galerie

Hans Stam | 05-04-2007 | De fysieke verschijning van de mens

Het psychisch lijden dat ontstaat nadat de mens z'n fysieke verschijning vergelijkt met een waanbeeld waaraan het zou moeten voldoen neemt al maar toe. Dat de cosmetische industrie daar een slaatje uit weet te slaan, ach, die praktijken zijn zelfs terug te vinden in Erasmus' Lof der Zotheid (AD 1515). Maar dat de geneeskunde daar zo'n misbruik van maakt laat tochduidelijk ziendat die beroepsgroep volledig de weg kwijt is. Een werkelijke oplossing voor de toename van deze wantoestanden in de geneeskunde kun je niet verwachten van de beroepsgroep zelf. Die verdient er namelijk kapitalen aan, enzo'n riante financiële situatie geeft geen mens die daaraan verslaafd is graag op.De mens die lijdt onder het waanbeeld waar aan hij of zij niet voldoet, moet eerst tot het besef komen van zijn of haar obsessie met dat waanbeeld. Maar dan moet je wel eerst dúrven zien, erkennen en accepteren dathet eenobsessie is waar aan je lijdt, een obsessie met een waanbeeld van uiterlijke schoonheid. Zodra je die obsessie weet uit te doven, valt de behoefte om een beroep op de plastisch chirurg te doen weg (en ook de behoefte aan cosmetica).Zo'n obsessie laat zichmisschien niet altijd even eenvoudig uitroeien.Dat heeft vooral te maken met een verkeerd zelfbeeld dat we elkaar hier in het Westen met de paplepel ingeven. Zonder er eigenlijk eens goed over na te denken identificeren we ons met een fysiek lichaam dat we waarnemen. We noemen het 'eigen lichaam'. 'Ik bén mijn lichaam', 'je bent wat je eet' en'ik heb mijn lichaam', zijn veel gehoorde kreten in onze Westerse samenleving die we ook weervoetstoots aannemen. Maar waarop berust die stellige overtuiging dat de mens zijn fysiekelichaam is of heeft? Ik geefje een puzzeltje om er zelf achter te komen dat het deze overtuigingen feitelijk aan een fundament ontbreekt:'Links' en 'rechts' zijn enkel ideeën die uit elkaar geboren worden, en ook weer in elkaar op kunnen lossen. Feitelijk ontbreekt het elk van die ideeën aan een absolute bestaansgrond. Waarom zou je vasthouden aan ideeën die geen absolute grond van bestaan hebben?Evenzo zijn 'mooi' en 'lelijk' enkel ideeën die uit elkaar geboren worden, en ook weer in elkaar kunnen oplossen. Feitelijk hebben ze geen absolute bestaansgrond. Het zijn luchtkastelen. Waarom zou je vasthouden aan ideeën die geen absolute bestaansgrond hebben? Evenzeer zijn 'ik' en 'de rest van de wereld van verschijnselen' enkel ideeën die uit elkaar geboren worden, en ook weer in elkaar kunnen oplossen. Het zijn luchtkastelen die ontstaan door een dwaling van het denken. Het is een dwaling van de geest die een scheidslijn trekt tussen dit en dat,hier en daar.Waar is die scheidslijn nu feitelijk op gebaseerd? Waarom zou je vasthouden aan ideeën die geen absolute bestaansgrond hebben? Wil je écht het probleem volledig oplossen, relativeer dan je gedachten. Zie wat ze werkelijk waard zijn en totwat voor een psychische problemen ze leiden als je je er door geobsedeerd laat raken. Zie je gedachtenvoor wat ze werkelijk waard zijn; als wolkenin de lucht: ze ontstaan, ze veranderen, en ze verdwijnen. Vanaf mijn prille jeugd heb ik met mijn fysieke uiterlijk gekampt. Vijfendertig jaar lang heb ik gekampt met transseksualiteit. Twaalf jaar geleden heb ikin arren moede een beroep op de plastisch chirurg gedaan, omdat ik mijzelf niet uit de psychische knoop waarin ikwas belandwist te bevrijden. Ook de psychiatrie wist zich geen raad met mij. Tien jaar geleden kwam ik bij toeval in contact met een Thaise Boeddhistische monnik. Die heeft me geholpen bij het vinden van inzicht in mezelf ende bron van mijn probleem, engeholpenhet fysieke lichaam te accepteren zoals het is.Mijn probleem was wellicht wel van een heel andere categorie, maar de sleutels die ik vond om mijn probleem op te lossenhelpen zeker ook elk schoonheidsideaal te zien als complete waanzin. Het is zeker te voorkomen dat mensen geobsedeerd raken door een schoonheidsideaal. Het is zeker te voorkomen dat diegene die er al aan lijden een beroep doen op een tak van de geneeskunde die er alles aangelegen isomeen waanzinnigschoonheidideaal in stand te houden. Maar dan zal diegene die lijdt aan de obsessie van een schoonheidsideaal bereid moeten zijn niet het fysieke uiterlijk in de spiegel tezien maar de verwarde geest.

Voor wie naar aanleiding van bovenstaande geïnteresseerd is in hoe een andere cultuur je de ogen kan openen voor je verkeerde kijk op de wereld van verschijnselen, en hoe je kunt genezen van een diepgewortelde obsessie: http://uk.geocities.com/hansstam

lees commentaar [1] | reageer

Anna | 05-04-2007 | Artikel uit 'Der Spiegel'

Ik hoop dat het niet langzamerhand vervelend wordt met mijn bijdragen. Ik wil niet de indruk geven dat ik het forum geannexeerd heb. Maar het is gewoon als steun voor Sunny bedoeld en ter informatie en geheel vrijblijvend.;-)

Zo ook deze link naar een mooi artikel over ouder worden en schoonheidsoperatiesin de Duitse 'Spiegel'.http://www.spiegel.de/kultur/gesellschaft/0,1518,475429,00.html Hij begint zo: 'Schön wär's /Von Claudia Voigt/Überall makellose Menschen. Haben nur noch Verlierer Falten? Eine Durchhalteparole für Naturalisten.'En hier nog een fraai citaat:'Frauen wollen aber nicht nur Jobs, sie wollen auch gefallen. Sich selbst und den anderen. Die meisten zumindest. Alice Schwarzer, die nach wie vor klug auf die Verhältnisse zwischen Männern und Frauen blickt, findet uns Frauen in dieser Hinsicht noch furchtbar unemanzipiert. Während wir immer neue Varianten des alten Spiels "Verführ mich" spielen, überlassen wir den Männern die Möglichkeit, über unsere Attraktivität zu entscheiden, uns nicht schlank genug, nicht jung genug, nicht gut genug gekleidet zu finden. Dass nahezu jedes Prominenten-, Mode- oder Werbefoto heute retouchiert ist, macht die Sache nicht leichter.'Ik vind trouwens het Duitse boegbeeld van het feminisme, Alice Schwarzer, doorgans intelligentere commentaren geven dande Nederlandse frontvrouw Ciska Dresselhuys die ookvandaag in 'Trouw'weer niet veel verder komt dan de dooddoener: 'Maar eerlijk is eerlijk: een bikini kun je niet over een Noorse trui tonen. Dat moet op een blote vrouw. En dan maakt het niet uit of het een poster is van tien bij twintig meter. De zonde wordt niet groter met het formaat.'De zin met de Noorse trui heeft 'Trouw' dan ook nog eens gekozen als kop voor hun artikel over de bikinikwestie. Tja, ik vind dit een tamelijk lauwe en teleurstellende reactie en een gemiste kans.

lees commentaar [3] | reageer

Wanda Dijkstra | 05-04-2007 | ik voel me stukken beter sinds Beperkt Houdbaar

Op Hyves breek ik een lans voor het bekijken van Sunny's documentaire.

Lees mijn blog op http;//wandadijkstra.hyves.nl

Voor mij was het het ultieme middel tegen de onzekerheid over mijn lichaam. Sunny, bedankt!

lees commentaar [0] | reageer

Anna | 05-04-2007 | Moeten (bijna-)blootreclames van de straat?

Ter info: hier een discussie over blootreclames. Tot nog toe zijn er 101 reacties. Het thema staat nu blijkbaar echt op de agenda. Ik heb het nog niet allemaal gelezen maar ik hoop zeer dat de reacties van een beetje hoger niveau zijn dan ik grotendeels tot nu toe gelezen heb (AD, Telegraaf, Elsevier).

http://weblogs.nrc.nl/weblog/discussie/2007/04/04/moeten-bijna-blootreclames-van-de-straat/

lees commentaar [2] | reageer

Anna | 05-04-2007 | Vervolg bikinirel

http://www.ad.nl/utrecht/article1248888.eceIn dit artikel gaat heto.a. ookovereen teruggetrokken foto van de campagne voor het donorcodicil. Ik weet niet of jullie daarvan iets meegekregen hebben.De desbetreffende zwoelefoto (hoe komen ze erop?) staat op de site van het AD afgebeeld, voor wie het interesseert. Bikini reclamehit dankzij ChristenUnie

Door HANS-PAUL ANDRIESSEN

UTRECHT - Het prikkelende steigerdoek hangt er nog niet eens. En nu al praat half Nederland over de gouden...

...XXL-bikini aan de Oudegracht in Utrecht. Tuurlijk. Het uitdagende fotomodel in gouden bikini zou toch al fors aandacht trekken in de Utrechtse binnenstad.

Maar dankzij de plaatselijke ChistenUnie staan nu werkelijk alle schijnwerpers gericht op de badpakreclame.

Fractievoorzitter Mirjam Bikker wil voorkomen dat lingeriezaak Hunkemöller morgen het reclamedoek ('Smakeloos, de vrouw als lustobject') uitrolt. Het doek, 200 vierkante meter, komt tegen de steiger voor de Hema aan de Oudegracht.

De actie zorgde direct voor een stortvloed aan mails op de AD-site. De Telegraaf bracht de bikinikwestie frontaal op de voorpagina. Radio 1 volgde.

Directeur Frans Blanchard van de vereniging van reclame- en pr-bureau's VEA sluit niet uit dat de rel bewust is uitgelokt.

'Misschien heeft Hunkemöller gedacht; als we het zo aanpakken, ontstaat er misschien heibel over. Dan is de ChristenUnie er mooi in gestonken.'

De prompte reactie van die partij heeft Blanchard allerminst verbaasd. 'We zitten in een periode van ethisch reveil. De ChristenUnie zit niet voor niets in het kabinet.' Een vrouw met ontblote buik in de campagne voor het donorcodicil ging de nieuwe CDA-minister Klink te ver. De campagne werd op het allerlaatste moment teruggetrokken.

Zonder de christelijke verontwaardiging had het Utrechtse bikinisetje (topje 17,99, broekje 9,99 euro) nooit zoveel gratis media-aandacht gekregen. Hoewel de radio wist te melden dat de bikini inmiddels zou zijn uitverkocht, had de Utrechtse vestiging op Hoog Catharijne er gisteravond tegen sluitingstijd 'nog genoeg hangen'.

Hoe dan ook: als reclamemaker kan je je niets beters wensen.' zegt reclameman Blanchard. 'Echt gigaveel aandacht. Met een beetje mazzel pakt ook het journaal het op. Zo bereik je in een klap miljoenen mensen.'

Hij kan niet zeggen hoeveel reclamegeld Hunkemöller zo uitspaart. 'Zal in de tonnnen lopen. Vele tonnen. Die bikini zal vast goed verkopen.'

En ach, de argumenten van de ChristenUnie, Blanchard haalt zijn schouders op. 'Het zou exploitatie van vrouwelijk schoon zijn. Alsof dat niet getoond mag worden. Ik denk dat we dan ook alle stranden moeten afsluiten. Nee, dit is een net geklede dame.'

En dan het argument van discriminatie; weer de vrouw als lustobject. 'Kijk naar de Auto Rai. Ziet u al mannen in strak uitgesneden zwembroek op de motorkap liggen? Nee toch?'

lees commentaar [0] | reageer

Arabesk | 05-04-2007 | vroeger en nu

Wie helpt mee schrijven aan een versie 'tips voor een goede vrouw' anno 2007. Zoals er nu tegen ons aangekeken wordt, zoals de media het ideale vrouwbeeld presenteren. Sla maar eens een jongen vrouwentijdschrift open. Eigenlijk staat er niet heel veel anders in dan dat ze in 1955 zeiden. Eindeloze rubrieken over hoe je je spannend kunt kleden voor je vriend, wat hij lekker vindt in bed, recepten, hoe je er goed uit kunt zien, het combineren van kinderen& werk (ooit zo'n rubriek in een mannenblad gezien??).

We zijn ogenschijnlijk geemancipeerd....

Gids voor de goede huisvrouw

Uit: Housekeeping monthly, 13 mei 1955.

Zorg dat je het avondeten klaar hebt. Plan tevoren, zelfs de avond vooraf, een heerlijk maal op tijd klaar te hebben voor zijn thuiskomst.

Op deze wijze laat je hem merken dat je aan hem denkt en zorgt voor zijn behoeften. De meeste mannen hebben honger bij thuiskomst en het vooruitzicht van een goede maaltijd (speciaal zijn favorieten) is een deel van een warm welkom dat hij zo nodig heeft.

Verzorg jezelf. Neem 15 minuten rust, zodat je er verfrist uitziet als hij arriveert. Werk je make-up bij, doe een speld in je haar, en zorg dat je er fris uitziet.. Hij heeft zojuist een hele dag moeten optrekken met een hoop werkende mensen.

Wees een beetje aardig voor hem en geïnteresseerd. Zijn vervelende dag heeft misschien een opkikker nodig en het is één van jouw plichten om hem die te verschaffen.

Ruim de rommel op. Ga nog een keer door het belangrijkste deel van het huis, juist voordat hij arriveert. Ruim schoolboeken, speelgoed, papier enz. op en ga nog even met een stofdoek over de tafels.

Gedurende de koudere maanden van het jaar moet je de haard aan doen om hem op zijn gemak te stellen. Je man zal het gevoel hebben dat hij een haven van rust en ordelijkheid is binnengevaren, en het zal jezelf ook goed doen. Tenslotte is het zo dat het zorgen voor zijn welzijn jou zelf een enorme persoonlijke voldoening zal schenken.

Verzorg de kinderen. Neem een paar minuten om hun handen te wassen en hun gezichtjes (als ze nog klein zijn), hun haar te kammen en, indien nodig, ze andere kleren aan te trekken. Het zijn kleine schatten en hij vind het prettig als zij ook hun rol hebben. Vermijd alle lawaai. Zorg dat bij zijn thuiskomst er in het geheel geen lawaai is van de wasmachine, droogtrommel, of stofzuiger. Probeer de kinderen ook aan te moedigen rustig te blijven.

Wees blij hem te zien. Begroet hem met een glimlacht en toon oprechte vreugde in je wens hem te plezieren. Luister naar hem. Je hebt misschien zelf ook een dozijn belangrijke dingen te vertellen, maar zijn thuiskomst is daar niet het goede moment voor. Laat hem eerst praten – bedenk dat zijn gespreksonderwerpen belangrijker zijn dan de jouwe.

Zorg dat het echt zijn avond is. Klaag nooit als hij laat thuiskomt, uit eten moet gaan, of ergens anders heen moet zonder jou. Integendeel, probeer zijn wereld van stresse en spanning te begrijpen en zijn grote behoefte aan ontspanning en rust als hij thuis is.

Jouw doel: probeer van je huis een plek te maken van vrede, orde en rust waar je man zich kan hervinden in lichaam en geest.

Begroet hem niet met klachten en problemen. Klaag niet als hij te laat thuis komt voor het eten en zelfs niet als hij helemaal niet thuis komt voor de nacht. Bedenk maar dat dit in het niet valt bij wat hij overdag wellicht allemaal heeft moeten doorstaan.

Maak het voor hem gemakkelijk. Laat hem in een gemakkelijke stoel achteruit zakken of even op de slaapkamer een dutje doen. Zorg dat je een koel of warme drank voor hem klaar hebt staan.

Schud zijn kussen op en bied hem aan zijn schoenen uit te trekken. Praat op een rustige toon met hem met een prettige lage stem.

Vraag hem niet naar zijn doen en laten te verantwoorden en stel zijn beoordelingsvermogen of integriteit nooit ter discussie. Onthoud dat hij de baas in huis is en in die hoedanigheid altijd eerlijk en naar waarheid handelt. Je hebt niet het recht om dat te betwijfelen.

Een goede huisvrouw kent altijd haar plaats.

lees commentaar [1] | reageer

Door | 04-04-2007 | Zelfkastijding

Zelfkastijding

"Ik ben natuurlijk wel een beetje te dik. Als je het héél eerlijk en objectief bekijkt. Wat zou je dan zeggen? Nee, ik wil het echt gewoon weten. Omdat ik me ongezond voel. En omdat ik het zelf niet goed kan zien. Of beoordelen. Volgen mij.Ben ik echt veel te dik, of gewoon een beetje? Gaat het meer naar (vriendin) X of (vriendin) Y? Echt gewoon een heel objectief antwoord."

Mijn arme, gemanipuleerde schat:

-"Nou ja, echt...van mij hoeft het écht niet hoor. Maar ja, misschien kan er, ja eh, wel íets af. Als het moet."

(.........)

Bij de Hema laat ik de vrolijke bikini's maar hangen. Ik ga voor het bikini-hemdje. Over ieder chocolade-eitje voel ik mijnuzo rond Pasen schuldig. Ik denk er 's avonds in bed aan, tel hoeveel ik totaal gesnoept heb. En neem me wéér voor: volgende week echt sporten. 's Ochtends tel ik de pukkels van de dagen kijk ik niet eens meer in de spiegel naar mijn naakte lichaam. Zes jaar geleden maakte dat lichaam me nog blij. Ik bewonderde mezelf graag in mijn nieuwe blitse bikini. Onzeker over alles, was dat lichaam mijn houvast. Wat jaren en wat anti-depressiva later voel ik me altijd naakt met mijn lichaam.Minder onzeker over al het andere. Maar mijn 'buitenste' ligt als een schreeuwend billboard om me heen. TE DIK!!

Over de film. Alles blijft hangen, maar het meest shockerend waren natuurlijk de dokter, maar zeker ook: de dame van Jackie. Het bikkelharde mooiste maar meest nare meisje uit de klas. Stuitend opportunisme. Stuitende domheid en hardheid. Ik voelde me je mee Sunny.

lees commentaar [4] | reageer

nina | 04-04-2007 | ik wil mezelf zijn!

Ik ben 23, zie er vrij goed uit : goed figuur, mooi gezicht, mooi haar (over smaak valt te twisten natuurlijk).Ook krijg ik regelmatig mannelijke aandacht. Nakijken, nafluiten, complimenten en dat soort dingen.

Ik weet dat het zo is. Vrienden en familie zeggen dat het zo is. En toch voel ik me vaak een lelijke trol. Ik maak me veel te vaak druk over hoe ik er uit zie. Ik heb twee grote moedervlekken in mijn gezicht, die nog eens extra goed opvallen omdat ik zo'n lichte huid heb. Ze zitten ook op mijn benen en er zit er zelfs een op mijn kont. Ook wordt ik bijna niet bruin, iets wat al jaren als heel belangrijk wordt ervaren. De ene dag voel ik me er doodellendig door, en de andere dag denk ik: 'ach het valt allemaal wel mee '.

Genoeg gezeurd nu! Het punt is, dat ik me eigenlijk helemaal niet wil druk maken over hoe ik er uit zie. Of ik nu mooi of lelijk ben, ik wil van mezelf kunnen genieten zoals ik ben. Als ik nu aan mezelf denk, komt als eerste mijn uiterlijk naar boven. Maar mijn uiterlijk definieert niet wie ik ben.

Ik heb drie jaar geleden een moeilijke tijd door gemaakt. Allerlei vervelende gebeurtenissen uit mijn verleden kwamen ineens weer bovendrijven en toen ben ik anderhalf jaar in therapie gegaan. Daar heb ik voor het eerst in mijn leven geleerd om van mezelf te houden met alles erop en eraan. Dat was een geweldige ervaring en ik ben er echt een ander persoon door geworden.

Nog steeds doe ik iedere dag heel hard mijn best om van mezelf te houden zoals ik ben. Het lukt me vaak wel, maar ik moet eraf en toe heelveel moeite voor doen. Het wordt me niet makkelijk gemaakt.

Ik hoef maar op straat te lopen en ik wordt omringd door veel te mooie, perfecte vrouwen op posters, met vaak veel te weinig kleren aan. Ik hoef maar de tv aan te zetten en dan wordt ik er daar ook weer mee dood gegooit. Ik krijg niet eens de kans om het niet onder ogen te krijgen. Daar maak ik me heel vaak kwaad over.

Ik ben er zelf van overtuigd dat ik me om die reden vaak onzeker over mijn uiterlijk voel. En nog belangrijker, dat ik me vooral met mijn uiterijk bezig hou en veel te weinig met wie ik ben. Ik wil juist dat het andersom is. Ik wil gewoon vrij over straat kunnen lopen zonder te denken: 'oh jee, ik zie er vandaag uit als een heks!'

Misschien lukt me dat op een dag wel, misschien moet ik daar ook wat ouder voor zijn.Gelukkig heb ik een hele lieve vriend, met wie ik inmiddels al weer vier jaar samen ben. Hij houdt van mij met alles erop en eraan, met moedervlekken en al. Ook hij stoort zich aan de manier waarop vrouwen worden afgebeeld en hij is verder ook geen playboy-type of een gluurder. Ik heb heel veel steun aan hem en daar ben ik hem ook altijd heel dankbaar voor.

Ik weet het, het is geen origineel verhaal. Maar toch weer een extra verhaal erbij. Ik zie de documentaire en de vele verhalen die ik op deze website gelezen heb, als een steun in de rug. Ik ben gelukkig niet de enige die met deze problemen kampt. Ik vind dit een hele goede actie!

lees commentaar [0] | reageer


[login]