login]